Tweet
22 yaşındayım ama şu hayatta öyle şeyler başıma geldi ki...en baştan anlatıyorum...
6. sınıfa kadar çok başarısız ve asosyal bir öğrenciydim...ilkokulu Karamanda okudum okula bir türlü ısınamıyordum matematikten nefret ederdim...sadece ingilizce ve resim dersini severdim...6.sınıfa geldiğimde herşey düzeldi arkadaşlarım hocalarım okulum herşey on numara oldu. tam herşey düzeldi derken tayınımız çıktı. babamın işi dolayısıyla birçok şehir gezmiştim ama hepsine alışmıştım. ama bu seferki başkaydı. Antakyaya taşındık. iğrenç bir şehirdi Allaha kitaba küfrediyorlardı çok bozuk bir ortamı vardı. psikolojimiz bozuldu ailecek. sonra berbatötesi bir sınıfa düştüm. derslerim berbat hale geldi. hergün okuldan ağlaya ağlaya geliyordum. bir taraftan da dershaneye gittim şansımdan da okuldan bir zibidiyle aynı sınıfa düştüm. sonra 2004 LGS sınavına girdim hay girmez olaydım . normalde denemelerde netlerim en fazla 35 net oluyordu. sınava girdim 42 net yaptım 2 puanla anadolu lisesini kaçırdım. cemaat dershanesine gittim ama çok yanlış yönlendirdiler güya gaz verme amaçlı "anadoluyu kazanamazsanız üniversiteyi unutun" diyorlardı. ben zaten düz liseye karşı soğuktum onu söyleyince daha da soğudum kafam karıştı sonra sırf o zibidilerden ve o kötü ortamdan uzaklaşmak için düz liseye gitmedim zaten ailem de istemiyordu. hiç araştırmadan meslek lisesi bilgisayar bölümüne gittim ama hayatımın en büyük hatasını yaptım. sobalı bir okul , komple erkek , günde 10 saat ders , sayısal dersler, ağır meslek dersleri , sıfır disiplin...okulu değiştirmeye çalıştım değiştiremedim. 4 senem heba oldu iyice psikolojim bozuldu en güzel yıllarım heba oldu resmen g*te gelmiştim..zar zor liseyi bitirdikten sonra katsayı sorunuyla ilgili bilgi almak için tekrar bi cemaat dershanesine gittim ama adamlar hiç oralı olmadılar halbuki diğer 2 yıllıklarda puan kırılmıyormuş salak gibi kendi bölümümün 2 yıllığına gitmek zorunda kaldım yapamayacağımı bildiğim halde gittim kırşehir kamana dağbaşı gibi yere gittim 2 sene de ordan gitti okulu bıraktım yapamadım. o ara face hesabı açtım Karamandaki ilkokul arkadaşlarımı buldum hepsi düz liseye gitmişler ve hepsi en iyi bölümleri kazanmışlar bunun haricinde mahalle arkadaşlarımı, eski komşularımızın çocuklarını da buldum onlar da en iyi bölümleri kazanmışlar...adeta beynimden vurulmuşa döndüm...bu başıma gelenler hayatımın her karesine yansıdı..ha bide normalde hiç kızlarla ilgilenen biri değildim muhattap bile olmazdım ama lisede 4 sene kız görmeyince tam bir abaza oldum ...en önemlisi de olgunlaşamadım hep çocuk gibi kaldım...ailemle de aram bozuldu akrabalarım bile benimle dalga geçtiler...benim her zaman hayalim sevdiğim bir bölümde okumak insanlara hep yardım etmek hep kendimi geliştirmekti ama hiçbiri olmadı feleğin sillesini çok trajikomik bir şekilde yedim..bırakın hayalleri normal bir hayatım bile olmadı..şu an beni hayata bağlayacak hiçbirşey kalmadı...amaçlarım, hedeflerim , arkadaşlarım hepsi kayboldular.. o kadar ezik bi insan oldum ki facede adamlara selam versem hiç kaale almıyorlar(düşenin dostu olmaz misali) tam boş beleş bir adam oldum mal gibi oldum saçlarım beyazladı dişlerim berbat durumda belim büküldü kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum...bi de hep nefret ettiğim insanlar iyi yerlere geldiler hayatta...kaç defa psikiyatriste gittim ama hiçbir faydası olmadı şu an ne istediğimi bile bilmiyorum fiziksel ve psikolojik çöküş peşimi bırakmıyor bir türlü yeniden başlayacak cesareti kendimde bulamıyorum her gün ailem le kavga ediyorum..sinirli , karamsar , başkasının mutluluğunu çekemeyen lanet bir insan oldum hala yaşadıklarımın şokunu üstümden atamıyorum bir türlü değişemiyorum etrafıma hep negatif elektirk saçıyorum ama ben böyle biri değildim hayat sizi öyle bir gümbürtüye getiriyor ki ne kendinizi suçlayabiliyosunuz ne de başkalarını..kader de diyemiyorum buna kafam allak bullak oldu...bu sene büro yönetiminde okuyorum ama burda da şanssızlık peşimi bırakmadı o kadar çalıştığım halde gıcık hocalar yüzünden derslerden kaldım.bu arada da 2010 ve 2012 kpss de kaçtı. sizi sıktım kusura bakmayın...eğer sizi bağlayan en ufak bi amacınız bi hayaliniz arkadaşınız varsa yatın kalkın Allaha şükredin hele hele bu olayları yaşamadığınız için binlerce şükredin...
