Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Bir baba 37 yaşındaki oğlunu dövmeye yeltenir mi, üstüne yürüyüp onu ağlatabilir mi ?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Bir baba 37 yaşındaki oğlunu dövmeye yeltenir mi, üstüne yürüyüp onu ağlatabilir mi ?

    Babam bunu yaptığında 60 yaşındaydı, bana değil ağabeyime yaptı bunu. Çok eskiden 17-18 yaşlarında bayram namazına gitmediği için çok büyük bir sinir ve hiddetle dövmüştü ki o zamanlar sadece cuma ve bayram namazını kılan biriydi. Sonra aynı baba eve geç geldiği için diğer yetişkin oğlunu dövmüştü bir zamanlar. Aynı adam, gelinini de dövdü. Son yaşadığım olay 3 sene önce oldu. 17-18 yaşındayken dövdüğü oğlu okudu öğretmen oldu, kendi ayakları üzerinde durabilen biri oldu yani. 3 sene önce, 37 yaşında bir adamdı. Ben onun küçük kardeşiyim, o zamanlar 30 yaşındaydım, ailemden uzakta çalıştığım için bir evde yalnız kalıyordum. Bir gün bütün aile beni ziyarete gelmişti. Ağabeyim de öğretmen olduğu için yaz tatilinde gelme imkanı bulmuştu. Bir akşam o şehirde yaşayan akrabalardan biri misafirliğe gelmişti karı koca. Sanırım babam önce telefon açtı ağabeyime neredeyse erken gelsin eve diye. Ağabeyim de arkadaşından geç geldi, geldiğinde gitmişlerdi misafirler. O babam olacak adam, bu sudan sebepten ne yaptı ? 37 yaşında bir öğretmen olan, hani denir ya, yaşını başını almış, çalışmış bir meslek sahibi olmuş, saçları yarı yarıya dökülmüş, okumuş yazmış kendi ayakları üzerinde duran oğluna çok sinirlendi. O kadar öfkelendi ki (İki oğlunu ve bir gelinini dövdüğü zamanki gibi) onun üzerine yürüdü ve onunla beraber benim üzerime yürüdü. Karşısındakiler 10 yaşında savunmasız çocuklarmış gibi, annem araya girmese bir iki tane indirecekti. Öfkeyle hiddetle bağırdı çağırdı. O öfkenin karşısında kim olsa etkilenir. İkimizi de sindirdi, koltuğa oturttu. Kendimi o kadar incinmiş hissettim ki. Sonra o 37 yaşındaki çocuk, ağladı sinirden titreye titreye; "Baba gerçekten böyle bir şey yapmak istemedim, neden böyle bir şey yaptım bilmiyorum, hiç istemedim böyle bir şey, bilmiyorum neden böyle yapıyorum...." Bir kız çocuğu gibi, zayıf çaresiz, kimsesiz, zavallı gibi titreye titreye ağlaya ağlaya yalvarır gibi sesler çıkardı. Şimdi hatırlayamadığım yalvarırcasına şeyler söyledi. 37 yaşında bekar bir öğretmendi bu hallere düşen. 37 yaşındaki oğluna bu anı yaşatan bir babaydı. Ben de, -30 yaşındaki bir başka çocuk da- ağabeyinin yanında oturmuş titriyordum. Bir şeyler söyleme fırsatı buldum gözü dönmüş babaya. Ama zayıf ve titreyerek. Annem de ağlıyordu sanıyorum. ,
    Bu babam olacak kişi çocuklarını hep küçümser, eleştirir, aşağılayıcı konuşmalar yapmıştır ömrü boyunca. Hatırladığım kadarıyla çocuklarına hiçbir sevgi gösterisi de yapmamıştır(öpmek, başını okşamak v.s. gibi). Babamın NARSİSİST olduğunu yeni yeni anlıyorum. Ben de OKB'liyim. Bir defasında yine sudan bir sebepten öfkeyle bunun psikolojisi falan bozuk değil diyerek benim üzerime yürüdü, yine annem girdi araya. Ama ben sessiz kalamadım kendimden geçtim, eşyalara saldırdım her şeyi yere döktüm, ağladım bağırdım, git başımdan dedim....Evet o bir NARSİSİST.
    Ben çocukluktan beri içine kapanık biriydim. Yalnız yaşadığım ve bu olayların yaşandığı dönemlerde psikiyatriste gitmeye başladım ve bende OKB olduğunu anladım. Çocukluktan beri. Babamda da NARSİSİST kişilik bozukluğu olduğunu artık biliyorum.

