Tweet
hatalarımın bedelini çekiyorum.
bilerek veya bilmeyerek yaptıgım hatalarımın ta başından beri,bu sosyal ortam olur,aşk olur,iş olur,ama hep hata işledim.tek hatalı olan ben diyildim tabiki hayatta ama belkide o hataları işlerken öyle davranmak geçiyordu içimden yani kişiliğimin bi parçasıydı belki bunlar,
sosyal yapmaya çalıştılar beni,ben kendim olmadım mesela,şimdi kimse yüzüme bakmıyor,onlar sosyal fobimi bilmiyor ama,belkide bu hastalık yüzünden böyleydim.herşeyden kaçıyordum.şimdi ise yapayalnızım.ne aşkı tadabiliyorum nede derdimi açtım bi dostum var.ama yine söylüyorum hayatta tek suçlu ben diyildim.şimdi kimseden özür dileyecekte diyilim.ne yaptıysam kendime yaptım ben.isteyerek veya istemeyerek,dönüşüm varmı bu saatten sonra bilemiyorum,sf yi aşabilirmiyim.
işime gelince,aksama kadar ofiste tek basımayım.yanımızda dükkanlar var ama çekindigimden gitmiyorum gidemiyorum,şöfor var sadece oda dışarda oluyo cogunlukla,gerci yanımda biri oldugundada aksama kadar muabbet etmiyoruz ama en azından tek basıma oldum kadar sıkılmıyorum.yanında çalıstım kişi izinde,geldi zaman napıyor derseniz,ofise 1-2 saat ugruyo gerisi dısarda gezio,hiç sevmiyom kendisini orasıda ayrı,farklı bi kültürün eseri çünkü,kendini beyenmiş tiplerden hiç haz etmem.yeni bir iş bulmalımıyım bilemedim.benim çalışma ortamımda benim kültürden insanlar olmalı,3- 5 taneki rahat ediyim.kafa dengimi bulma şansım olsun.işimi pek sevdiğim söylenemez şuan ki işimi.evt görüşleriniz neler tüm bu konuyla ilgili.
bilerek veya bilmeyerek yaptıgım hatalarımın ta başından beri,bu sosyal ortam olur,aşk olur,iş olur,ama hep hata işledim.tek hatalı olan ben diyildim tabiki hayatta ama belkide o hataları işlerken öyle davranmak geçiyordu içimden yani kişiliğimin bi parçasıydı belki bunlar,
sosyal yapmaya çalıştılar beni,ben kendim olmadım mesela,şimdi kimse yüzüme bakmıyor,onlar sosyal fobimi bilmiyor ama,belkide bu hastalık yüzünden böyleydim.herşeyden kaçıyordum.şimdi ise yapayalnızım.ne aşkı tadabiliyorum nede derdimi açtım bi dostum var.ama yine söylüyorum hayatta tek suçlu ben diyildim.şimdi kimseden özür dileyecekte diyilim.ne yaptıysam kendime yaptım ben.isteyerek veya istemeyerek,dönüşüm varmı bu saatten sonra bilemiyorum,sf yi aşabilirmiyim.
işime gelince,aksama kadar ofiste tek basımayım.yanımızda dükkanlar var ama çekindigimden gitmiyorum gidemiyorum,şöfor var sadece oda dışarda oluyo cogunlukla,gerci yanımda biri oldugundada aksama kadar muabbet etmiyoruz ama en azından tek basıma oldum kadar sıkılmıyorum.yanında çalıstım kişi izinde,geldi zaman napıyor derseniz,ofise 1-2 saat ugruyo gerisi dısarda gezio,hiç sevmiyom kendisini orasıda ayrı,farklı bi kültürün eseri çünkü,kendini beyenmiş tiplerden hiç haz etmem.yeni bir iş bulmalımıyım bilemedim.benim çalışma ortamımda benim kültürden insanlar olmalı,3- 5 taneki rahat ediyim.kafa dengimi bulma şansım olsun.işimi pek sevdiğim söylenemez şuan ki işimi.evt görüşleriniz neler tüm bu konuyla ilgili.
Yorum