cinsel obsesyon

[sfreud]

hayır da ilaç kullanmadan psikolog yardımıyla aşılabilir mi ki? ve bahsettiğim şey bu başlık altına giriyor mu bilgisi olup da yorum yapabilecek birileri var mı acaba forumda ?????

[severus]

merhaba bu konuyla ilgili yazılanları okudum ve umarım derdi olan en yakın zamanda dermanına kavuşur,benim sorunumda buna benzer ama benim sorunum daha çok düşünce seviyesinde yani istemesem bile insanlarla konuşurken aklıma cinsellikle ilgili görüntüler geliyor bende bunu aşmak istiyorum ama daha doktora gitmedim sizce ne yapmalıyım cevaplarınızı bekliyorum(ayrıca bu dönemden önce yaklaşık 2-3 aylık bir depresyon dönemim olmuştu...)

[sir_7]

SAYIN sfreud bahsettigin rahatsizlik obssesion(OCD-OKB) da olabilir yine bir baska neuros grubu hastalik olan bi-polar depression(cift uclu veya cift kutuplu depression) da olabilir daha ayrintili anlatmalisin istersen özelden mesaj atabilirsin, manic-depressiv(bi-polar depression) un hipo-mani veya mani döneminde cinsel dürtüler asiri artar neticede bir hekime gitmen kesin ve ilac kullanmaktan filan cekinme, gecmis olsun.

[Selcuk1903]

Sorunum şu: İnsanlarla karşı karşıya geldiğimde kontrolsüz olarak onların cinsel bölgelerine bakmak, yüzlerine veya gözlerine doğru düzgün bakamamak. Yani bakmak istediğim yerlere değil de bakmak istemediğim yerlere bakmak. Birileri ile karşılaştığımda ilk düşündüğüm şey bu oluyor. Hele karşımdaki erkek olduğunda veya ailemden biri olduğunda ölecek gibi oluyorum. Bu durumlarda aklıma gelen ilk şey acaba karşımdaki şuan benim hakkımda ne düşünüyor oluyor, kesin benim eş cinsel veya sapık olduğumu düşünüyor diyorum. O kadar karizmatik ve güven verici durmaya çalışırken birden bunları düşünmeye başladığımda birden dilim sürçüyor, elim ayağıma dolaşıyor, gözümü yukarıya doğru dikmeye çalışıyorum veya garip bir şekilde kişinin alt kısmını gören bölgeyi elimle kapatıp görmemeye çalışıyorum. Çünkü takmışım bir kere kafaya oraya bakar mıyım diye inanın elimde de olmuyor. Karşımdakinin anlattıklarını dinlemek bir tarafa, kendi düşüncelerimi bile toparlayamıyorum. Darma dağan oluyorum güçlü duruşumdan ve özgüvenimden eser yok, bide bu yetmezmiş gibi karşımdakinde bıraktığım izlenim ise sorunlu kişilik!!!!!!.*
Bu ne kadar berbat bir şey bilemezsiniz. Hayatınız boyunca hep doğru düzgün bir insan olmaya çalışırken hep karşıdaki insanları önemseyen ve onlara iyi bir izlenim bırakmaya çalışırken ne garip hallere düşüyorsunuz!!!!!.
Her şey bu kadarlarda bitmiyor belki hani bir gördüğüm bir daha göremeyeceğim insanlarla karşılaştığımda cinsel bölgelerine bakmayım diye o anda geriliyorum, sonra geçip gidiyor. Ama asıl acıyı her zaman beni gören ve bir geçmişim olan beni hep takdir etmiş insanlarla karşılaştığım da kardeşim, ablam, annem, teyzem, amcam veya çok yakın arkadaşım ve en onemlisi esim kendi kendimi o anda yiyip bitiriyorum. Evet, böyle durumlarda çektiğim acıyı tahmin bile edemezsiniz yemin ederim çok kere intiharı düşündüm. Kalbim ağrıyor, midem acıyor, gözlerim yukarı doğru bakmaya çalışmaktan yorgunluktan bitkin düşüyor, aşırı strese giriyorum. İnanın bir gün kalbim bu gidişata dayanamayacak krize girecek yada bu stresten olecegim. Allah’ım bütün gün sürekli yukarıya bakmaya çalışmaktan, oradan buraya kaçırmaktan yorulan gözlerime mi, moralan gözaltlarıma mı, düzgün bir ahlaka sahip birisi olarak çektiğim o acının mideme, kalbime yansımasına mı yanayım yoksa en kötüsü olan yaşadığım bu sorunları çevreye göstermemek için yaptığım o kadar uğraşa mı, saçma sapan şeylere mi, geçen zamana mı yanayım. Artık özgüveni mahvolmuş, ikili ilişkileri tamamen bitmiş, asık suratlı, benzi solmus bir insan olarak dolaşıyorum ortada. Gözler kalbin ayansıdır diyorlar ama benim gözlerim kalbimi yansıtmıyor. Hiç evden çıkmak, kimseyle görüşmek bile istemiyorum, hep kötü şeyler aklıma geliyor. Bu yüzden yardımınıza ihtiyacım var, lütfen birileri bana yardım etsin. Allah rizasi icin Artık dayanamıyorum !!!.

