Değerli ziyaretçimiz forumu tüm özellikleriyle kullanmak için lütfen kayıt olun. Forumla ilgili detaylı bilgi sahibi olmak için SSS bölümümüzü ziyaret edin.
Benim annem yaklaşık 30 yıldır bipolar bozukluk hastası,onunla yaşamak çok zor.Birsürü ilaç kullandı hala depakin notropil lustral sanırım dideral aklıma gelmeyen şeylerde kullanıyor.Hiçbirzaman gerçekten mutlu değil hep mutsuz hiçbirzaman iyi olan şeyleri göremiyor.Herzaman kendi istediği olsun istiyor.Daima bir çocuk gibi.Gerçekten bir bakıyorsun çok enerjik gereksiz para harcamaya kalkıyor,gün geliyor çok mutsuz hayatı sorgulamaya başlıyor beni kınayanlar benim gibi olsun tarzında cümleler kuruyor.Ki öyle bir durum yok.Benimle kavga ediyor bana söylemediği laf kalmıyor.Hatta kendi kendine sinirlenip ağlıyor.Kızım yanına geldiği zaman o sinirli ifadeden hiçbirşey kalmıyor.karşınıza başka biri çıkıyor.
benim annemi anlattınız oda bipolar canım benim ya.. anadır o ana ne yapacaksın idare et.
Bana göre bipolar en kötüsü.
O daha da uçlarda, psikoz var hem.
Hastaneye yatma durumları, gerçekle hayal olanı ayırt edememeler, kendini olduğundan farklı görmeler, paranoya vs.
Hem atak geçirmektense ölürüm daha iyi.
O yüzden borderline çok daha iyi kalıyor yanında.
Hayatımın içine ediyor o ayrı tabii ama şükretme sebebi daha beterlerinden olmadığım için.
Borderlinemışım ben. Psikiyatriste gittim sonunda.
Bipolar değilim çok şükür.
Doktora gittim kontrolümü yapti ve bipolar degilim diyorsun ,bunun teshisini nasil hemen koyabildi cok ilginc.Birkac seans yapmasi gerekmezmiydi .Bu kadar kolaymi hicbirsey anlamiyorum.
sen tüm bunları boşvermelisin. kendini illaki bir rahatsızlıkla etiketlemeye çalışma , rahatsızlık duyduğun hallerini doktoruna anlatırsın veyahut bir psikolga gider anlatırsın o sana onlarla başedebilmeni sağlayacak bilgiler verir ve gerekiyorsa tedavi süreci başlatır.
Yazdiklarini okuyordum fakat seninde bipolar oldugunu simdi fark ettim.Bu hastalik nasil birsey mani dönemi hasta kendini hasta bilmiyor, hersey karismis ilac almadan isin icinden cikmak zor.Karar verme mekanizmasi durmus birilerinin pesinden sürüklenip gidebiliyorlar.Mani dönemi ne kadar sürüyor.Sigara icmeyen bir mani hastasinin sigaraya baslamasi icmek istemesi normalmi.
Doktora gittim kontrolümü yapti ve bipolar degilim diyorsun ,bunun teshisini nasil hemen koyabildi cok ilginc.Birkac seans yapmasi gerekmezmiydi .Bu kadar kolaymi hicbirsey anlamiyorum.
İlk gittiğinde teşhis olmaz, öntanı olur o.
Birkaç görüşmeden sonra karar verilir.
Ki benim belirtilerim çok bariz zaten.
Öntanı koyduğunda dahi," bu durum düzelmez, kendi başına halledemezsin" dedi bana.
Birkaç görüşmeye bile gerek yoktu yani aslında. Ama ben yine de gittim.
Veee eveeett, borderline için de, bipolar için de tanı koymak bu kadar kolay.
Çünkü dediğim gibi belirtileri çok açıktır.
Biraz araştırmak yeter. Ben yine de uzman birinden duymak için gittim dr.a.
Özellikle de bipoların çok kötü atakları olduğu için, zaten ne olduğun bellidir.
Psikozlar da oluyor onda.
Borderline daha geç farkına varılan bir şey ama.
Sadece çok değişken olduğunun farkında oluyorsun lakin isim koyamadığın için dr.a görünmek, durumun daha da fenalaştığında başvurduğun bir şey oluyor.
İlk gittiğinde teşhis olmaz, öntanı olur o.
Birkaç görüşmeden sonra karar verilir.
Ki benim belirtilerim çok bariz zaten.
Öntanı koyduğunda dahi," bu durum düzelmez, kendi başına halledemezsin" dedi bana.
Birkaç görüşmeye bile gerek yoktu yani aslında. Ama ben yine de gittim.
Veee eveeett, borderline için de, bipolar için de tanı koymak bu kadar kolay.
