Duyuru

Collapse
No announcement yet.

bipolar olduğumu saklamalımıydım?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • bipolar olduğumu saklamalımıydım?

    Ben 9 yıldır bipolar hastasıyım,ve bu 9 yıl boyunca çeşitli drlar ve ilaçlarla tedavime devam ettim,hiç ilaç içmediğim bir gün bile olmadı.geçen senenin son 2,5 ayını hastanede geçirdim.Genellikle karma epizot dönemi yaşamaktayım,hastalığımı çok iyi bildiğimi düşünüyorum sürekli araştırıyorum,gelişmeleri takip ediyorum,bilinçli bir hasta olmaya çalışıyorum .Şu anda depakin chrono1000mg, serequel300mg, dideral 40mg, imovan ,ethylex ,euthyrox(hipotroid ilacı) kullanıyorum.
    Benim derdim insanlarla ilişkiler benim hastalığımı tüm arkadaşlarım biliyor, ve çevremdeki insanların hastalığımı bilmesini istiyorum rol yapmak zorunda kalmamak ve yalan söylememek için,geçenlerde yeni biriyle tanıştım düzgün bir insan olduğu için onada hastalığımdan bahsettim ,bu yaptığımı anneme anlattığımda çok kızdı saklamam gerektiğini savunuyor hep, ama haklı çıktı kaybeden ben oldum dürüstlük kaybettiriyor.

  • #2
    Re: bipolar olduğumu saklamalımıydım?

    Orjinal yazı sahibi: Denek
    Ben 9 yıldır bipolar hastasıyım,ve bu 9 yıl boyunca çeşitli drlar ve ilaçlarla tedavime devam ettim,hiç ilaç içmediğim bir gün bile olmadı.geçen senenin son 2,5 ayını hastanede geçirdim.Genellikle karma epizot dönemi yaşamaktayım,hastalığımı çok iyi bildiğimi düşünüyorum sürekli araştırıyorum,gelişmeleri takip ediyorum,bilinçli bir hasta olmaya çalışıyorum .Şu anda depakin chrono1000mg, serequel300mg, dideral 40mg, imovan ,ethylex ,euthyrox(hipotroid ilacı) kullanıyorum.
    Benim derdim insanlarla ilişkiler benim hastalığımı tüm arkadaşlarım biliyor, ve çevremdeki insanların hastalığımı bilmesini istiyorum rol yapmak zorunda kalmamak ve yalan söylememek için,geçenlerde yeni biriyle tanıştım düzgün bir insan olduğu için onada hastalığımdan bahsettim ,bu yaptığımı anneme anlattığımda çok kızdı saklamam gerektiğini savunuyor hep, ama haklı çıktı kaybeden ben oldum dürüstlük kaybettiriyor.

    bende bipolarım,ilaçlarını düzenli içmen iyi yoksa duygularda keskin uçlara kayıyorsun..ilişkilere gelince benim görüşüm ilk önce onu tanı aranızda sevgi oluşsun,zaman geçsin oda seni tanısın sonra anlat hastalıgını eger aranızda samimiyet sevgi anlayış olursa herşey hallolur

    Yorum


    • #3
      teşekkürler bonnie,alemozgur,cevap yazdığınız için. haklısınız aceleci davranmadan o kişiyle iyiyce birbirlerimizi tanıdıktan sonra anlatmalıyım hastalığımı bundan sonra böyle yapacağım.

      Yorum


      • #4
        bende 5 yıldır bipolarım.ve yeni bi ilişkim var.anneler genelde koruma amaçlı kimseye sölenmemesi taraftarıdır.çünkü bilinçli olmadığımız dönemlerden faydalanabilirler.en azından benim annem öle düşünüyo.ilişkime gelince bu saklanacak bi durum diil.ama önce tanıman lazım tabiki.eğer ilişki gelecek vaadediyosa anlatmalısın ama bu süreyi uzun tutarsan da yine sorun çıkabiliyor.ben daha önceden çocukluktan tanıdığım biriyle birlikteyim daha önce tanıdığımdan ilk görüşmemizde anlattım hastalığımı.ondan sonra hastalanmıştım bilmiodu.çok şaşırdı ama öle bi olgunlukla karşıladı ki hiç kabullenilmiycek olayları bile aşık oldum tekrar.kısaca umudunu kesme derim doğru kişi değilmiş bence.
        HÜKÜMSÜZDÜR HÜKÜMLERİM...

