Obsesifler kendilerin saklamasın birbirimize yardımcı olalıM

[moli]

benim kardeşim okb hastası. onun şu an en büyük takıntısı kafaya bişey takmamaya çalışma. yaklaşık 2 yıldır en çok kullandığı cümle "artık kafama birşey takmamaya karar verdim. zaten arkadaşlarım da öyle diyor. onlara da soruyorum kafana takma diyorlar." taşa suyun sürekli olarak damlayıp taşı delmesi gibi benim de beynimde delikler açıldı artık. kullandığı ilaç agresif davranışlarını azaltmak açısından başarılıydı ama kafaya takmamayı takmama konusunda pek başarılı değil sanırım. bu böyle giderse yakında benim de doktora gitmem gerekecek. işin en kötüsü de elinizden hiç birşeyin gelmemesi. o bir yanda kendini yiyip bitiriyor ve siz sadece sabırla dinliyorsunuz. hepimize şifalar diliyorum.

benim kardeşim okb hastası. onun şu an en büyük takıntısı kafaya bişey takmamaya çalışma. yaklaşık 2 yıldır en çok kullandığı cümle "artık kafama birşey takmamaya karar verdim. zaten arkadaşlarım da öyle diyor. onlara da soruyorum kafana takma diyorlar." taşa suyun sürekli olarak damlayıp taşı delmesi gibi benim de beynimde delikler açıldı artık. kullandığı ilaç agresif davranışlarını azaltmak açısından başarılıydı ama kafaya takmamayı takmama konusunda pek başarılı değil sanırım. bu böyle giderse yakında benim de doktora gitmem gerekecek. işin en kötüsü de elinizden hiç birşeyin gelmemesi. o bir yanda kendini yiyip bitiriyor ve siz sadece sabırla dinliyorsunuz. hepimize şifalar diliyorum.

Yorumunuz beni güldürdü. :lol: :lol: :lol: Daha doğrusu kendi ailemi düşündüm bir an ve acıdım.Gerçekten biz okb liler neden böyleyiz. Ya yinede sabredin biz olur mu?

Size sabır kardeşinize de şifalar diliyorum.

[moli]

ben sizleri çok iyi anlıyorum. sonuç olarak kimsenin elinde olmuyor bazı şeyler. kimse böyle şeyler yaşamak istemez eminim ki. siz ya da kardeşim gibi olmayan insanların da zaman zaman yaşadığı şeyler bunlar. ama aradaki fark sizlerde bunun sürekli olması ve bundan sizin de rahatsız olmanız. önemli olan sorunları düzeltme isteğine sahip olmak. ben kardeşimi doktora götürene kadar neler yaşadım bir allah bir ben biliyorum. şimdi de bana dua ediyor ve kendi gitmek istiyor. bu benim için çok önemli bir aşamaydı. ama tabi ki henüz sıkıntıları devam ettiği için kendisi istemese de bunun etkilerini biz de yaşıyoruz. yapılacak tek şey sabretmek ve tedaviyi kesmemek sanırım. yalnız şunu söylemek zorundayım ki bu dünyada bizlerden daha kötü durumlarda olan, daha büyük ve çaresiz acılara katlanmak zorunda olan nice insanlar var. bunların varlığını bilmek ve şükretmek insanın moralinin artmasını ve stresinin azalmasını sağlıyor. dahası sorunumuzla daha kolay başa çıkmamıza yardımcı olabiliyor. mutlu günler...

yalnız şunu söylemek zorundayım ki bu dünyada bizlerden daha kötü durumlarda olan, daha büyük ve çaresiz acılara katlanmak zorunda olan nice insanlar var. bunların varlığını bilmek ve şükretmek insanın moralinin artmasını ve stresinin azalmasını sağlıyor. dahası sorunumuzla daha kolay başa çıkmamıza yardımcı olabiliyor. mutlu günler...

