Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Trajikomik hayat hikayem (okuduktan sonra şükredeceksiniz)

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Trajikomik hayat hikayem (okuduktan sonra şükredeceksiniz)

    22 yaşındayım ama şu hayatta öyle şeyler başıma geldi ki...en baştan anlatıyorum...
    6. sınıfa kadar çok başarısız ve asosyal bir öğrenciydim...ilkokulu Karamanda okudum okula bir türlü ısınamıyordum matematikten nefret ederdim...sadece ingilizce ve resim dersini severdim...6.sınıfa geldiğimde herşey düzeldi arkadaşlarım hocalarım okulum herşey on numara oldu. tam herşey düzeldi derken tayınımız çıktı. babamın işi dolayısıyla birçok şehir gezmiştim ama hepsine alışmıştım. ama bu seferki başkaydı. Antakyaya taşındık. iğrenç bir şehirdi Allaha kitaba küfrediyorlardı çok bozuk bir ortamı vardı. psikolojimiz bozuldu ailecek. sonra berbatötesi bir sınıfa düştüm. derslerim berbat hale geldi. hergün okuldan ağlaya ağlaya geliyordum. bir taraftan da dershaneye gittim şansımdan da okuldan bir zibidiyle aynı sınıfa düştüm. sonra 2004 LGS sınavına girdim hay girmez olaydım . normalde denemelerde netlerim en fazla 35 net oluyordu. sınava girdim 42 net yaptım 2 puanla anadolu lisesini kaçırdım. cemaat dershanesine gittim ama çok yanlış yönlendirdiler güya gaz verme amaçlı "anadoluyu kazanamazsanız üniversiteyi unutun" diyorlardı. ben zaten düz liseye karşı soğuktum onu söyleyince daha da soğudum kafam karıştı sonra sırf o zibidilerden ve o kötü ortamdan uzaklaşmak için düz liseye gitmedim zaten ailem de istemiyordu. hiç araştırmadan meslek lisesi bilgisayar bölümüne gittim ama hayatımın en büyük hatasını yaptım. sobalı bir okul , komple erkek , günde 10 saat ders , sayısal dersler, ağır meslek dersleri , sıfır disiplin...okulu değiştirmeye çalıştım değiştiremedim. 4 senem heba oldu iyice psikolojim bozuldu en güzel yıllarım heba oldu resmen g*te gelmiştim..zar zor liseyi bitirdikten sonra katsayı sorunuyla ilgili bilgi almak için tekrar bi cemaat dershanesine gittim ama adamlar hiç oralı olmadılar halbuki diğer 2 yıllıklarda puan kırılmıyormuş salak gibi kendi bölümümün 2 yıllığına gitmek zorunda kaldım yapamayacağımı bildiğim halde gittim kırşehir kamana dağbaşı gibi yere gittim 2 sene de ordan gitti okulu bıraktım yapamadım. o ara face hesabı açtım Karamandaki ilkokul arkadaşlarımı buldum hepsi düz liseye gitmişler ve hepsi en iyi bölümleri kazanmışlar bunun haricinde mahalle arkadaşlarımı, eski komşularımızın çocuklarını da buldum onlar da en iyi bölümleri kazanmışlar...adeta beynimden vurulmuşa döndüm...bu başıma gelenler hayatımın her karesine yansıdı..ha bide normalde hiç kızlarla ilgilenen biri değildim muhattap bile olmazdım ama lisede 4 sene kız görmeyince tam bir abaza oldum ...en önemlisi de olgunlaşamadım hep çocuk gibi kaldım...ailemle de aram bozuldu akrabalarım bile benimle dalga geçtiler...benim her zaman hayalim sevdiğim bir bölümde okumak insanlara hep yardım etmek hep kendimi geliştirmekti ama hiçbiri olmadı feleğin sillesini çok trajikomik bir şekilde yedim..bırakın hayalleri normal bir hayatım bile olmadı..şu an beni hayata bağlayacak hiçbirşey kalmadı...amaçlarım, hedeflerim , arkadaşlarım hepsi kayboldular.. o kadar ezik bi insan oldum ki facede adamlara selam versem hiç kaale almıyorlar(düşenin dostu olmaz misali) tam boş beleş bir adam oldum mal gibi oldum saçlarım beyazladı dişlerim berbat durumda belim büküldü kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum...bi de hep nefret ettiğim insanlar iyi yerlere geldiler hayatta...kaç defa psikiyatriste gittim ama hiçbir faydası olmadı şu an ne istediğimi bile bilmiyorum fiziksel ve psikolojik çöküş peşimi bırakmıyor bir türlü yeniden başlayacak cesareti kendimde bulamıyorum her gün ailem le kavga ediyorum..sinirli , karamsar , başkasının mutluluğunu çekemeyen lanet bir insan oldum hala yaşadıklarımın şokunu üstümden atamıyorum bir türlü değişemiyorum etrafıma hep negatif elektirk saçıyorum ama ben böyle biri değildim hayat sizi öyle bir gümbürtüye getiriyor ki ne kendinizi suçlayabiliyosunuz ne de başkalarını..kader de diyemiyorum buna kafam allak bullak oldu...bu sene büro yönetiminde okuyorum ama burda da şanssızlık peşimi bırakmadı o kadar çalıştığım halde gıcık hocalar yüzünden derslerden kaldım.bu arada da 2010 ve 2012 kpss de kaçtı. sizi sıktım kusura bakmayın...eğer sizi bağlayan en ufak bi amacınız bi hayaliniz arkadaşınız varsa yatın kalkın Allaha şükredin hele hele bu olayları yaşamadığınız için binlerce şükredin...
    Last edited by enforcer90; 24-01-2013, 03:22 PM.

