Benim Hayatım (1).

[Olric]

bi dayak yeme olayı kotu olmus bi de o yurt olayının disiplini fazlaymıs ama olabilir bunlar su ana kadar sıradan normal bir yasam goruntusu var bakalım ilerde ne olacak ama sen de cok kasınmıssın yani bi yerinde duramamıssın dayak kavga olaylarına sasırmadım

Dayak yediğim kadar da dövdüm ve dövdük,ama hocalara karşı bişe yapamadım tabi...Bende de biraz problem vardı,ergenliğin getirdikleri falan işte...Kimse hatasız değil...

[BelkiBirGün]

Dayak yediğim kadar da dövdüm ve dövdük,ama hocalara karşı bişe yapamadım tabi...Bende de biraz problem vardı,ergenliğin getirdikleri falan işte...Kimse hatasız değil...

Hocaları dövemiyosan araba lastiklerini patlatıcaksın Ben sonucuna katlandım dersten kaldım, artık hoca sana ne ceza verir bilemem ))

[Olric]

Hocaları dövemiyosan araba lastiklerini patlatıcaksın Ben sonucuna katlandım dersten kaldım, artık hoca sana ne ceza verir bilemem ))

Bence önce konuyu okumalısın tamamen

[BelkiBirGün]

Bence önce konuyu okumalısın tamamen

Dostum bu gün çok yoğunum ama akşam vaktim olursa okurum söz

[Olric]

Dostum bu gün çok yoğunum ama akşam vaktim olursa okurum söz

Tamam anlaştık

[BelkiBirGün]

Muhtemelen şu an o hocalardan uzaktasın keşke bunları yaşadığın zaman tanışsaydık, güzel bi plan yapardık hocalara
3.yü bekliyorum, bu arada birebir aynısı olmasa da okurken kendimi buldum satırlarda..
Mesela ortaokulda çok başarılı mutlu özgüveni olup ta lisede sıkıntılar yaşayıp çöküşe geçmen, yurtta kalman, çevreyle kavga etmen anlaşamaman..
Yoksa beni tanıyomusun benim hikayemi değiştirerek yazdın ki anlamayayım dimi

[Olric]

Muhtemelen şu an o hocalardan uzaktasın keşke bunları yaşadığın zaman tanışsaydık, güzel bi plan yapardık hocalara
3.yü bekliyorum, bu arada birebir aynısı olmasa da okurken kendimi buldum satırlarda..
Mesela ortaokulda çok başarılı mutlu özgüveni olup ta lisede sıkıntılar yaşayıp çöküşe geçmen, yurtta kalman, çevreyle kavga etmen anlaşamaman..
Yoksa beni tanıyomusun benim hikayemi değiştirerek yazdın ki anlamayayım dimi

Yooo bu benim hayatım tamam mı hıh

[Olric]

Olric'in Hayatı (3)

Hayatımın bu bölümünde ben arayışlar içerisindeydim,nedir bu sıkıntılarım,kaynağı nelerdir? Neden eskisi gibi mutlu olamıyorum diye sorular sordum kendime durdum...Artık ailemin yanındaydım ama ve kendimi güvende hissediyordum bu sayede...Liseyi düz liseden devam etmeye başladım,bu umrumda değildi açıkçası çünkü ben kendi başarımı biliyordum ve düz liseden dahi kazanabileceğime umutluydum...Bu arada 2.sınıfta sayısal seçmiştim,3.sınıfa gelince anladım ki ben bu bölümün adamı değildim...Eşit ağırlığa geçtim...Yani 3.sınıf benim hayatımda bir dönüm noktasıydı,hem okul,hem şehir,hem de bölüm değiştirdiğim bir yıldı,bu kararımı verdiğimden dolayı hiçbir zaman pişman olmadım...Çünkü zararın neresinden dönülürse kardı...



İstanbula geldiğimde o kadar zor şeyler yaşamama rağmen artık herşeyi geride bırakıp yeni bir başlangıç yapmaya karar vermiştim...Mutluluk bana çok uzakta bir ufuk görünmüyordu o zaman,çünkü ben pes etmeyen biriydim,Allahtan başka kimse yıldıramazdı beni,tuttuğumu koparırdım hem!

Artık okula evimden gidip geliyordum,ailem bana pek baskı yapmadı bu konuda,neden geldin,yazıklar olsun sana falan da demediler sağolsun...Beni kendi halime bıraktılar,çünkü yaşadıklarımı biliyorlardı...Ben de kendi kararlarımı almaya başladım...Eve internet çektirdim ve sürekli araştırmalar yaptım...Nedir bu sıkıntımın kaynağı? Neden mutlu değildim ki artık? Ne değişmişti?



Yaptığım araştırmalar neticesinde SOSYAL FOBİ hastalığına yakalandığımı anladım...Tabi her sosyal fobili hastalığını bu şekilde kavrar zaten..Önce fiziksel bir hastalık sanar bunu,araştırınca psikolojik bir hastalık olduğunu anlar...Benim durumda sıradan olmadı aynen böyle oldu...