6. sınıfa kadar çok başarısız ve asosyal bir öğrenciydim...ilkokulu Karamanda okudum okula bir türlü ısınamıyordum matematikten nefret ederdim...sadece ingilizce ve resim dersini severdim...6.sınıfa geldiğimde herşey düzeldi arkadaşlarım hocalarım okulum herşey on numara oldu. tam herşey düzeldi derken tayınımız çıktı. babamın işi dolayısıyla birçok şehir gezmiştim ama hepsine alışmıştım. ama bu seferki başkaydı. Antakyaya taşındık. iğrenç bir şehirdi Allaha kitaba küfrediyorlardı çok bozuk bir ortamı vardı. psikolojimiz bozuldu ailecek. sonra berbatötesi bir sınıfa düştüm. derslerim berbat hale geldi. hergün okuldan ağlaya ağlaya geliyordum. bir taraftan da dershaneye gittim şansımdan da okuldan bir zibidiyle aynı sınıfa düştüm. sonra 2004 LGS sınavına girdim hay girmez olaydım . normalde denemelerde netlerim en fazla 35 net oluyordu. sınava girdim 42 net yaptım 2 puanla anadolu lisesini kaçırdım. cemaat dershanesine gittim ama çok yanlış yönlendirdiler güya gaz verme amaçlı "anadoluyu kazanamazsanız üniversiteyi unutun" diyorlardı. ben zaten düz liseye karşı soğuktum onu söyleyince daha da soğudum kafam karıştı sonra sırf o zibidilerden ve o kötü ortamdan uzaklaşmak için düz liseye gitmedim zaten ailem de istemiyordu. hiç araştırmadan meslek lisesi bilgisayar bölümüne gittim ama hayatımın en büyük hatasını yaptım. sobalı bir okul , komple erkek , günde 10 saat ders , sayısal dersler, ağır meslek dersleri , sıfır disiplin...okulu değiştirmeye çalıştım değiştiremedim. 4 senem heba oldu iyice psikolojim bozuldu en güzel yıllarım heba oldu resmen g*te gelmiştim..zar zor liseyi bitirdikten sonra katsayı sorunuyla ilgili bilgi almak için tekrar bi cemaat dershanesine gittim ama adamlar hiç oralı olmadılar halbuki diğer 2 yıllıklarda puan kırılmıyormuş salak gibi kendi bölümümün 2 yıllığına gitmek zorunda kaldım yapamayacağımı bildiğim halde gittim kırşehir kamana dağbaşı gibi yere gittim 2 sene de ordan gitti okulu bıraktım yapamadım. o ara face hesabı açtım Karamandaki ilkokul arkadaşlarımı buldum hepsi düz liseye gitmişler ve hepsi en iyi bölümleri kazanmışlar bunun haricinde mahalle arkadaşlarımı, eski komşularımızın çocuklarını da buldum onlar da en iyi bölümleri kazanmışlar...adeta beynimden vurulmuşa döndüm...bu başıma gelenler hayatımın her karesine yansıdı..ha bide normalde hiç kızlarla ilgilenen biri değildim muhattap bile olmazdım ama lisede 4 sene kız görmeyince tam bir abaza oldum ...en önemlisi de olgunlaşamadım hep çocuk gibi kaldım...ailemle de aram bozuldu akrabalarım bile benimle dalga geçtiler...benim her zaman hayalim sevdiğim bir bölümde okumak insanlara hep yardım etmek hep kendimi geliştirmekti ama hiçbiri olmadı feleğin sillesini çok trajikomik bir şekilde yedim..bırakın hayalleri normal bir hayatım bile olmadı..şu an beni hayata bağlayacak hiçbirşey kalmadı...amaçlarım, hedeflerim , arkadaşlarım hepsi kayboldular.. o kadar ezik bi insan oldum ki facede adamlara selam versem hiç kaale almıyorlar(düşenin dostu olmaz misali) tam boş beleş bir adam oldum mal gibi oldum saçlarım beyazladı dişlerim berbat durumda belim büküldü kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum...bi de hep nefret ettiğim insanlar iyi yerlere geldiler hayatta...kaç defa psikiyatriste gittim ama hiçbir faydası olmadı şu an ne istediğimi bile bilmiyorum fiziksel ve psikolojik çöküş peşimi bırakmıyor bir türlü yeniden başlayacak cesareti kendimde bulamıyorum her gün ailem le kavga ediyorum..sinirli , karamsar , başkasının mutluluğunu çekemeyen lanet bir insan oldum hala yaşadıklarımın şokunu üstümden atamıyorum bir türlü değişemiyorum etrafıma hep negatif elektirk saçıyorum ama ben böyle biri değildim hayat sizi öyle bir gümbürtüye getiriyor ki ne kendinizi suçlayabiliyosunuz ne de başkalarını..kader de diyemiyorum buna kafam allak bullak oldu...bu sene büro yönetiminde okuyorum ama burda da şanssızlık peşimi bırakmadı o kadar çalıştığım halde gıcık hocalar yüzünden derslerden kaldım.bu arada da 2010 ve 2012 kpss de kaçtı. sizi sıktım kusura bakmayın...eğer sizi bağlayan en ufak bi amacınız bi hayaliniz arkadaşınız varsa yatın kalkın Allaha şükredin hele hele bu olayları yaşamadığınız için binlerce şükredin...
Yorum