[birderdimvar]

Yorumum çok dinsel olacak ama mesaj da dinsel takıntı diye yazmak istedim:
Kişi bilerek kötü bir şey düşünse bile Allah korkusu ile vazgeçip yapmadıktan sonra sorumlu tutulmazken, şeytan sırf içimizin bunalması, aklımızın kötü düşüncelerle meşgul olması için bize istemsiz kötü fikirler telkin edip durur. Eğer bunları dikkate almaz ve senden kaynaklanmadıklarını bilirsen, endişe edecek bir şey kalmaz.

Ben de daha önce senin gibiydim. Genelde akla gelen kötü düşünceleri kişi "Acaba ben mi söylüyorum?" endişesiyle başlıyor takıntılar. Ama sonra "Hayır, bunlar yalnızca sebepli ya da sebepsiz aklıma gelen, hiçbir şekilde ve kesinlikle onaylamadığım düşünceler." diyince geçiyor. Ya da zaten zihin bu işlemi belli bir süre içinde otomatik olarak iptal edebiliyor. Her istenmedik düşünce ya da fiilden sonra "Haşa" ya da "Tövbe" deme alışkanlığı, zihni bir süre sonra "Bu adam bu düşünceleri onaylamıyor, bu nedenle benim de bunları tekrar tekrar bilince getirmem anlamsız" demesine neden oluyor. En kaba tabiriyle, evet böyle oluyor Saygılar

[paranoidpsikoz]

arkadaşım bu cinsel bölgelere bakma olayı ben 16-22 yaşlarındayken olmuştu banada... gerçe bende depresyon ve psikozda vardı psikoz tedavisi olurken bu sorun nasıl olduysa kendiliğinden çözüldü... ama çok can sıkıcı bir durum anlayabiliyorum seni.... abimin nişanlısı, kankardeşimin kız arkadaşı başka bir arkadaşımın karısı... çok sevdiğim insanlar olmaları ve onlara karşı cinsel yönden zerre kadar birşey hissetmememe karşın istemsiz ve durdurulamayacak şekilde cinsel bölgelerine bakardım.... birlikte denize girmeye giderdik dahada açıldığı için daha fazla bakardım iğrenç bir durum.... arkadaşlıklarım bozulmasın veya bana karşı yanlış düşünmesinler diye mümkün olduğunca az görüşmeye başlamıştım..... şu an hepsi ile görüşmekteyim ve hiçbir problem.... bu sapıklık veya sapkınlık değil okb.... senin suçun değil, tedavi olduktan sonra geçiyor....

[Red John]

