cinsel obsesyon

[seksek]

Kendine bir arkadaş bul,
lezbiyenlik senin için çözüm değil
Eşcinselliğin beraberinde getirdiği problemleri unutma.
Eşcinsel olmak üzereyim diyorsun, bu konuda deneyimin oldu mu?

[damla24]

hayır tabi ki olmadı, ne cinsel ne duygusal anlamda. emin değilim hem düşüncelerimden, öyle hissediyr gibiyim. rahatsız oluyorum hem bu durumdan.

[seksek]

Damla, olmaması güzel bir durum (doğru söylediğini kabul ediyorum)

Düşüncelerini eyleme geçirmeden önce, onlardan korkma... İnsan beyni, çok şeyler düşünebilir ancak eyleme geçmek her zaman öyle kolay bir şey değildir.

Kendine dikkat et, düşüncelerin karakterini bozmasın

Bir radyoda "Hayat Ağacı" diye bir program dinlemiştim bir ara, bana çok yararı olmuştu. Tavsiye ederim...

[damla24]

yazdığım yazıyı okuduysan sadece küçükken kuzenimle cinsel içerikli oyunlar oynamıştık bikaç kez o da psikologumun dediği gibi cinsiyet rollerini benimsenmesi sırasında normalmiş ve be başka sitelerde de karşılaştım çocukluk sıradında böyle durumlarda hem türk hem yabancı sitelerde. ondan sonra kesinlikle olmadı. şuan bile düşününce geriliyorum kötü hissediyorum. öyle bişe yapmaktan korkuyorum. eşcinsellik takıntısı olanlarda- hep bi kanıt arama, kendini karşılaştırma, kendini kontrol etme öyle miyim değil miyim diye durumları varmış ben de kendime bakıyorum evet var ama bunları öğrendikten sonra acaba bunları bildiğim içiin mi böyle düşünüyr ve davranıyrm diyrm. bazen hiçbişe olmamış gibi bazen çok kötüyüm.

[seksek]

Yazının tamamını okumadım,

[aykutkose07]

Arkadaşlar bu hastalık bende de ilk olarak emin olamama takıntısı olarak başladı.Daha 7. sınıftayken yani 13 yaşındayken okulda sınav notlarımı hoca okurdu ben doğru anladığım halde yanımdaki arkadaşıma 2 kere ben 80 mi aldım diye sorardım.14 yaşına geldiğimde ergenliğin etkisiyle sperm falan bulaşçak cinsel hastalık bulaşçak diye tuvalete titizlikle girerdim.Emin olamama takıntısının üstüne bir de temizlik takıntısı başladı.Daha sonra dini takıntılar ortaya çıkmaya başladı.3 tane takıntı meydana gelmişti.Ben bunun kendimden kaynaklandığını sanıyordum ama hastalık olduğunu duyunca şaşırdım.Dini takıntılar beni bitiriyordu.Ama ben şöyle atlattım bu dini ve temizlik takıntısını.Yaa ben hastayım arkadaş bu dini takıntılar aklıma gelirse gelsin ne yapayım yani elimde olan bir şey değil.Ve aklıma geldikçe gidip Allah'a dua etmiyordum.Tövbe etmiyordum.Çünkü öyle yaptıkça daha da artıyordu falan.1.5 yıl kadar sürdü ve 1.5 yıl sonra yavaş yavaş bu dini şeyler ben gelince önemsemediğim için kaybolmaya başladı.Temizlik olayına gelince onu da elimi 2 kere yıkıcaksam 1 kere yıkadım içimden bir ses 2 kere yıka diyor ama ben 1 kere yıkadım.Zorlandım ama pes etmedim içimdeki o sese yenilmedim.Muslukların başını falan yıkamıyordum.zordu ama dayandım.sonunda normal gelmeye başladı elimi 1 kere yıkamak falan.ama 2 yıl kadar sürdü bu da.sabır edin arkadaşlar.ama yüzde yüz geçmiş değil bu dertler.ara sıra çok çok nadir aklıma geliyor.Gelelim cinsel takıntıya cinsel takıntılarım 5 yıldır falan sürüyor.inanın bunu ben de atlatamadım.geçmiyor arkadaş.5 aydır psikiyatriye gidiyorum selectra kullanıyorum.Ama cinsel takıntılara faydası yok.moralimi düzeltiyor.Zaten içinde hormon var.mutluluk hormonu.doğal olarak mutlu ediyor sizi.Ama bu takıntı hastalığı inanın çok zor.insan kafasından atmak için çok zorlanıyor.Ama size tavsiyem hasta olduğunuzu kabul edin aklınıza geldikçe kafanıza takmayın.ben niye böyleyim deyip kendinizi suçlu hissetmeyin çünkü böyle yaptıkça daha da artıyor ve geçmiyor.Cinsel takıntı olarak da kafanıza gelince başka şeyler düşünün o ortamdan uzaklaşmayın.Kendinizi sorgulamayın.Çünkü bunlar sizin elinizde değil.Günah olduğunu da düşünmeyin.Allah sizin elinizde olmayan şeylerden dolayı size günah yazmaz kanımca.Ben böyle düşünüyorum.İyi günler.Nasıl kalbimiz bizim istemimiz dışında atıyorsa bu düşünceler de bizim aklımıza öyle geliyor.Saygılar

