Merhaba
17 Yaşında bir tek çocuğum.
Kardeşim yok yani, hadi kardeşi geçtik neden muhabbet edeceğim bir erkek kankam yok?
Liseye ilk başladığımda bütün sınıftaki erkekleri tek tek gözlemleyip kendime en uygun dostu seçebilecek kadar seçici oldum artık. Tek çocukluğun getirdiği iç ses kardeşimle iç hesaplaşma yaşar oldum bunla dost olursan senin için kötü olur sen iyi birisin seni yoldan çıkarabilir diye. Diyeceksiniz ki aa ne kadar güzel böyle gençler kaldı mı hayatta?
Evet ne yazık ki kaldı keşke böyle olan birçok kişi olsaydı da yanlız kalmasaydık.
Benim gibi kavgadan uzak, gezmeyi seven, küfürün k si bile ağzından çıkmayan (Bazı durumlar hariç tabi
kafa dengi birini bulmak ne kadar zormuş bu İstanbul'da...
Doğduğumdan beri İstanbul'luyum. Tek çocuk olduğumdan sokak kültürümde yok aslında (Ailenin sosyete çocuğu gibi yetiştirme tarzından dolayı. Sosyete miyiz tabiki hayır.. )
Aile içinde geçim kavgaları da çok oluyor sürekli arada kalıyorum. Boşanma derecesine bile geliyorlar bazen ilgilenmemek duymamak istiyorum ama büyük yönde etkiliyor.. : (
Kuzen , Yeğende yokki kafa dengi gidip arkadaşlık kuralım..
Birisiyle tam dost olduk derken onu kendime uygunluğunu test etmemden dolayı onuda kaybettik.
Arkadaş seçmek çok kötü birşey bu devirde ama bulacağıma inanıyorum.
TEK BAŞIMA İSTANBUL'UN GÜZELLİKLERİNDEN FAYDALANMAK İSTEMİYORUM BANA KARDEŞ GİBİ OLACAK KANKA LAZIM
...
17 Yaşında bir tek çocuğum.
Kardeşim yok yani, hadi kardeşi geçtik neden muhabbet edeceğim bir erkek kankam yok?
Liseye ilk başladığımda bütün sınıftaki erkekleri tek tek gözlemleyip kendime en uygun dostu seçebilecek kadar seçici oldum artık. Tek çocukluğun getirdiği iç ses kardeşimle iç hesaplaşma yaşar oldum bunla dost olursan senin için kötü olur sen iyi birisin seni yoldan çıkarabilir diye. Diyeceksiniz ki aa ne kadar güzel böyle gençler kaldı mı hayatta?
Evet ne yazık ki kaldı keşke böyle olan birçok kişi olsaydı da yanlız kalmasaydık.
Benim gibi kavgadan uzak, gezmeyi seven, küfürün k si bile ağzından çıkmayan (Bazı durumlar hariç tabi
kafa dengi birini bulmak ne kadar zormuş bu İstanbul'da...Doğduğumdan beri İstanbul'luyum. Tek çocuk olduğumdan sokak kültürümde yok aslında (Ailenin sosyete çocuğu gibi yetiştirme tarzından dolayı. Sosyete miyiz tabiki hayır.. )
Aile içinde geçim kavgaları da çok oluyor sürekli arada kalıyorum. Boşanma derecesine bile geliyorlar bazen ilgilenmemek duymamak istiyorum ama büyük yönde etkiliyor.. : (
Kuzen , Yeğende yokki kafa dengi gidip arkadaşlık kuralım..
Birisiyle tam dost olduk derken onu kendime uygunluğunu test etmemden dolayı onuda kaybettik.
Arkadaş seçmek çok kötü birşey bu devirde ama bulacağıma inanıyorum.
TEK BAŞIMA İSTANBUL'UN GÜZELLİKLERİNDEN FAYDALANMAK İSTEMİYORUM BANA KARDEŞ GİBİ OLACAK KANKA LAZIM
...

İzdivaça döndü ortalık : ) Diğer arkadaşlarında önerilerini bekliyorum. Dancer neresindensin sorması ayıp
Yorum