Sorunum şu: İnsanlarla karşı karşıya geldiğimde kontrolsüz olarak onların cinsel bölgelerine bakmak, yüzlerine veya gözlerine doğru düzgün bakamamak. Yani bakmak istediğim yerlere değil de bakmak istemediğim yerlere bakmak. Birileri ile karşılaştığımda ilk düşündüğüm şey bu oluyor. Hele karşımdaki erkek olduğunda veya ailemden biri olduğunda ölecek gibi oluyorum. Bu durumlarda aklıma gelen ilk şey acaba karşımdaki şuan benim hakkımda ne düşünüyor oluyor, kesin benim eş cinsel veya sapık olduğumu düşünüyor diyorum. O kadar karizmatik ve güven verici durmaya çalışırken birden bunları düşünmeye başladığımda birden dilim sürçüyor, elim ayağıma dolaşıyor, gözümü yukarıya doğru dikmeye çalışıyorum veya garip bir şekilde kişinin alt kısmını gören bölgeyi elimle kapatıp görmemeye çalışıyorum. Çünkü takmışım bir kere kafaya oraya bakar mıyım diye inanın elimde de olmuyor. Karşımdakinin anlattıklarını dinlemek bir tarafa, kendi düşüncelerimi bile toparlayamıyorum. Darma dağan oluyorum güçlü duruşumdan ve özgüvenimden eser yok, bide bu yetmezmiş gibi karşımdakinde bıraktığım izlenim ise sorunlu kişilik!!!!!!.*
Bu ne kadar berbat bir şey bilemezsiniz. Hayatınız boyunca hep doğru düzgün bir insan olmaya çalışırken hep karşıdaki insanları önemseyen ve onlara iyi bir izlenim bırakmaya çalışırken ne garip hallere düşüyorsunuz!!!!!.
Her şey bu kadarlarda bitmiyor belki hani bir gördüğüm bir daha göremeyeceğim insanlarla karşılaştığımda cinsel bölgelerine bakmayım diye o anda geriliyorum, sonra geçip gidiyor. Ama asıl acıyı her zaman beni gören ve bir geçmişim olan beni hep takdir etmiş insanlarla karşılaştığım da kardeşim, ablam, annem, teyzem, amcam veya çok yakın arkadaşım ve en onemlisi esim kendi kendimi o anda yiyip bitiriyorum. Evet, böyle durumlarda çektiğim acıyı tahmin bile edemezsiniz yemin ederim çok kere intiharı düşündüm. Kalbim ağrıyor, midem acıyor, gözlerim yukarı doğru bakmaya çalışmaktan yorgunluktan bitkin düşüyor, aşırı strese giriyorum. İnanın bir gün kalbim bu gidişata dayanamayacak krize girecek yada bu stresten olecegim. Allah’ım bütün gün sürekli yukarıya bakmaya çalışmaktan, oradan buraya kaçırmaktan yorulan gözlerime mi, moralan gözaltlarıma mı, düzgün bir ahlaka sahip birisi olarak çektiğim o acının mideme, kalbime yansımasına mı yanayım yoksa en kötüsü olan yaşadığım bu sorunları çevreye göstermemek için yaptığım o kadar uğraşa mı, saçma sapan şeylere mi, geçen zamana mı yanayım. Artık özgüveni mahvolmuş, ikili ilişkileri tamamen bitmiş, asık suratlı, benzi solmus bir insan olarak dolaşıyorum ortada. Gözler kalbin ayansıdır diyorlar ama benim gözlerim kalbimi yansıtmıyor. Hiç evden çıkmak, kimseyle görüşmek bile istemiyorum, hep kötü şeyler aklıma geliyor. Bu yüzden yardımınıza ihtiyacım var, lütfen birileri bana yardım etsin. Allah rizasi icin Artık dayanamıyorum !!!.

kardeşim bu takıntıların nedeni biraz herşeyi bu kadar ciddiye almandır. samimi olduğun arkadaşlarınla git ve onlara anlat bu durumu işte böyle böyle bakıyorum abi neyim var benim de, oturur iyi bir gülersiniz diğer aktivitelere girdiğinde daha rahat ve kendinden emin olarak geçirebilirsin zamanını.

yani şöyle düşünsene arkadaşınla otururken,

-kanka senin bamya dikkatimi çekti de
+^'!%^+&/^+/+% kahkaha furyası başlar.

büyütme bence kızlara bakmanda sorun yok bence =) heheeh

[damla24]