Öncelikle kardeşinize olan desteğinizi tebrik etmek istiyorum.Sizi çok takdir ettim ve o kadar doğru şeyler söylüyorsunuzki bu konuda bilinçli insanlara rastlamak beni çok mutlu ediyor.

Yazınızdan alıntı yaptığım yerler gerçekten çok önemli.Evimizin duvarına asmamız gereken türden.Çoğu zaman okb olduğumuza üzülüyoruz oysaki çalışan bir aklımız var buna şükretmemiz daha doğru olur.Umarım kardeşiniz en yakın zamanda bu rahatsızlığın üstesinden gelir zaten siz destek olduktan sonra gerisi çok kolay...SEVGİLER.

[cllrsln]

ben de burada olduğuma göre tabii ki okb hastasıyım. hastalığın evrelerine bakıcak olursak lise 1 deyken ister istemez allah'a küfür düşünceleri geliyordu. bir gece kendi kendime çok tembihlenerek bu düşünceyi yenmiştim. okb ve aşk birbirine çok benzer derler, ben de 3 sene boyunca tek kelime etmediğim birine aşığım zannediyordum kendimi. aklımdan çıkarmaya çalışıyordum ama çıkmıyordu işte. tıpkı istenmeyen düşünceler gibi. lse son'da ben öss'ye hazırlanırken son 1 ay eve kapanmıştım. sürekli olarak dini takıntılarım başlamıştı. artık dayanamaz hale gelmiştim ve öss'den sonra doktora gittim. öss'de bile bu düşüncelerle boğuşuyordum allah kimseye vermesin böyle bişi. neyse vdoktor bana hasta olduğumu söyledi ve ilaç tedavisi başladı. bu süreçte farklı takıntılar oluştu. boşta bulunan bardaktan su içememe baskılı tişört giyememe ya saçım dökülürse ya dişlerim dökülürse gibi. hayatta neyle uğraşırsam uğraşıyım aptal aptal takıntılar oluşuyordu. film izlerken bile film izlemek günahtır gibi saçma sapan düşünceler oluşuyordu. sinekten arılardan falan da çok korkardım. bir gece arıyla aynı odada kalma cesaretini gösterdim ama sabah kalktığımda dudağım uçuklamıştı. bunun yanında nazar takıntıları da vardı tabii. şu an öss'ye yeniden hazırlanıyorum ve işte bilinir hafta içi grubunda pekte iyi öğrenciler bulunmaz. saçma sapan takıntılar yeniden başladı bu sefer benim iyi olmam başkalarına haksızlık gibi saçma sapan bir düşünce. bu beni epey rahatsız etti zamanı iyi kullanmam gereken zamanlarda beni biraz yarış dışı bıraktı. şu an iyiyim diyebilirim son takıntımla uğraşıyorum işte. düşüncenin akmasına izin vermek en doğru davranış biçimi sanırım bu hastalıkta. bu kesinlikle kolay bir şey değil. ben mesela bunu yapmayı öğrendim ama artık hiçbir şeye önem vermeyen bir insan oldum. duygu diye bir şey kalmadı. boşluk duygusu oluşmuştu bir dönem ve bundan çok rahatsız olmuştum gerçekten. neyse bir de ilaçlarınızı düzgün alın. biz ancak ilaçlarla normale yakın bir hayat yaşayabiliyoruz. burada yapılan güzel bir şey çünkü çevremizde bizi anlayacak insanlar yok. paylaşmak önemlidir.

neyse bir de ilaçlarınızı düzgün alın. biz ancak ilaçlarla normale yakın bir hayat yaşayabiliyoruz
.

Merhaba cllrsln,bana da öyle geliyor.Umarım bir gün ilaç kullanmayı bırakırım ve bu haberi burada arkadaşlarla paylaşırım.Ben aynı zamanda panik atak hastasıyım ama sanırım okb çok daha güç bir rahatsızlık.