        Yorum


        • #5
          Benim eşime bipolar teşhisi konmuştu, ben bunu bildiğim halde vazgeçmedim. Doktor ömür boyu ilaç kullanması gerektiğini söylemişti. Ben ilaç kullanmasını istemediğimi ilişkimizin en başında söyledim. İlacı bıraktı, morali bozulduğunda "bir tane içsem mi ?" dediği oluyordu ilk başlarda. Çok kavga ettik, sonra psikolojisini yıpratan sebepleri oturup beraber tartıştık çözdük. Senelerce ilaç kullanmıştı, şimdi senelerdir ilaç kullanmıyor. Hala çok hassas bir insandır ve ben onun hassas ruhlu oluşunu seviyorum. Bir günde çözmedik tabi, aylarca konuştuk. Psikolojik rahatsızlıkların Kalıcı olmasının en büyük sebebi, bana göre, seni olduğu gibi kabul eden iyi bir dost ya da sevgilinin olmayışıdır.
          Last edited by Sen'jin; 26-10-2010, 01:14 PM.

          Yorum


          • #6
            Sadece ilaç meseleside değil, eşimin psikiyatristi, ilişkimizin yürüyemeyeceğine dair bir dünya nutuk çekmiş. Bir daha gitmemesini istemedim. Bütün gün ağladı.

            Hayatım boyunca 3 tane psikiyatrist gördüm, biri eşimin psikiyatristiydi. Aklı başında olanları saymazsak, bunların çoğunun toplumdan uzak tutulmaları gerekiyor derim. Mesleklerinin arkasına geçip, yasal, bağımlılık yapan ilaçları satan, uyuşturucu tacirleri gibiler.

            Psikiyatristleri sevmiyorum. Geri kalan herşeye karşı sevecenimdir : )
            Last edited by Sen'jin; 26-10-2010, 02:50 PM.

            Yorum


            • #7
              çok güveniyorsan tepkilerini tahmin edebiliyorsan ona göre söyle ya da söyleme. eskiden ben de söylerdim artık söylemiyorum.
              düştüysek kalkarız daha ölmedik ya

              Yorum


              • #8
                ben de bipolarım gerekirse söylüyorum. Sonuçta ilaçlarımızı düzenli aldıktan sonra hayatımızı gayet güzel şekilde devam ettirebiliyoruz. Tamam bazen ilaçlara rağmen etki gözükebiliyor ama bu genelde kısa süreli oluyor. Sonuçta hayat güzel..)))

                Yorum


                • #9
                  Bipolar ya da başka bir sorun..bunu herkesle paylaşmak bazen iyiden çok kötü sonuç doğurabiliyor.Psikiyatriyi ciddiye almayan insanlarla bunu paylaşmak ya da paylaşmaya çalışmak gibi hataya düştüm geçmiş zamanda,gün geldi insanlar bunu alay konusu yaptı,"ne derdin var ki" ilaç içiyorsun gibi sinir bozucu yorumlar yaptılar ya da he he der gibi geçiştirip durdular.Bu yüzden derim ki sıkıntıları en yakınınızdaki kişiyle yani önce kendinizle çözmeye çalışın ve sonrasında sizi anlayan gerçekten dinleyen birileriyle paylaşın.Ben bir yıl düzenli ilaç kullandıktan sonra kendi irademle azaltarak ilacı (cipralex,depakin) bıraktım.Çok ciddi bir sorun yaşamadım yaşayacağımı da sanmıyorum.Çünkü yıllarca ilaç içmek korkusu bana bu durumla kendi kendime mücadele etmek cesaretini verdi.Artık sürekli uyku halinde değilim,kilo alma korkum yok,unutkanlıklarım bitti ve hatta bunun için b vitamini alıyorum çok faydasını gördüm.Panik atak nöbetiyle başladım duygu durum bozukluğu diye devam ettim.Daha devam etseydim neler çıkartırlardı karşıma bilmiyorum ama şimdi iyiyim, bu da bana yetiyor...
                  yarın çok geç olabilir...