[atura]

Merhaba arkadaşlar, 21 yaşındayım inşaat mühendisliği 3.sınıf öğrencisiyim. Buraya bana yardımcı olabileceğinizi düşündüğüm için girdim ve o yüzden yazıyorum. Yaklaşık 3 yıldır okb hastasıyım. üniversite sınavına hazırlanırken yaşadığım aşırı stresle başladığını düşünüyorum. İlk dini takıntı olarak başlamıştı, aklıma olmadık küfürler olmadık düşünceler geliyordu. Allah'a şirk koştuğumu affedilmeyeceğimi düşünüyor vicdan azabı çekiyordum. Namaza başladım. Aynı pis düşünceler namazda da devam etmesine rağmen yaklaşık 6-7 ay beş vakit namazımı kıldım. Belli bi süre geçti ve dini takıntı yerini cinsel takıntıya bıraktı. Annem, akrabalarım sevdiğim tüm insanlara karşı olmadık görüntüler olmadık düşünceler gelmeye istemeden onların mahrem bölgelerine gözüm kaymaya başlamıştı. onlarla konuşamıyor göz göze dahi gelemiyordum. Ailemden uzaklaşmaya önce onlarla konuşmamaya sonrasında ise onlarla yemek dahi yememeye başladım. Yaklaşık 5 ay ailemle hiç yemek yemedim. Eve geliyor marketten aldığım bisküvilerle karnımı doyuruyor odamdan çıkmıyordum. Sabah ise kalkıp okula gidiyordum. Yemin ediyorum hemen hemen her gün ağlıyordum. Düşünebiliyor musunuz anneniz ya da ablanız odanıza geliyor size birşeyler söylüyor ve siz kafanızı kaldırıp cevap vereceğinizde dünyada en çok değer verdiğiniz insanların mahrem yerlerine bakıyorsunuz hem de hiç bir kötü niyet beslememenize rağmen... 3.sayfa haberlerinde adı geçen o aşağılık insanlardan biri olarak düşünüyordum kendimi. Aradan belli bi süre geçtikten sonra kompulsiyonlar da artmaya önceden sadece bayanların mahrem bölgelerine istemsizce bakarken artık erkeklerin mahrem bölgelerine de gözüm kaymaya başladı. En yakın arkadaşlarımla olan bağlarım zayıfladı onlarla görüşmek istemiyor yolda görsem yönümü değiştirir hale gelmiştim. Yaşamayan bilemez. Annenizin ablanızın sizin bu istemsiz bakışlarınızı yanlış anlaması yetmiyormuş gibi artık arkadaşlarınız da sizi yanlış anlıyordu. Onlara ne diyebilirdiniz ki "ben istemeden bakıyorum yemin ediyorum hiç bir kötü niyetim yok mu" mu? bunu nasıl söyleyebilirdiniz?. Kaybettiğiniz güveni nasıl kazanabilirdiniz?, onların kafasındaki belliydi zaten gözler kalbin aynasıydı, ve benim gözlerim de kalbimdekileri yansıtıyordu. Muhtemelen öyle düşünüyorlardı.
Hiç durmadan ilmihallerden internetten araştırma yapıyordum. Yine böyle araştırma yaparken bunun adınının da obsesif kompulsif bozukluk olduğunu okudum bi yerden. Nedir ne değildir bu hastalık diye araştırma yaparken, forum sayfalarında aynı dertten muzdarip insanların yazdıklarını okuyunca bunun bir hastalık olduğunu ve bir sapkınlık olmadığını öğrendiğimde uzun zamandan sonra en çok sevindiğim gündü o gün. Yaklaşık bir ay sonra psikiyatra gittim ve doktor da bunun okb olduğunu söyledi ve anafranil nörodol ve serdep vermişti, sonra ilaçlar selectra solian diye devam etti, dozajı da arttı.
İlaçlardan sonra istemsiz düşünceler görüntüler büyük çoğunlukla kayboldu, dini takıntılar azaldı, mahrem bölgelere bakma takıntılarım ise halen devam ediyor. Halen yanlış anlaşılıyorum. Artık yoruldum hayatta en sevdiğim insanları annemi babamı akrabalarımı arkadaşlarımı artık istesem de sevemiyorum artık, nasıl olur da beni sapkın biri olarak düşünürler diye onlara öfkeliyim. Yakın zamanda abim evleniyor şimdi ise en büyük korkum yengemin beni yanlış anlayacağını düşünmem.
Bu hastalık benden tüm sevdiklerimi aldı, insanlarla iyi anlaşan biriyken içime kapandırdı. İşitme kaybımla uğraşırken bir de bununla uğraşır oldum, ders çalışamayıp okulumu 1 sene uzattım, hayallerle girdiğim üniversiteden hiç bir beklentim kalmadı.
Sizlere sorum bu yanlış anlaşılmalar nasıl kaybolur, Kaybettiğim güveni nasıl tekrar kazanırım? Ayrıca sizlere faydası olan bi ilaç tavsiye ederseniz teşekkür ederim. İlaç kullanmayı bıraktım tekrar tedaviye başlamaı düşünüyorum. Bu kadar açık ilk defa burada sizlerle paylaşıyorum, okuduğunuz için teşekkürler, Allah hepimizin yardımcısı olsun.

