Yalnızlık

[BİLGE]

Genelde yalnızım ancak kütüphanede hep onlarla beraberim. Grup olarak takılınıyor, ama bu gün beni çağırmadılar. Ya gitsem de ben sessiz biriyim.

üzülme arkadaşım aslında biraz kendini ifade etsen daha iyi olmaz mı

Aslında sorun da bu, benim kendimi ifade edememem. Sesiz biri olmam. Sinirlenince bile susmayı tercih ediyorum, kardeşlerimle tartıştığımda dahi.

[BİLGE]

Ne oldu biliyormusunuz o gün beni çağırmadılar ya, dün ise okula gittiğimde her çıktıkları yere beni de davet ettiler. Çok da sıcak davranıyorlardı. Acaba o gün beni kimse görmedimi şimdi bunu düşünüyorum.
Gerçi katıldım da ne oldu. Yine suskundum :lol: Değişmem lazım.Ordaki kızlar hocamızın tabirine göre yırtıkmış sen öyle değilsin diyor hocam. Onlar bir şeyler konuşuyorlardı. Kahkaha ile gülüyorlardı, sordum ne oldu diye cevap vermediler anladım ki terbiyesiz şeylerden bahsediyorlar. Orada bir erkek arkadaşımız var o dediki ya benden utanmıyorsunuz bari bu kızdan utanın sizin gibi dejenere olmamış bir kız dedi. Onlarda bu sefer kız mı deyip kahkaha attılar :?: Niye böyle bir şey yaptılar onu da anlamadım Adımımı lekelemeye çalıştılar.
Şimdi düşünüyorum da bu insanlar için boşuna kendimi üzüyorum. Zaten ben istesem de onlar gibi olamam. Onların yanında ortamımı bulamadığım için de zaten sessizim daha da sessiz kalıyorum. O yüzden pek de onlarla samimi olmamaya karar verdim.
Bir de yanlış anlaşılma oldu hocam dediğim kişi beni hafta sonu için yemeğe davet etti ben kabul etmedim, beni şaşırttınız diye bir cevap verdim. Sonra ondan özür diledim onu yanlış anladım diye. Şimdi hoca da o dediğim grupla beraber .Ben uzaklaşsam onlardan hoca ondan uzaklaştığımı sanacak yanlış anlaşılmayı devam ettirdiğimi sanacak. :?:

[BUTU]

bak olumlu bir sonuca varman çok güzel bu bile bir değişim

[necmi42]

bi ara bende bu duruma düşmüştüm.sonra bir düşündüm ,ben niye onların çağırmasını bekliyeyim ki dedim.ben onları çağırmaya başladım.hatta bi yere gidilecekse ilk adımı ben atmaya başladım.böylece hem istediğim kimselerle gezdim,hemde kafam rahat oldu.

Re: Yalnızlık

Merhaba arkadaşlar, ben kendimi hep yalnız hissediyorum artık dayanılmaz boyutlara ulaştı. Kimsem yok çevremde bir dostum veya bir gönüldaşım çok üzülüyorum, kütüphaneye gidiyoruz orada bölümümden tanıdıklarım var hep beni de çağırırlardı yemeğe, çaya felan bende katılırdım. Bugün ise çağırmadılar ben onlara hiç bir şey yapmadım ki niye böyle yaptılar çok zoruma gitti. Grupla gidiliyor sonuçta Çok üzgünüm

'Pazar yerinden ve şöhretten uzakta oluşur bütün büyük şeyler:
Pazar yerinden ve şöhretten uzakta kalmışlardır daima yeni değerler yaratanlar.
Kaç dostum yalnızlığına: Görüyorum ki zehirli sinekler sokmuş her yerini.
Rüzgarın sert ve yaman estiği yere kaç!
Yalnızlığına kaç ! Küçük ve acınacak kişilere sen pek yakın yaşadın.
Görünmez öçlerinden kaç onların!
Sana karşı onlar öçten başka bir şey değildirler.
El kaldırma artık onlara!
Sayısızdır onlar ve senin yazgın sinek kovmak değildir ki...”

Nietzche

[Misafir]

yanlızlıktan kurtulmak için sırtını 3 şeye dayamalısınız.hayttalarsa aile ve işiniz ya da okulunuz.bunun dışında ki şeyler anlık kalabalıklardır.olumsuz birşey yaşadığınızda uff olur hepsi ve önce kendinizle dost olmalısınız.yanlızlık çokta kötü değildir.biraz can sıkar ama içsel dünyanıza yolculuk yapmanızı ve keşfetmenizi sağlar derim ben