                  Yorum


                  • #10
                    benim annemde saklamamı istiyor.fakat eyer bir insanla samimiyetin ilerlediyse bence mutlaka anlatmak gerekiyor.eyer seni öyle kabul edemiyorsa yani farklılıklara algısı kapalıysa sakın üzülme zaten o insan sana hayatta hiçbirşey kazandırmaz.çünkü samimi olduğun insanlar bu durumu bi şekilde farkediyor seni ilaç kullanırken falan görüyorlar yada bitakım inişler çıkışlar yaşıyabiliyosun oyüzden durumu ayrıntılı ve açıklayıcı birşekilde anlatmak iyi olabilir.tabi bu benim fikrim.

                    Yorum


                    • #11
                      Bak şöyle düşün bi süre bekle, söyleme. Eğer o kızla aranda bipolar yüzünden ciddi bir sorun oluşursa boşver gitsin çünkü sen bir süre böyle devam edeceksin ve buna katlanabilecek biri lazım. Bunun için biraz bekle eğer sorun olmuyorsa söylemende böyle sakıncalı bir durum ortaya çıkarmaz ama henüz birşeylerin başındeyken bunu yaparsan kaybedersin..
                      Bir kördüğüm ki içim çözdükçe dolanıyor..

                      Yorum


                      • #12
                        mrb denek yorumunu okudum,ve sana birşey anlatıcam ben bipolar değilim,eşimde bipolar rahatsızlık var,ben görücü usulü ile evlendım,evlenmeden önce bızden sakladılar ve öğrendığımızde evliliğimiz çalkantılı hale geldi,9 ay ayakta zor tutabıldım,yanı anlıyacağın hıcbırseyı saklama,senı kabullenen öyle kabullensın
                        AKLIMIN ODALARINDA MUHEBBETE MAHKUM PRANGALI DÜŞÜNCELERİM VAR........

                        Yorum


                        • #13
                          Bence söyleme insanlar bi derdini söylediğinde acındırıyorsun sanıyo..
                          Sevilmeyi bu kadar mı hak etmiyor yüreğim..

                          Yorum


                          • #14
                            Orjinal yazı sahibi: Denek View Post
                            Ben 9 yıldır bipolar hastasıyım,ve bu 9 yıl boyunca çeşitli drlar ve ilaçlarla tedavime devam ettim,hiç ilaç içmediğim bir gün bile olmadı.geçen senenin son 2,5 ayını hastanede geçirdim.Genellikle karma epizot dönemi yaşamaktayım,hastalığımı çok iyi bildiğimi düşünüyorum sürekli araştırıyorum,gelişmeleri takip ediyorum,bilinçli bir hasta olmaya çalışıyorum .Şu anda depakin chrono1000mg, serequel300mg, dideral 40mg, imovan ,ethylex ,euthyrox(hipotroid ilacı) kullanıyorum.
                            Benim derdim insanlarla ilişkiler benim hastalığımı tüm arkadaşlarım biliyor, ve çevremdeki insanların hastalığımı bilmesini istiyorum rol yapmak zorunda kalmamak ve yalan söylememek için,geçenlerde yeni biriyle tanıştım düzgün bir insan olduğu için onada hastalığımdan bahsettim ,bu yaptığımı anneme anlattığımda çok kızdı saklamam gerektiğini savunuyor hep, ama haklı çıktı kaybeden ben oldum dürüstlük kaybettiriyor.
                            Eee başka ne bekliyordun? Kim bipolar hastası birinin yakınında olmasını ister ki? Tamam, ilaçlarını düzgün şekilde aldığında ve stresten uzak durduğunda bir sorun yok fakat kriz anında tehlike olmadığını söyleyebilir misin? Hiç uyumamak, sürekli konuşmak, saldırganlık, ilgi çekmek için çeşitli oyunlar vb vb bunlara ailen bile tahammül etmekte zorlanmıyor mu? Sen insanlara durumunu söylemekte doğru yapıyorsun bunu bilmeleri gerek fakat anlayış ve kabullenme beklemekte haksızsın.

                            Yorum


                            • #15
                              kendisini kabul edipte sonradan anlayış beklemeseler haklı ama saklayıpta evliliği sürdürmeye çalışmak imkansız gibi bişe,zaten ılk basta dürüst olmamak evliliği temelden yıkar,aynı seyler benım basıma geldi,evlenmeden önce saklandı,sonrası güvensizlik ve şüpeye dönüştü,sen dürüst ol ve olduğun gibi görün gerisini allahın takdirine bırak,en azından vıjdanın rahat olur
                              AKLIMIN ODALARINDA MUHEBBETE MAHKUM PRANGALI DÜŞÜNCELERİM VAR........

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X