merhaba sana özeldende msj attım. seninle sorunlarımız aynı. bende dersaneye gittiğim dönemlerde aşırı sitres bakı bendede ilk dini obsesyon olarak başladı. sonra senin yaşadığın herşeyi aşama aşama bende yaşadım. önce kendimi arkadaşlarımdan soyutlamaya başladım, sonra evden cıkmamaya sonra odamdan cıkmamaya başladım. 15 yıldan beri bu hastalıkla ve kendimle savaş halindeyim. bazı zamanlar öyle çekilmez olduki insan ölmeyi arzularmı inann ölmeyi çok istedim. hani intehar etmek sonsuz cehennemlik gunah olsa düşünmeden yapacağım. tabi ünv kazandım okulumu bitirdim iş hayatına atıldım ve evlendim. her dönemde sıkıtılar yaşadım. sonunda şunu anladım. bunu yuzde yuz yokedemicem ama bunu azaltabilirim. yok olmasa azaltabilirim. öncelikle şunları kabullenmek gerekiyor sanırım. bu bir sapıklık değil bu bir hastalık. nasıl dışın ağrın başın ağrın üşütürsün vs vs buda bir hastalık çeşidi. önce bunun bir hastalık olduğunu kabullenmek gerekiyor. ikincisi, çok araştırmdım, bunu yok etmenin mumkunatı yok, bunuda kabullenmek gerekiyor ama azaltabiliriz. minimum seviyeye indirebilirz. ve bence en önemlisi ailemizle burada nasıl paylaşabiliyorsak ailemizle sevdikerimizle bunu paylaşmalıyız. yoksa hem onları hemde kendizi yıllarca üzeceksiniz. bu gercekden çok öenmli.bu durumu ailenizle veya sevdiklerinizle paylaştığınız gerçekden çok rajatlıyorsunuz ve üzerinizdeki baskının çok fazlası üstünüzden kalkıyor. eşimle ilk tanıtığımızı zaman yine ben kendimle bu hastalıkla savasırken eşime bunu söyleme kararı aldım, ozaman sevgili dahi değildik ve ben bunun biz hastalık olduğunu dahi bilmiyordum. eşime anlattım sağolsun o interntten araştırmış ve bunun bir hastalık olduğunu bana söyledi. birklikte araştımaya başladık. beraber gittik doktora hep yanımda bulundu ve gercekden çok fazla destek oldu. son olarak şunu söyleyebilirim. özellikle sitresten uzak durmak gerekiyor. sanırım bu hastalığın en buyuk besin kasnağı sitres. boş zamanlarınızda bu düşüncelerden uzaklaşmak için kendimize bir hobi bulmak lazım. müzüik resim vs vs. bunlarında çok fazla faydası var. ve gercekden bu alnada uzmanlaşmış bir hekim ve gereken tedavi süreci bunlarda iyileşmeesi için önemli etkenler. adoktor değilim ama 15 yıldan beride bununla mücadele halindeyim . birşeylerde tecrube oluyor ister istemz.bir nebze olsun seni rahatlata bilmişimdir.