  • #2
    adam kendinden çıkan şeyi beğenmiyor afedersin baban için sert tabir kullandım ama aldırma adam 7 sinde neyse 70 inde odur ölene kadarda o olacak ki abin karşılık vermeyip susmuş en azından saygı göstermiş ki,iyi yetişmenize rağmen size bunları yapan bir adama narsistten başka teşhisler konulabilir
    minik minik minik kelebek
    minik kelebek ,minik kelebek
    dur sakince uçmak ne demek
    uçmak ne demek,uçmak ne demek
    fazla gezinme git bir dalda dur
    git bir dalda dur,git bir dalda dur
    kanat çırpmadan yerinde otur
    yerinde otur sen otur....

    Yorum


    • #3
      Babanı suçlamamalısın. Hasta olabilir, sinirli olabilir, kişiliği bozuk olabilir ama ne olursa olsun o senin baban baba yüreği taşıyor.
      Babamın yıllar önce hortumla dövdüğü izler duruyor. Ama bugün kandildi mesela gidip elini öptüğüm zaman en azından tebessüm etti bu bana yeter.
      Last edited by BelkiBirGün; 23-01-2013, 11:18 PM.

      Yorum


      • #4
        Bir narsistle yaşamanın ne olduğunu bilmek lazım önce, narsistler sevemez. Ben onun elini öpsem de onun belki de sadece gururu okşanacaktır. Küçük bir itirazda yine üstüme binecektir.

        Yorum


        • #5
          Bilmediğimi yada yaşamadığımı ne biliyosun ?
          Sırf notumun 99 olduğundan dayak yediğimi hatırlarım.
          Hasta masta o senin baban dostum o seni sevmiyosa sen onu seviceksin..
          Hiç içini açıp baktın mı babanın sevgi var mı yok mu diye ?

          Yorum


          • #6
            dostoyevski abin ve sen şu yaşa kadar evlenememissiniz ve bunun sebebi babanız, iyice sindirmiş afedersiniz pısırık biri yapmış sizin psikolojinizi bozmuş geleceğnizi karartmış ama abin ve sen 37 ve 33 yaşında adamlar olarak karşı koyamaz mısınız, siz de ona fiziki karşılık verin dövmeyin ama el kaldırdığında korkmayın kaldırdığı eli havada tutun geri itin vs.
            Her şey güzel olacak...

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: enerji528 View Post
              dostoyevski abin ve sen şu yaşa kadar evlenememissiniz ve bunun sebebi babanız, iyice sindirmiş afedersiniz pısırık biri yapmış sizin psikolojinizi bozmuş geleceğnizi karartmış ama abin ve sen 37 ve 33 yaşında adamlar olarak karşı koyamaz mısınız, siz de ona fiziki karşılık verin dövmeyin ama el kaldırdığında korkmayın kaldırdığı eli havada tutun geri itin vs.
              Katılıyorum, koca adamlarsınız kendi yolunuzu çizin abi..