  • #2
    yazına satır başı koyarsan benim gibi körler daha kolay okur
    minik minik minik kelebek
    minik kelebek ,minik kelebek
    dur sakince uçmak ne demek
    uçmak ne demek,uçmak ne demek
    fazla gezinme git bir dalda dur
    git bir dalda dur,git bir dalda dur
    kanat çırpmadan yerinde otur
    yerinde otur sen otur....

    Yorum


    • #3
      Karşılaştığın problemler birçok insanın başından geçiyor.. çözüm var mı? Bilinmez..
      hayatta herşey gelip geçicidir.. arkadaşlar amaçlar.. bir süre sonra hepsinin ne kadar boş olduğunu görürsün.. Baktığım zaman benim de hayatta tutunacak bi dalım yokmş gibi geliyor.. Ama yaşıyorum.. Sırf yaşamak için..
      Nazım'ın bi şiiri var ki akıl hocam budur:

      Yaşamak şakaya gelmez,
      büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
      bir sincap gibi mesela,
      yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
      yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
      "sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur."
      Tezer


      http://www.sinirda-hareket-var.blogspot.com/

      Yorum


      • #4
        Okudum üstüne yaktım bir sigara sonra nerden bileceksiniz
        Hayat böyle kardeş nasıl yaşarsan yaşa öleceksin unutma.Seni ayakta tutan şey bu olsun.Ve unutma o başlayacak cesaretim yok hikayesi tamamen yalan.
        Kabul etmek zorundasın yapacak bir şey yok.Çünkü isyan etmek bir şey değiştirmeyecek unutma.Bir yerden başla yavaş yavaş.Önce git bir dişçiye,sonra sırtına baktır.
        Okul meselesine gelince 2 yıllık narkozcu,iş güvenliği gibi garanti para kazanabileceğin bir bölüm oku.
        Ben de senin gibiydim bir zamanlar kardeşim.Çok idealist bir adamdım planlarım vardı.Ne oldu sonra hepsi yalan oldu.

        Nasıl yaşarsan yaşa bir şey değişmeyecek idare etmeye bak.

        Akşam akşam zaten efkarlıydım bir de sen çıktın

        Yorum


        • #5
          Kendini ne olursa olsun hafife alma,herşey düzelebilir,22 yaş nedir ki? Artık katsayı problemi yok yerinde olsam bir üni daha okurdum ya da en mantıklısı 4 yıllık sınavlarına girerdim dgsye,bir şekilde çözülebilir bu durum...Dostum ayrıca senden selam almayan adamlara selam da verme,kendi kendine yetmeye çalış...Seni hayata bağlayan birşeyler olmalı ne demek yok...İnanç meselesine girmeyeceğim bazı arkadaşların (!) zoruna gitti de....Ama yaşın geçmeden bir şeyler yapmaya çalış sen...Benim hayat hikayemi de oku http://www.psikoloji.gen.tr/showthre...-Hayat%FDm-(1)
          Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

          Yorum


          • #6
            yahu arkadaşım ne yaşamışsınki bir de başlığa şükredin yazmışsın. : ) İnan yaşadıkların çok büyük sıkıntılar değil eminim ki diğer yorum yazan arkadaşlar da böyle düşünüyorlardır. Sen bu forumdaki insanların hayat hikayelerini oku, kendi hayatına şükret. Seninkiler normal bir insanın hayatı ama sen fazla etkilenmişsin.
            Her şey güzel olacak...