[atura]

bir programda doktorun teki okb için şöyle demişti '' beyin kanseri'' tanımlamak gerekrse gercekdenancak bu şekilde tanımlanabilir.derlerya yaşayan bilir. Gercekden çok zor bir süreç. Allah kimseye böyle bir dert vermesin.

[kırmızıbeyaz]

sparrow kardeşim seni çok iyi anlıyorum, aynı 2 takıntıyı ben de yaşadım ve hala yaşıyorum dini ve cinsel olarak. İnsan kendisinden utanıyor hiç birseyi haketmedigini düşünüyor hele haşa Allaha vefasızlık ettiğini düşünmek vicdan azabından öldürüyor. Şimdi nasıl oldun iyileştinmi Allah cümlemizin yardımcısı olsun

[Bülbül]

sparrow kardeşim seni çok iyi anlıyorum, aynı 2 takıntıyı ben de yaşadım ve hala yaşıyorum dini ve cinsel olarak. İnsan kendisinden utanıyor hiç birseyi haketmedigini düşünüyor hele haşa Allaha vefasızlık ettiğini düşünmek vicdan azabından öldürüyor. Şimdi nasıl oldun iyileştinmi Allah cümlemizin yardımcısı olsun

Aynı durumu sende yaşıyorsun,doğru anladıysam.Peki sorunun boyutu bu konuyu açan arkadaşın kadar ağır mı?

[kırmızıbeyaz]

Evet dinle Allah'la ilgili ve ailemle ilgili istemediğim düşüncelere varıncaya kadar tıpatıp aynı

[dreamer8]

Yaşamayan bilmez elbette ama ne bilim... Hiç kız arkadaşın olmadı mı, cinsel isteğin ne düzeyde. Hormonal dengen ve cinselliğe bakışın ne durumda. Cinsel açlık yaşıyor musun? İnsanların sırf istemediği için muzdarip olduğu yığınla takıntı var. Kişi sırf istemediği için düşündüğü, maruz kaldığı durumlar. Çok fazla irdeleme ve dile de getirme. Riskli bir konu. Sana yapışıp kalabilir.

[nigxe]

Bence sparrow sen mahrem bölgelere bakma takıntını sürekli cinsel icerikli dergiler okuyaral prno izleyerek ve farklı fanteziler geliştirerek yenebilirsin beynin istemsiz şeyler düşünüyor düşüncelerini daha çok güzel kızlara yoğunlaştır bir süre sonra cinsellik beyninde sıradanlaşır takıntın geçer.

[Bülbül]

Yaşamayan bilmez elbette ama ne bilim... Hiç kız arkadaşın olmadı mı, cinsel isteğin ne düzeyde. Hormonal dengen ve cinselliğe bakışın ne durumda. Cinsel açlık yaşıyor musun? İnsanların sırf istemediği için muzdarip olduğu yığınla takıntı var. Kişi sırf istemediği için düşündüğü, maruz kaldığı durumlar. Çok fazla irdeleme ve dile de getirme. Riskli bir konu. Sana yapışıp kalabilir.

Çok doğru söyledin.Takıntının her türlüsünü sorguladıkça daha çok takıyorsun.Sonunu getirmek için konuşuyorsun ama sorun ne?Vücuduna yapışmış bir virüsü yok etmeye çalışıyorsun ama ama yok etsen bile o virüs başka yere başka bir şekilde yayılmıştır.Demek istediğim irdeledikçe sonunu gelmiyor,hep mantıksız düşen mesele oluyor ya da onun içinden başka bir takıntı ürüyor.O yüzden doğru söyledin.

[treks]

Takıntıyı ilaçla tedavi etmekten başka çare yok. Seratonin seviyesi düştüyse artırmak lazım. Çaresi de ilaçlar. Takıntı için kullanılan çok ilaçlar var. Etkin maddeleri farklı farklı... Anafranil, Faverin, Prozac bunlardan bazı önemli olanları. Bu ilaçların her biri kişilerde farklı etkileri olabilir. Anafranil kimilerinde işi çözerken kimilerinde fazla etkili olmuyor. Faverin de etkili ama herkeste değil. Ben bu ikisini kullandıktan sonra Prozacı denedim. İlerleme kaydeder gibi oldum. Yanında Efexor da kullanmakta fayda var. Zira takıntılar kaygı-anksiyeteden kaynaklanmaktadır. Bilemiyorum. bir yılı aşkın süredir kullanıp deva bulamadıysanız ilacını değiştirin. Biri mutlaka size uyacaktır...