arkadaşlar merhaba. 23 yaşındayım ve bayanım(sanki değilim gibi hissediyorum ama). beni de mahveden bi durum bu. o yüzden buraya yazmak istedim. 3 yıl önce başladı bende eşcinsellik takıntısı. ailemde de takıntı hastaarı var teyzem ve annemde. ben de de küçükken dudak yeme, simetri gibi takıntıla vardı sonra saç koparma başladı öss dönemimde hala var. genetik olduğu söylendiği için demek istedim sadece. neyse... tüm hayatım süresince hemcinslerime ne ilgim oldu ne de ilişkim cinsel anlamda. sadece küçükken 9 10 yaşlarındaydık galiba tam hatırlamıyrm dayımın kızıyla bazı oyunlar oynardık cinsel içerikli. -bunu da psikologuma anlattığımda ve bazı forumlarda da okuduğum kadarıyla normalmiş bu cinsiyet rollerinin özümsenmesi için kendini bunun için suçlama demişti psikologum. -ondan sonra hiçbi şekilde alakam ilgim olmadı zaten hemcinslerime (kadınlara diyince sanki ben erkekmişim gibi hissediyorum tuhafıma gdiyr) hem cinsel hem de duygusal anlamda. ilk gittiğim psikolog devlet hastanesindeydi ve bilgisi yoktu bu konuda zaten çok sevdiğim erkek arkadaşımdan bi anda soğuduğum için depresyona girmiştim onun için gidiyordum ama bu durum da eşlik edince ilaç kullanmaya başladım psşkiyatra gittim neyse düzeldim diyelim bi süreliğine. belirtileri de şöyleydi:ben de hemcinslerime uzun süre bakamıyordum onlardan hoşlanckmişım gibi hissediyrdum tv izlerken bile bi süre sonra dayanamaıp kalkıyrdum basından odama kapanıp ağlıyrdum eşcinsel lez veya biseksüel olmak istemiyorum diye. tüm gün aklımda bu düşünceler vardı. internetten doktorlara msj yazıyrdum cinsel kimlik değişir mi bu yaştan sonra diye, eşcinsellikle ilgili araştırmalar yapıyrdum. benzer durumlarda kişilerin ve bunun da bi hastalık olduğunu öğrenince içim az da olsa rahatlıyrdu ama tabi geçmiyrdu hatta bazen bu öğrendiklerim yüzünden mi böyle davranıyrm acaba diye düşünüyrdm. bu psikolog+psikiyatr ve ilaç ile bi süreliğine geçti, sonra tekrar başladı bende bi kaç ay sonra, bu anlattoğım geçen yıl yaz gibi. arkadaşım blackswan diye bi film vermişti bana bilirsinzi siyah kuğu lezbiyenlikle iilgili o da o filmi izlemeye çekiniyrdum. sonra netten bi arkadaş bu forumdaydı galiba lezbiyenlikle ilgili bi film izledikten sonra eşcinsellik takıntısının başladığını söylemşlti sonra ben de o gün bu dediğim filmi izledim belki de kontrol etmek istedim kendimi bilmiyrm ama hoşuma gitmediğini hatırlıyorum şuan. sonra arttı bu düşünceler tekrar bende. yine aynı şeyler tabi netten araştırmalar doktorlara sorular sormalar vs. en son (ailem bilmiyordu bunu tabi anlatamazdım da)netten ankarada iyi bi psikolog buldum mail attım ilk önce o da bana hastalığın kesinlikle okb dedi o psikologa gittim 2 3 kez ama ailemeden habersiz gittiğim için biriktirdiğim para da bittiği için gidemedim zaten işe başlamak üzereydim özel sektörde başlayınca da bırakmak zorunda kaldım. neyse çalışırken geçti gibi bu durumlar hatta yine erkeklerden hoşlandığım oldu ama aşık olamadım hiç bu da beni üzüyordu. neyse 4 ay önce biriyle tanıştım o sıalar iyiydim onun benle ilgilenmesi hoşuma gidiyrdu ama pek hoşlanmıyrdum aşık değildim ona ama kadın olduğumu hşssedşyrdum o zaman emindim. 3 hafta önce ayrıldım, ama hep üzgünüm onu düşünmek istiyorum onu unutmak istemiyorum ama sevip sevmediğimi de anlayamıyrm. aklım çok karışık. şuan bu durum ya tekrar başladı ya da gerçekten eşcinsel olmak üzereyim. bilemiyorum. anlam veremiyorum hiçbişeye. eski durumlarımdan farklı gibi. aynada kendime bakıyorum evet bayanım kadınım ben diyorum ama sonra durup vücuduma ellerime bakıyorum, sanki vucudum benim değilmiş veya bedenimde başka biri varmış gibi. kötü hissediyrum. anlattıklarımdan söylediklerimden emin olamıyrm. bazen kabul edecek seviyeye geliyorum içim eevt öylesin diyr ben hayr diyrm ama kendimi kandırıym boşa çırpınıyr gibiym. kıyafetlerime bakıyrm sanki onları giymek istemiyrmuşum, bazen sanki korkmuyrmuşum öyleymişim gibi. saçlarımın uzun olduğunu hayal ediyorum kadın olduğumu hissedebilmek için ne bileyim kendimi o ayrıldığım erkek arkadaşımla hayal ediyorum ama sanki daha fazla kız olduğumu hissedemiyorm. bişe beni engelliyr gibi. ağlayamıyorum. hemcinsimle düşünüyorum kendimi istemiyrm, geçen işten yakın bi arkadaşımla konuşurken aklımdan çok güzelsin lafı geçti noluyr bana dedim, korktum, yüzüne fazla bakmak istemedim. önceki psikoloğum bana evliliğini bi erkekle mi bayanla mı yapmak istersin, hayatını bi bayan mı erkeke mi geçirmek istersin demişti ben de erkek tabi demiştim bi kaç haftadır öyle düşünmeye başladım hemcinsimi görünce istiyr muyum, kız arkadaşım mı olsun istiyrm gibi saçma sapan şeyler başladı. bazen kendimden de mi hoşlanıyrm acaba diyrm, okulda veya dışarda erkeklerin olduğu bi yerden geçerken sanki onlardan biriymişim gibi kadın değilmişim gibi hissedyrm. normal hissetmek istiyrm ama olmuyr sanki, beynim duruyr bazen sanki herşey rüyaymış , şakaymış, ağlayamıyrm ,üzülüyrm sonra. dün bi psikologla konuştum netten mecburen kısa bi süreliğine terapi için, çünkü küçük bi yerdeyim iyi bi psikolog yok burda o da bana ne istiyrsun ondan emin olmalısın ilk önce diyince nasıl yani dedim kendime korktum sonra ağladım hep ben biseksüel veya lezbiyen olmak asla istemiyrm olasılığı bile söz konusu olmasın dedim. ama dedim ya boşa çabalıyrm gibi. düşündükçe inanıyrm sanki ama istemiyrm. bu takıntıyla ilgili netten araştırma yapıyrm bu kez de sanki onları okumuşum diye böyle davramıyrm gibi hisssediyrm, düşünüyrm. ne yapcm bilmiyroum. çaresiz hissediyrm kendimi.

