Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Çok yorgunum.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Çok yorgunum.

    O kadar yorgunumki, herşey beni yoruyor. Nefes almak bile eziyet veriyor bana. Yaşarken acı çekiyorum.Uykularımda bile kabus görmesem bile sanki bana işkence çektiriyorlar devamlı nefes almaya fırsat vermeden. Nereye kadar böyle gider nasıl yaparım bilmiyorum ayakta kalabilmeyi. Birşeyler yapmam lazım ama ne. Çok güçlü olmam lazım hemde çok yıkılmamak için. Son zamanlarda devamlı kötü hissediyorum ama şuanda sanki bu biraz daha fazla. Ağlasam ağlasam hiç durmadan ağlasam gözyaşlarım bitene kadar. :cry:
    Hayat Dediğin, Allah İçin Değilse; Ne Çıkar Kainat Önünde Eğilse!...

  • #2
    aynı şeylerden bende muzdaribim hemde fazlasıyla..yorguun bitkin..üstümden kamyon geçmişde ben mahvolmuşum artık bir tüy düşmse bitecekmişim gibi..tırda denebilir..

    Yorum


    • #3
      gercekte varmı boyle bısey bılmıyorum aslında bır bılene sormak lazım ama acaba bahar sendromu yasıyo olabılırmısınız kızlar?

      Yorum


      • #4
        Benim bahar sendromu değil oslemm. Ben ilkbaharda genelde mutlu olurdum. Yılın en sevdiğim aylarıdır nisan ve mayıs ayları. Bana ara sıra uğruyorlar böyle.
        Hayat Dediğin, Allah İçin Değilse; Ne Çıkar Kainat Önünde Eğilse!...

        Yorum


        • #5
          sanmıyorum bahar sendromu yaşanılan şeyler artık ağır geliyor olsa gerek.

          Yorum


          • #6
            Çok geçmiş olsun sevdecim..umarım en kısa zamanda bu yorgunluğunu anlatırsın.Bende aslında birkaç gündür bunalımdayım..olur olmadık herşeye ağlıyorum.. :cry: şu an her ne kadar kendimi iyi hissetsemde bazı sebeplerden dolayı..yarın ne halde olurum bilemiyorum.. :?

            Aslında yaşadıklarımız birebir aynı sayılır.Benimde bütün ruhum ve bedenim acı çekiyor..Çeşitli duygular tarafından işkencelere maruz kalıyorum. :cry:

            Kesinlikle yaşadığımız durumun mevsimle ilgisi olduğunu düşünmüyorum..tamamen psikolojik bir durum.Malesef bünyemiz yatkın..bu nedenle sık sık bu ruh halini yaşıyoruz.

            Yalnız ruhumun işkencelere maruz kalıp acı çektiği bu zamanlarda bile güzel bir yan bulmaya çalışıyorum..mesela beni sevindiren :arrow: hayatımda Allah a en yakın olduğum anlar, yaşadığım bu işkence anları..

            Yorum


            • #7
              Re: Çok yorgunum.

              Orjinal yazı sahibi: sevde_
              O kadar yorgunumki, herşey beni yoruyor. Nefes almak bile eziyet veriyor bana. Yaşarken acı çekiyorum.Uykularımda bile kabus görmesem bile sanki bana işkence çektiriyorlar devamlı nefes almaya fırsat vermeden. Nereye kadar böyle gider nasıl yaparım bilmiyorum ayakta kalabilmeyi. Birşeyler yapmam lazım ama ne. Çok güçlü olmam lazım hemde çok yıkılmamak için. Son zamanlarda devamlı kötü hissediyorum ama şuanda sanki bu biraz daha fazla. Ağlasam ağlasam hiç durmadan ağlasam gözyaşlarım bitene kadar. :cry:
              sevdecigim seni ne üzüyor bunları analiz edip çözüm üretmeye çalışsan,sahip oldugun güzel şeyleri aklından geçirsen. yada şu anda bipoların zıt kutbuyla olan durumunu yaşıyorsundur.tam bilemiyorum..belki doktora danışıp bir anti depresan alsan...spor yapmanıda tavsiye ederim vücudu dengeliyor,daha dinç bir duruma koyuyor insanı...karamsarlıga giremeni istemiyorum arkadaşım bana depresif geldigi zaman bu hastalıgım döngüsü oldugunu bilip ona karşı ters tepki vermiyorum içimdeki tüm güzelliklerle o kara bulutları dagıtmayı başarıyorum...allah yardımcın olsun....

              Yorum


              • #8
                antipsikotik kullanmanızı öneririm sizlere...

                Yorum


                • #9
                  Re: Çok yorgunum.

                  Orjinal yazı sahibi: alemozgur
                  Orjinal yazı sahibi: sevde_
                  O kadar yorgunumki, herşey beni yoruyor. Nefes almak bile eziyet veriyor bana. Yaşarken acı çekiyorum.Uykularımda bile kabus görmesem bile sanki bana işkence çektiriyorlar devamlı nefes almaya fırsat vermeden. Nereye kadar böyle gider nasıl yaparım bilmiyorum ayakta kalabilmeyi. Birşeyler yapmam lazım ama ne. Çok güçlü olmam lazım hemde çok yıkılmamak için. Son zamanlarda devamlı kötü hissediyorum ama şuanda sanki bu biraz daha fazla. Ağlasam ağlasam hiç durmadan ağlasam gözyaşlarım bitene kadar. :cry:
                  sevdecigim seni ne üzüyor bunları analiz edip çözüm üretmeye çalışsan,sahip oldugun güzel şeyleri aklından geçirsen. yada şu anda bipoların zıt kutbuyla olan durumunu yaşıyorsundur.tam bilemiyorum..belki doktora danışıp bir anti depresan alsan...spor yapmanıda tavsiye ederim vücudu dengeliyor,daha dinç bir duruma koyuyor insanı...karamsarlıga giremeni istemiyorum arkadaşım bana depresif geldigi zaman bu hastalıgım döngüsü oldugunu bilip ona karşı ters tepki vermiyorum içimdeki tüm güzelliklerle o kara bulutları dagıtmayı başarıyorum...allah yardımcın olsun....
                  Teşekkür ederim kardeşim ama üzen şeyleri biliyorum ben ve sahip olduğum pek fazla güzel şeyde yok yada ben göremiyorum. Karamsar olmamaya çalışıyorum ama bir anda yakalanıyorum karamsarlığa istemesemde. Bu sefer çok uzun sürdü malesef. Doktor anti depresan vermedi istesemde. Ben lustral yazmasını istedim yazmadı. Bana o ilaç iyi geliyor desemde yazmadı sinir oldum o gün doktora. :evil: seroquel verdi o ilaçta aşırı ağır, bir kere yanılıp içtim hafta sonum uyuyarak geçti(geçen haftam)Bir daha içmicem aldığım ilaçlarıda ya hastane eczanesine yada lazım olan birisine vericem. Şuan sanki onbeş gün boyunca ful çalışmışım gibi yorgun hissediyorum. Özgür sanırım ben bipolar değilim. Hatta büyük ihtimalle değilim. Bana çoğu doktorun teşhisi depresyon. Doktora gittiğim zaman çoğu şeyi anlatmadığım veya anlatmayı unuttuğum şeylerden dolayı yanlış teşhis olabilme ihtimali yüksek.
                  Hayat Dediğin, Allah İçin Değilse; Ne Çıkar Kainat Önünde Eğilse!...

                  Yorum

                  İşleniyor...
                  X