              Yorum


              • #8
                Biz anneme çekmişiz kısa boylu zayıf fiziğimiz var, baba da tersine bizden daha iri kara bıyıklı bilekleri kalın bir adamdır. gerçi artık 60'ını geçen bir adam istediği kadar dövmeye kalksın çok bir şey olmaz. Ama aslında sorun bizim dayak yeyip yemememiz değil, hiçbir şey yapmasa da onun o sadistçe öfkesi, bizi rahat bırakmaması, her şeyi kontrol altına almak istemesi, istediklerimiz yapmamızı engelleyen davranışları. Ortanca ağabeyimin border-line bir karısı var, 10 yıl geçti boşanamadı, çünkü babam ve annem engelledi. Adam her şeyde söz hakkının öncelikle kendisinin olmasını istiyor. Başka bir şehirde ilk defa tek başıma yaşamaya başlamıştım 3 sene önce, taşınmak istediğim yaşamak istediğim yere bile karşı çıktı. Eleştiri veya itiraz karşısında gözü döner. Dediğim gibi önemli olan dövüp dövmemesi değil, işi o noktaya getirip çocuklarının gururunu kırması, çocuklarının ruhunu incitmesi. Bir şey daha söyleyeyim ne kadar iyi davranırsan davran narsisist kişilik bozukluğu bir insana ağzınla kuş tutsan yaranamazsın. Ağabeylerimi dövdüğünde her defasında tuvalete saklanıp ağlamıştım. En son olayda da ağladım aklıma gelince hep umutsuzluğum artıyor. Hala psikoloğa gidiyorum. Ayrıca depresyon ve OKB tedavisi görüyorum. Ağabeyim 40 yaşında hala evli değil. Kız arkadaşı bile olmadı bir kez oldu. Benim Hiç olmadı. Çabalıyorum. Yaşadığım olaylar, geçirdiğim ağır depresyon ve OKB nedeniyle üç sene önce aile evine geri dönmüştüm, belki yararı olur diye aile sıcaklığının. Hiçbir şey olmadı, hala kötüyüm, ayrı eve çıkamama bile karşılar. Evlenmeden olmaz diyor annem. Bu yaşta anne babayla yaşamak benim için gerçekten çok üzücü sinir bozucu oluyor. Kız olsam bir nebze anlayacağım da bir anne baba erkek çocuğunu bu kadar sıkabilir mi ?

                Yorum


                • #9
                  ah ahhh ne kadar acı veriyor. insanın en destek olmasını beklediği kişinin insanın hayatını karartmasi ne acı.
                  "Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil." Franz Kafka

                  Yorum


                  • #10
                    konuyla pek alakalı değil ama : geçenlerde bir dava geldi, çoluklu çocuklu bi adam çok içiyor, sabaha karşı eve geliyor, karısını tartaklıyor baya bi. dört katlı bir binada ailecek oturuyorlar kardeşler ana baba v.s. sabah namazını kılan baba bağrışmaları duyuyor, eve girip kendi çocuğunu yatakodasında boğazını bıçakla keserek katlediyor. demem o ki babalar kendi çocuklarına çok fazla fevri davranabiliyor. hani derler ya büyüklerimiz benim gözümde hep çocuksun. aynen o şekil. sürekli kendilerini büyük görmeler v.s. çokşükür böyle bir anne babaya sahip değilim. herneyse tabi adam on dokuz yıl yatıcak şimdi. varmak istediğim nokta şudur kısaca : belli bir yaştan sonra anne babayla aynı evde kalınmamalı. yani yirmibeş otuz hadi neyse ama otuzu geçtiğinde annenin babanın eli ayağı tutuyorsa o yaşına kadar en azından birşeyler biriktirmiş olman gerekiyor ve artık her ne olursa olsun kendi hayatını kurman şart. ufak bir daire de olsa ayrılmak gerek diye düşünüyorum. böylece ebeveynleriyle arasında çıkacak tartışmaların yüzde doksan çıkış sebebini ortadan kaldırmış olur birey. tek başına yapamıyorsan kardeşinle, arkadaşınla, iş arkadaşınla, sevgilinle, bir şekilde düzen oturtman gerek. Ki böyle bir durumla birdaha karşılaşmamaktır amaç.
                    Yak bi sigara...

                    Yorum


                    • #11
                      herkesin evden ayrı imkanı yok ışte. fiziki yetersizliği olmayıp ayrilmayan insanları anlamam mümkün değil.
                      "Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil." Franz Kafka

                      Yorum


                      • #12
                        Babanın yaptığı yanlış ama babadır kalkıp vuramayız.Savunmaya geçeceğiz, hakkımızı arayacağız ama babadır.Eşit şartlarda değiliz.Tokat vursa da sneye çekeceğiz.Babanın düşüncesizliği.Dayım 45 yaşında kahvede tokat atmıştı dedem.Oluyor öyle.

                        Yorum

                        İşleniyor...
                        X