[damla24]

özür dilerim çok uzun bi yazı oldu ama iiçimdekileri yazmak istedim sadece

[terim]

- arkadaşlar merhaba. 23 yaşındayım ve bayanım(sanki değilim gibi hissediyorum ama). beni de mahveden bi durum bu. 3 yıl önce başladı bende eşcinsellik takıntısı.

- internetten doktorlara msj yazıyrdum cinsel kimlik değişir mi bu yaştan sonra diye, eşcinsellikle ilgili araştırmalar yapıyrdum.

- aynada kendime bakıyorum evet bayanım kadınım ben diyorum ama sonra durup vücuduma ellerime bakıyorum, sanki vucudum benim değilmiş veya bedenimde başka biri varmış gibi. kötü hissediyrum. anlattıklarımdan söylediklerimden emin olamıyrm.

-okulda veya dışarda erkeklerin olduğu bi yerden geçerken sanki onlardan biriymişim gibi kadın değilmişim gibi hissedyrm.

-normal hissetmek istiyrm ama olmuyr sanki, beynim duruyr bazen sanki herşey rüyaymış , şakaymış, ağlayamıyrm ,üzülüyrm sonra.

-düşündükçe (eşcinsel olduğuma) inanıyrm sanki ama istemiyrm. bu takıntıyla ilgili netten araştırma yapıyrm bu kez de sanki onları okumuşum diye böyle davramıyrm gibi hisssediyrm, düşünüyrm. ne yapcm bilmiyroum. çaresiz hissediyrm kendimi.

-ankarada iyi bi psikolog buldum mail attım ilk önce o da bana hastalığın kesinlikle okb dedi o psikologa gittim 2 3 kez ama ailemeden habersiz gittiğim için biriktirdiğim para da bittiği için gidemedim

içinin sıkıntısıyla karışık yazmışsın biraz toparlamak için önemli noktaları seçtim. ama alıntı yaptığım durumları tane tane yazarak yeni bir konu açarsan daha iyi yardım alırsın.

