Merhabalar...
Daha önce açtığım konuyu hatırlamayanlar için yazıyorum. Ben boşanmış bir bayanım ve eski sevgilim bekardı. Evlenmeyi istedi benimle ailesi çok sert tavır koymuştu. Benim buna herhangi bir lafım vb bişey yok.
Son 3 gündür eski sevgilimi tanıyamıyordum. Eski diyorum çünkü ayrıldık...Benden sürekli düşünmek için zaman istiyordu. zaten yıllarca düşünmüştü...
Ailesinin de bu tavrını bile bile bu ilişkiyi adını koymadan uzatmak ağırıma gitti, bu nedenle bitirdim. ısrarla ayrılmak istemediğini söylüyordu. Tamam bekledim diyelim sonu ne olacak dediğimde cevap da veremiyordu...Bu durum da çok ağırıma gitti.
Bu insan benim hayatıma girmek için elinden gelen her şeyi yaptı, benim hayattan aşk anlamında zaten bir beklentim yoktu ki...
Ben kendimi yalnız geçebilecek bir ömre de hazırlamıştım, hayattan bu anlamda da fazla beklentim yoktu...
Hadi hayatıma girdi, ona evlenelim demedim hiç bir zaman...Bana evlilik fikrini açıp beni hazırlayan ve olabileceğine, ailesini aşabileceğine inandıran da oydu...
Kaç defa ayrılmak istedim hatta ayrıldım olmayacak anne baba hakkı üzerimizde oldukça diye, direndi günlerce uğraştı beni ikna etmek için ve becermişti...Sürekli anne baba bir yere kadar diyordu...
Son günlerdeki ne yapacağını bilmez tavrı ve bana sabret demesini sindiremedim...Bitirdim...
Aslında şu ana kadar iyiydim, bugün öğrendim ki beraber gideceğimiz tatili iptal etmiş...Ben ayrılmamak için bu kadar direnip ağlayan birinden çabalamasını bekliyordum, yıkıldım, sinirlendim, nefret ettim...
Anlamıyorum, ben ona güvenmiştim...Hakkı yoktu böyle bir şeye...İnsanların hayatına girip, hayatlarını değiştirip çıkıp gitmek neden bu kadar kolay...
Ben bir daha nasıl güvenirim, nasıl inanırım...Kendimden o kadar fazla şey koptu ki...
İçim rahat mı evet, ama çok mutsuzum çok kırgınım...
Daha önce açtığım konuyu hatırlamayanlar için yazıyorum. Ben boşanmış bir bayanım ve eski sevgilim bekardı. Evlenmeyi istedi benimle ailesi çok sert tavır koymuştu. Benim buna herhangi bir lafım vb bişey yok.
Son 3 gündür eski sevgilimi tanıyamıyordum. Eski diyorum çünkü ayrıldık...Benden sürekli düşünmek için zaman istiyordu. zaten yıllarca düşünmüştü...
Ailesinin de bu tavrını bile bile bu ilişkiyi adını koymadan uzatmak ağırıma gitti, bu nedenle bitirdim. ısrarla ayrılmak istemediğini söylüyordu. Tamam bekledim diyelim sonu ne olacak dediğimde cevap da veremiyordu...Bu durum da çok ağırıma gitti.
Bu insan benim hayatıma girmek için elinden gelen her şeyi yaptı, benim hayattan aşk anlamında zaten bir beklentim yoktu ki...
Ben kendimi yalnız geçebilecek bir ömre de hazırlamıştım, hayattan bu anlamda da fazla beklentim yoktu...
Hadi hayatıma girdi, ona evlenelim demedim hiç bir zaman...Bana evlilik fikrini açıp beni hazırlayan ve olabileceğine, ailesini aşabileceğine inandıran da oydu...
Kaç defa ayrılmak istedim hatta ayrıldım olmayacak anne baba hakkı üzerimizde oldukça diye, direndi günlerce uğraştı beni ikna etmek için ve becermişti...Sürekli anne baba bir yere kadar diyordu...
Son günlerdeki ne yapacağını bilmez tavrı ve bana sabret demesini sindiremedim...Bitirdim...
Aslında şu ana kadar iyiydim, bugün öğrendim ki beraber gideceğimiz tatili iptal etmiş...Ben ayrılmamak için bu kadar direnip ağlayan birinden çabalamasını bekliyordum, yıkıldım, sinirlendim, nefret ettim...
Anlamıyorum, ben ona güvenmiştim...Hakkı yoktu böyle bir şeye...İnsanların hayatına girip, hayatlarını değiştirip çıkıp gitmek neden bu kadar kolay...
Ben bir daha nasıl güvenirim, nasıl inanırım...Kendimden o kadar fazla şey koptu ki...
İçim rahat mı evet, ama çok mutsuzum çok kırgınım...

Yorum