Bu değişmeyen birşey.Ben de tanımladığın durumda biriyim esasında.Olumlu yanları da olsa; ani karar vermen gereken noktalarda hızlı düşünebilsen de; hayatın güzelliklerini anlamak adına keskin sirke misali sadece kendine zarar veriyorsun.Ben bunu çaresini bulamadım.Sessiz dünyamada, yorgun beynimle bir başıma neer düşünmedim ki.Ama önerim bedenini yormandır.Bu çok güzel bir ilaç.Bedenini yorduğunda zihnin seni daha az rahatsız ediyor.Ayrıca bu durumun üzücü yanlarından biri kapasiten olduğu halde, işlemcin çok kuvvetli olduğu halde, tek bir knuda tam odaklanma olmadığı için insanlar sendeki bu gücü anlayamıyor, bu da insanı sinir ediyor.Boş kalmak yok, meşguliyet.....
Orjinal yazı sahibi: mrtckmk
View Post

) şimdiden teşekkürler...
Yorum