cinsel kimlik oturduysa değişmez ancak hormonal bir dengesizlik sözkonusuysa kişi yaş farketmeden cinsel kimliğinin farklı olduğunu görebilir. öncelikle bu şüpheden kurtulmak için git bir hormon testi vb yaptır. ssk varsa daha kolay. başım gözüm ağrıyor dersin evdekilere

ikinci olarak tahminim sendeki okb ve yanısıra başka bir rahatsızlık daha olabilir ama eşcinsellik gibi gelmiyor. vücudun senin değilmiş ya da içinde başka biri varmış gibi gelmesi fiziksel bir durum değil psikolojik bir durum olduğunun göstergesi. eşcinsellik psikolojik olabilmekle beraber asıl olarak dediğim gibi hormonal bir durumdur. kadın ya da erkek her bünyede östrojen de testesteron da bulunur. ama cinsiyetimize göre oranlar değişir. eşcinsellik temel olarak bu oranın yakın olması ya da senin durumunda testesteronun fazla olması gibi durumlarda sözkonusudur. dediğim gibi fiziksel olmasa da eşcinsel olanlar var ama onlarınki cinsel kimliğin belirlenmesi - ergenlik dönemleri, yaşanılan tramvalar sonucu erkeklerden kaçma gibi birçok sebebe dayalıdır. senin durumun farklı görünüyor bana.

öncelikle sakin ol. şuan yaşadığın şey ne olursa olsun senin kontrolünde gelişmiyor. hormonalse de bunun için kendini yiyip bitirmen yersiz. bir tedavi sürecine hazırlıklı ol ve ailene gerekirse farklı şeyler söyleyerek maddi destek sağla (uykusuzluk çekiyorum psikiyatra gideceğim uyku ilacı gerekirmi vb gibi). unutma 18 yaşını geçmişsin, hiçbir doktor senin iznini almadan ailene açıklama yapamaz, suçtur, meslekten atılmaya kadar gider. bu sebeple rahat olabilirsin, konuşmadan önce doktorunu da uyarabilirsin.

[damla24]

teşekkürler cvp verdiğiniz için öncelikle. evet aklım düşüncelerim birbirine girmiş durumda şuan ondan kendimi düzgün bi şekilde ifade edememem. bahsettiğim gibi bi psikologla terapiye başlayacağım online olarak. nette önceden bi psikolog bana cinsel kimliğin 50 yaşında bile değişebilcğini demişti. bi de bu terapi alacağım psikolog da başta bana bunun gerçk eşcinsellik mi okb mi olduğunu anlamak lazım gibi bişeler diyince korktum. istemiyorum öyle bişe olsun.

[damla24]

bir de eşcinselliğin hormonlarla ilgili olmadığını duymuştum ben.

[terim]

teşekkürler cvp verdiğiniz için öncelikle. evet aklım düşüncelerim birbirine girmiş durumda şuan ondan kendimi düzgün bi şekilde ifade edememem. bahsettiğim gibi bi psikologla terapiye başlayacağım online olarak. nette önceden bi psikolog bana cinsel kimliğin 50 yaşında bile değişebilcğini demişti. bi de bu terapi alacağım psikolog da başta bana bunun gerçk eşcinsellik mi okb mi olduğunu anlamak lazım gibi bişeler diyince korktum. istemiyorum öyle bişe olsun.

psikolojik rahatsızlıkların tam tanımları vs. hakkında iyi bir bilgiye sahip değilim. denilen doğru cinsel kimlik değişebilir ama sebepleri önemli (önceki mesajda değinmiştim ) online bir psikoloji hizmeti bana pek makul gelmedi (gerçi hastanede de çok sorun yaşayanlar var). bence dediğim gibi yüzyüze görüşebileceğin bir doktor ayarlamaya ve başka bir mazeret sunarak ailenden destek almaya çalış. doktorlar kalkıp hiçbirşey açıklayamazlar dışarı, sen ne dersen onunla kalır uyarırsan (adamlar da işinden olmaz istemez neticede). ve yineliyorum alıntı yaptığım kısımlarla bu sitede yeni bir konu aç. bilgiye sahip olan arkadaşlar var ama asıl konuya cevap gibi olduğu için yorumlar okunmaz genelde. yeni açılan konu okunur

[damla24]

konuyla ilgili diye buraya yazdım ama ... ben küçük bi şehirde ailemden ayrı yaşıyorum, burda da araştırdığım kadarıyla iyi bi psikolog yok. ailem ankarada ama ankarada kalamıyorum çünkü eskişehirde yükseklisansa giidyrm mecburen online terapi almam gerekiyr. kimseye de anlatamıyrm derdimi.

[damla24]

bir de yeni konu nasıl açabilirim?