Bunun üzerine mücadele etmeye karar verdim...Pehh nedir ki kurtulurum dedim,nelerin üstesinden gelmemiştim ki ben? Bu düşünceyle forumları keşfettim,sosyal fobi forumlarını,bu forumların buluşmalar bile düzenlediğini duydum,artık yalnız olmadığımı farkettim ve bu bana daha da umut verdi...


16 yaşındaydım ilk buluşmaya katıldığımda,hepsi sosyal fobiliydi benim gibi,bu bana rahatlık veriyor ve onların arasında kendimi rahat hissediyordum tam olmasa da. Hepsi benden büyüktü tabi,en küçükleri bendim,yaşımın küçük olmasının avantajlı olduğunu ve bu yaşta keşfetmenin çok zekice olduğunu ve benim iyileşebileceğimi söylediler...Bütün bunlar beni iyice umutlandırmıştı ve ben mücadele etmeye,tedaviye başlamaya karar verdim...


3.senemde pek fazla bişey olmadı okul ortamımda...Yine kısıtlı arkadaş çevrem vardı,ama iyilerdi,onlarla olmaktan mutluydum...Birkaç tane kız arkadaşım olmaya başladı,aşık oldum,gittim teklif ettim hatta şiirler eşliğinde,reddedildim ama olsun benim için bunu yapabilmek bile zordu...Ayrıca bu aşamada bana destek olan birkaç kız arkadaşım bile olmuştu,takma kafana o kız sana göre değil şımarık falan diye teselli ettiler beni,bu bile beni mutlu etmişti...


Derslerim biraz daha iyileşti,hem bölümün hem de okulluğun kolaylığı ve ailemin yanında olmam vesilesiyle...


İlk devlet hastanesine gittim,beni ya 5 dakka dinledi ya da dinlemedi,hemen paxil yazdı,ben de ilaç bu,doktor yazmış içeyim dedim ve içtim...Tabi artık yaz tatili olmuştu ve ben de bir arkadaşın tavsiyesiyle bir işe girdim,çalışıyordum...Bu ilaç beni o kadar sosyal yapmıştı ki,inanın işyerindeki evli kadınlara bile sarkıyordum,farkında değildim belki de...Zaten genç kız yoktu hiç işyerinde ve ben de 30lu 40lı yaşlarındaki bayanlara sarıyordum,ne yalan söyleyeyim onların da hoşuna gidiyordu ama neyse bu kısmı atlıyorum bu kısımla ilgili söyleyebileceğim tek şey aşırı derecede sosyalleşmiştim ve bazen çok saçma hareketler de yapıyordum toplum içerisinde...Mesela en basit bir örnek verecek olursak sevrviste ayaklarımı cama doğru uzatıyordum havalanması için onca kişinin arasında düşünün...



Tabi ben bu aşamaya gelince çevremden biraz şikayet bile duyar oldum,bahsettiğim bir arkadaş vardı hani beni başka şehirde bir anadolu lisesinde okumaya çağıran,işte o arkadaş da benimle beraber aynı işyerinde çalışıyordu.En son o uyardu beni,Oğlum sen çok değiştin ne oldu sana böyle diye...O da böyle diyince ben çaktım davayı,internetten ilacı araştırdım ve haklı olarak bıraktım ilacı...Tabi sosyal yönden kendimi çok iyi ve mutlu hissetmediğim söylenemezdi hatta bu çöküş dönemimin en mutlu zamanlarıydı desem yalan olmazdı...Çünkü o sosyallikle ben kendime arkadaş da edinmiştim baya...



İlacı kesince eskisi gibi pasif olmaya başladım,tabi o sosyal zamanlarımda takıntılarım az çok devam ediyordu yine tamamen özgür değildim yine yani...Pasifleşince mutsuz dönemlerim devam etti ve 4.sınıf olmuştum artık,ve yavaş yavaş üniversite sınavlarına çalışmam gerekiyordu...

[schrödingerinkedisi]

sen sf degilsin

[Olric]

Son kısmı daha yayınlamadım,ondan sonra karar verirsin kediii

[Olric]

Güncelll...

[mavi deniz]

son kısım ne zaman yayınlıcan

[Olric]

son kısım ne zaman yayınlıcan

En kısa zamanda dostum.

[shondes]

Dostum hayatını bu kdr irdeleyip ayrıntıya sokmana gerek yok, her insanın inişli çıkışlı dönemi vardır , umudunu kaybetme.. Sokakta gördüğün herkes mükemmel değil ama çoğu kişi sorunlara odaklanmamaya çalışıyor.. Zaman bir şekilde geçer...

[schrödingerinkedisi]

son kısmı cabuk yayınla senin hayat hikayen bitsin ben de anlatcam hayat hikayemi forumda