            Yorum


            • #7
              Allah aşkına ya ne biçim yorum yazmışsın.Ne kadar saçma bu mantıktır bu ya.Başkalarına bak haline şükret sen hiç bir şey yaşamamışsın!Sen hayatı kitap yapıp rafa koydun galiba.Saçmalamayın arkadaşlar herkesin derdi kendine.Konuşmak kolay senin hayatın olmadığı için.Sen bence yorum falan yazma.Düşün yani beni bu kadar sinirlendirdiysen adam ne kadar kızmıştır.Böyle saçma bir yorum olamaz!

              Yorum


              • #8
                sınırsız sinirsiz ol biraz hemen sinirlenme. : ) Başlıkla konu içeriği aynı derecede değil, ya başlık çok abartılı olmuş ya da sen yaşadığın büyük zorlukları konu içinde dile getirememişsin. Düz lise yerine meslek lisesine gitmişsin bundan dolayı mı hayatınıza şükredin diye başlık attın. Bak dediğim gibi sen burada yazan hayat hikayelerini oku neler var gör. Allah senin de benim de yardımcım olsun.
                Her şey güzel olacak...

                Yorum


                • #9
                  kötü günler geçirmişsin ama geleceğe bak derim... daha 22 yaşındasın hayat yeni başlıyor sen bunun farkında değilsin... benimde çevremde pek insan yok ama umursamıyorum, bu şekilde yaşamaya alıştım hatta bu şekilde mutluyum, geçmişini göm derin bir çukura yeni bir hayat yarat kendine... ben lise mezunuyum ama bazı şeyler başarabileceğime inandım hasta halimle ve başardım, şu an 3000 tl maaş aldığım bir işte çalışıyorum, kendimi tüm çıplaklığımla gösterebildiğim bir karım var, en önemlisi hastalığımı yendim... sende başarabilirsin inanman ve gayret etmen lazım...
                  M.V.

                  Yorum


                  • #10
                    Başlığa bakarak daha dramatik birşeyler beklemiştim.Beş para emez bir şehirde, beş para etmez hocalarla okudun diye hayata mı küseceksin.Sorunsuz insanların, dış etkenler nedeniyel sıkıntıya girmesine üzülüyorum.Ben dış etkenlere maruz kalmadım ama yine de kırdım kafayı.İnsanlar ekonomik sıkıntılardan, ailevi problemlerden psikolojilerini yitiriyorlar.Yazık.

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: paranoidpsikoz View Post
                      kötü günler geçirmişsin ama geleceğe bak derim... daha 22 yaşındasın hayat yeni başlıyor sen bunun farkında değilsin... benimde çevremde pek insan yok ama umursamıyorum, bu şekilde yaşamaya alıştım hatta bu şekilde mutluyum, geçmişini göm derin bir çukura yeni bir hayat yarat kendine... ben lise mezunuyum ama bazı şeyler başarabileceğime inandım hasta halimle ve başardım, şu an 3000 tl maaş aldığım bir işte çalışıyorum, kendimi tüm çıplaklığımla gösterebildiğim bir karım var, en önemlisi hastalığımı yendim... sende başarabilirsin inanman ve gayret etmen lazım...
                      hangi işte çalışıyosunuz merak ettim

                      Yorum


                      • #12
                        yoğun istek üzerine konunun başlığını değiştiriyorum

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: dreamer8 View Post
                          Başlığa bakarak daha dramatik birşeyler beklemiştim.Beş para emez bir şehirde, beş para etmez hocalarla okudun diye hayata mı küseceksin.Sorunsuz insanların, dış etkenler nedeniyel sıkıntıya girmesine üzülüyorum.Ben dış etkenlere maruz kalmadım ama yine de kırdım kafayı.İnsanlar ekonomik sıkıntılardan, ailevi problemlerden psikolojilerini yitiriyorlar.Yazık.
                          Sen yazıyı sonuna kadar okumamışsın heralde...tek sorun o değil ki!!

                          Yorum


                          • #14
                            Kötü bir deneyim,kötü bir hayat,kötü bir çevre.Bundan daha kötü bir şey olamazdı.

                            Yorum

                            İşleniyor...
                            X