Bu arada seninde çok çeşitli takıntıların varmış valla atlayarak okudum çünkü diğer insanların takıntılarını okumak bile beni etkiliyor.Çok geçmiş olsun.Ama üstesinden gelinemicek şeyler değil inan.

[hayrun]

Ben de bir okb liyim.Bir senedir anafril ve paxil kullanıyorum.iyiyim şu an.ilaçlarımı bırakmak istemiyorum.o toz ve kir benim hayatım oldu.Sil sil bitmiyo toz.şimdi tozu görmüyorum çok şükür.tıpkı şizofren gibiyiz bir nevi.sadece kir, toz ve mikropları görmezden geliyoruz ilaç kullanınca.ilaçları bıraktım mı vay halime yine dönmeye başlıyo düşünceler ve başlıyo temizlik.temizlesem de temiz olmuyodu.İşte ben bu duruma gıcıktım.psikiyatristimin anlattığına ve benim araştırmalarıma göre bu hastalığın iyileşme şansı yokmuş.Sadece mutlu bir şekilde temizlik yapcaz,eellerimizi yıkıcaz vve banoyu ovcaz.

[içtenlik]

slm arkadaslar. bende 2 senedir agır sekılde takıntılıyım her işi yaparken sayma gıbı takıntım var . kotu duşunceler beynıme saplanıyo bı dahada cıkmıyo cok olumsuz düşünceliyım bunun için de cevreden tepkıler alıyorum kımse benı anlamıyorlar yada anlamak istemıyorlar.

[hayrun]

arkadaşlar merhaba. ben 40 yaşındayım ve bu rahatsızlığım 7 yaşında başladı.tabii bunun rahatsızlık olduğunu öğrendiğimde ise 34 yaşındaydım.yani 6 senedir okb ile mücadele ediyorum.ilk zamanlar korkuyla içtim ilaçları.Bazen de bıraktım.taki bana göre iyi bir doktor bulana kadar.Önce hiç konuşmadık o hemen anladı.Bir sene geçti ve konuştuk.ilaçlarımı şu şartı koyarak tabii kendime bıraktım.Tabii azaltarak.OKB NİN SIKINTISI GELDİĞİ ANDA YAPACAKLARIMI İLAÇIMI BIRAKMADAN BELİRLEDİM.İLAÇ KULLANDIĞINIZ ZAMAN İÇİNDE KENDİNİZE TELKİN YAPIN.şimdi hızlı hızlı yürüyüş yapıyorum.Herşeyi abartmadan kocamannnn büyütmeden yapıyorum.Yani levent Beyin deyimiyle ÖLÇÜSÜNDE.Herşeyi ölçüsünde yapmayı deneyin.Eskiden yürüş nince saatlerce yürürdüm.Temizliğe başlayınca DURMAK BİLMEZDİM.ABARTMAYI BIRAKIRSAK sıkıntılarımız önemli ölçüde hafifler.

arkadaşlar merhaba. ben 40 yaşındayım ve bu rahatsızlığım 7 yaşında başladı.tabii bunun rahatsızlık olduğunu öğrendiğimde ise 34 yaşındaydım.yani 6 senedir okb ile mücadele ediyorum.ilk zamanlar korkuyla içtim ilaçları.Bazen de bıraktım.taki bana göre iyi bir doktor bulana kadar.Önce hiç konuşmadık o hemen anladı.Bir sene geçti ve konuştuk.ilaçlarımı şu şartı koyarak tabii kendime bıraktım.Tabii azaltarak.OKB NİN SIKINTISI GELDİĞİ ANDA YAPACAKLARIMI İLAÇIMI BIRAKMADAN BELİRLEDİM.İLAÇ KULLANDIĞINIZ ZAMAN İÇİNDE KENDİNİZE TELKİN YAPIN.şimdi hızlı hızlı yürüyüş yapıyorum.Herşeyi abartmadan kocamannnn büyütmeden yapıyorum.Yani levent Beyin deyimiyle ÖLÇÜSÜNDE.Herşeyi ölçüsünde yapmayı deneyin.Eskiden yürüş nince saatlerce yürürdüm.Temizliğe başlayınca DURMAK BİLMEZDİM.ABARTMAYI BIRAKIRSAK sıkıntılarımız önemli ölçüde hafifler.