Çünkü dediğim gibi belirtileri çok açıktır.
Biraz araştırmak yeter. Ben yine de uzman birinden duymak için gittim dr.a.
Özellikle de bipoların çok kötü atakları olduğu için, zaten ne olduğun bellidir.
Psikozlar da oluyor onda.
Borderline daha geç farkına varılan bir şey ama.
Sadece çok değişken olduğunun farkında oluyorsun lakin isim koyamadığın için dr.a görünmek, durumun daha da fenalaştığında başvurduğun bir şey oluyor.
Sevindim adina bipolar degilde borderline olman iyi daha hafifmi geciyor.
sigara içmeyen biri sigaraya manik olmasada başlar insanlar din bile değiştiriyorlar manikse içki kumar uyuşturucu vs her kötü şeye başlayanlar olabiliyor bana bişey olmaz düşüncesiyle
Bipolarda mani dönemini yasayan karakter degistirmiyor,sadece mani döneminde yasadiklarini bilinc disi yaptiklarindan daha evvel hic yapmadigi isleri yapmaya basliyorlar.Sigaraya baslamakta bunun gibi birsey.Din degistirmek yada kötü hareketler akli basinda insanlarin kisisel tercihi olsa gerek.Nedenini bilemeyiz.
Kızkardeşim bipolar,depresif döneminde kalkıştığı intihar denemesi sonucu teşhis konmuş ve bu teşhis sürecinde ilaç almıştı o dönemde biz yakınlarına göre herşey çok iyiydi ama çok uzun süredir artık ilaç almıyor;nedeni söylediğine göre ilaçların onu başka bir kişi yapması,kilo aldırması ,sersemletmesi vs..Sadece prozac alıyor ki bu da onun hep maniye yakın bir ruh halinde olmasına neden oluyor.
En belirgin özelliği bencillik..görüşüne aykırı hiç bir cümleyi duymaya tahammülü yoktur. Bir anda nasıl olduğunu anlayamadığınız bir şekilde sizle sakin bir konuşma yaparken aniden aslında çok makul bir kelime kullanmanızdan ötürü çıldırma noktasına gelebilir ,10 dakika kadar sonrada hiçbirşey olmamış gibi davranabilir size..Zaman zaman "acaba bana bir zarar verir mi? " diye düşündüğünüz de olur. Manik dönemde risk alır,temelsiz bir kendine güveni olur,cinsel isteği artar ve bu dönemde aile ve kendi etik kurallarına bile aykırı şeyler yapabilir.Önsezileri aşırı gelişmiştir,o dönem fal bakar insan analizleri yapar ve neredeyse söylediklerinin çoğu doğrudur.Çok öfkelidir,kavgacıdır ve bunlarda neredeyse sanki kendi seçimlerinin hiç payı yoktur o hep kötü kaderini suçlar..Çıkarlarına ters düştüğünde anne,çocuk,kardeş tanımaz hep kendini düşünür.
Maalesef en kötüsü ona tüm bunları yaptıran şeyin bipolar hastalığının olduğunu,ilaç kullanarak bununla bir ölçüde başa çıkabileceğini hep söylememize rağmen ne dr ne de aileden kimseyi takmayarak yalan söyleyip ilaç kullanıyorum diyerek sizi tamamen çaresiz bırakmasıdır.
Ama ne olursa olsun aile desteği devam etmeli,onu sevgisiz ve yalnız bırakmamaya çalışmak gereklidir.
bir kez depresif döneme girdi ve o dönemde intihara kalkıştı diğer zamanlarda hep mani de..Yine de bazı zamanlar göreli olarak daha kötü olabiliyor; bu dönemde kendi kızı ve birlikte yaşadığı annem onunla yaşamaktan korkar hale geliyor .. birşekilde hastaneye yatırmayı düşünsek de başaramıyoruz. işler istediği gibi gider,rüzgar istediği yönden eser ve attığı adımlarda engellenmezse daha iyice olabiliyor yani gün içinde bile birçok gelgit yaşıyor maalesef..
Ilaclarini kullanmadigindan oluyor düzenli kullansa kontrol edebilir.Hastane son care olabiliyor, düzenli ilaclarini almasini ögretiyorlar ve terapi yoksa bu sekilde sürer.Bencillik maniden degil depresyon döneminden kaynaklaniyor.
ilaçlara karşı maalesef ön yargılı halbuki ilk teşhisde bir süre düzenli kullanınca o kadar işe yaramıştı ki..Terapiye bir süre gitti ama mesela kendine göre seçerek alıyor; prozac alıp seraquel almıyor yada lityumu -doğru söylüyorsa alıyor- ama mg kendi belirleyip kan tahlilim asla yaptırmıyor..Çokn anlayışlı olmaya çalışıyor olsamda bu konuda yol alamadım..
Yorum