daha önce kıskançlık güvensizlik başlıklı bir konu açmıştım. kendimce ve psikologla bunu yenmeye çalşışrken artık herşey bitti... Hesap vermekten nerde olduğunu kimle olduğunu söylemekten çok yorulduğunu söyledi... bıktın mı dedim bıktım artık boğuyorsun beni dedi.. attığım her adımda acaba üzülr mü kızar mı diye seni düşünmekten bıktım dedi... nikahlı karım değilsin sadece sevdiğimsin dedi... hiç bir şey umrumda değil biterse bitsin kafamdan atmam kolay ama yüreğimden atamam dedi...benim zaten bildiğim yenmek için uğraştığım şeylerdi ama ondan duymak öyle zor geldi ki...ayrılık konuşmas yapmadk adını ayrlık koymadık ama akşamdan beri ses yok.. o aramadan ben arayamam gururum kırıldı artık... söylediklerinde de haklı bırakayım özgür kalsın yapmam gereken bu ama severken bunu yapmak öyle zor ki... senin istediğin gibi olmak için uğraşacağım dedim ben istiyorum diye değişmeni istemiyorum dedi bana... o hep benim tam tersimdi yaptığının yanlış olduğunu düşünsen yapmazsın der karışmazdı özgür bırakırdı ama ben ona bir köle gibi davranmışım.. hem çok pişmanım hem ona kızgınım özgürlüğü için benden geçiyor diye.. tattil için ailemin yanına geldim onların olanlardan haberi yok yansıtmamaya çalşıyorum ama öyle zor ki ağlayasım geliyor bir şey yiyemiyorum kaçıp gitmek istiyorum yaşamak isteniyorum... onsuz canım acıyor çok tutunamıyorum hayata. yardımlarınınızı bekliyorum

Yorum