Sizin anlattığınıza göre okb ile yaşamayı öğrenicez bu hastalıktan kurtulma gibi bir lüksümüz yok. Fakat ilaçlarınızı kullanmayı erken bırakmışsınız.Bir sene okb için çok az bir süre.Doktorunuzla birlikte mi karar verdiniz ilaçlarınızı bırakmaya?

[jewelgirl]

herkeze merhaba bende takıntı hastasıyım kendimi paraladım gerçekten bazen gücüm kalmıyor, bu hastalıktan kurtulmak istiyorum tedaviye yeni başladım umarım yararını görürüm, fazla sıkılıyorum artık,
hepinize şifalar dilerim

herkeze merhaba bende takıntı hastasıyım kendimi paraladım gerçekten bazen gücüm kalmıyor, bu hastalıktan kurtulmak istiyorum tedaviye yeni başladım umarım yararını görürüm, fazla sıkılıyorum artık,
hepinize şifalar dilerim

Merhaba jewelgirl.

İyi dileklerin için teşekkürler.Umarım tedavin olumlu sonuç verir ve en yakın zamanda okb lerin çekilir düzeye gelir.

[baranhera]

gıt hayatımdan

slm kader arkadasları oncelıkle yenı grdum bu sıteyı ve gercekten cok sevdım bana yrdım edersenız cok sevınırım benım takıntım hamılayken basladı kafamı neden gremıyorum gıbı sacma sapan seye takıdım kaldım snra gıt gıde ıllerledı hamıleyken ılac kullanmak zorunda kaldım 1 senedır kullanıyorum ama hıc ıyı gelmedı takıntılarım sureklı yer degıstırıyo sımdıkı takıntılarım b 8 aylık bı oglum var takmısım benım kızım vardı dıye bılıyorum oglum oldugumu ama atamıyorum cok sıkıntı verıyo sonra o gecıyo bu oglum deıl dıyorum o gecıyo bu ev benım deıl dıyorum yanı vsssss boyle sacma sapan seyler ne yapcam bılmıyorum dr faydası yok nasıl yenıcem benım bı cocugum var onun ıcın yenmelıyım ama nasıl yrdım edın bana arkadaslar

Re: gıt hayatımdan

slm kader arkadasları oncelıkle yenı grdum bu sıteyı ve gercekten cok sevdım bana yrdım edersenız cok sevınırım benım takıntım hamılayken basladı kafamı neden gremıyorum gıbı sacma sapan seye takıdım kaldım snra gıt gıde ıllerledı hamıleyken ılac kullanmak zorunda kaldım 1 senedır kullanıyorum ama hıc ıyı gelmedı takıntılarım sureklı yer degıstırıyo sımdıkı takıntılarım b 8 aylık bı oglum var takmısım benım kızım vardı dıye bılıyorum oglum oldugumu ama atamıyorum cok sıkıntı verıyo sonra o gecıyo bu oglum deıl dıyorum o gecıyo bu ev benım deıl dıyorum yanı vsssss boyle sacma sapan seyler ne yapcam bılmıyorum dr faydası yok nasıl yenıcem benım bı cocugum var onun ıcın yenmelıyım ama nasıl yrdım edın bana arkadaslar

Nasıl yani :?:

Mesela bu ev benim değil diyorsunuz peki bu dediğinize inanıyor musunuz yoksa sadece bir düşünce olarak mı aklınızdan geçiyor.

[baranhera]

bılıyorum gercek olmadıgını ama o an acaba gecıyo aklından snra onu unutuyorum baska bısey baslıyo ogluma takıyorum sacmalıyorumda sacmalıyorum