Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Bugün benim doğum günüm, ölüm günüm de olsun istiyorum...yardıma ihtiyacım var....

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #31
    Milaa ço teşekkürler bana ilham olduğun için! Ve sevgili forum üyeleri hepinize destekleriniz için minnettarım... 12 Şubat doğum günümdü, bugünü ölüm günüm yapacaktım sayenizde atlattım. Ve tekrar savaşa devam diyorum!

    Ya savaş meydanında savaşırken ya da zaferimi yaşarken öleceğim!

    Size teşekkür ederim. Yaşama dürtüm yok. Yaşama sevincimi tekrar kazanmak için uğraşacağım. Bu ağır depresyon tablosundan çıkmak için herşeyi yapacağım. Günün birinde belki ben de sağlıklı mutlu insanlar gibi normal bir hayat yaşayabileceğim, insanlara katkı vereceğim belki.

    Pes etmek yok! Bu da benim hikayemmiş ne yapalım, herkes lay laylom yaşayamıyor-herkes yıldızlarda yaşayamıyor. Ama belki kaderimin yönünü tersine çevirebilirim.

    Aşağıdaki videolar bana ilham kaynağı oluyor, size de olsun:


    Nick Vujicic, dünyaya kolsuz-bacaksız gelerek, milyonlarca insana yaşamıyla ilham kaynağı oluyor…
    Aşağıdaki video, hayatta bir kez olsun yere düşüp de kalkacak yaşama sevincini kendinde bulamayanlara:

    http://www.youtube.com/watch?v=6_3af5A8tQ4



    Jill Bolte Taylor'un eline pek az beyin araştırmacısına nasip olacak bir araştırma fırsatı geçti: Büyük bir felç geçirdi ve beyninin hareket, konuşma, farkındalık gibi beyin işlevlerinin birer birer iptal oluşunu izledi. Şaşırtıcı bir öykü.




    Ve Jill diyor ki:
    http://www.ted.com/talks/lang/tr/jil...f_insight.html

    Yorum


    • #32
      Orjinal yazı sahibi: Phoenix.Su View Post
      Milaa ço teşekkürler bana ilham olduğun için! Ve sevgili forum üyeleri hepinize destekleriniz için minnettarım... 12 Şubat doğum günümdü, bugünü ölüm günüm yapacaktım sayenizde atlattım. Ve tekrar savaşa devam diyorum!

      Ya savaş meydanında savaşırken ya da zaferimi yaşarken öleceğim!

      Size teşekkür ederim. Yaşama dürtüm yok. Yaşama sevincimi tekrar kazanmak için uğraşacağım. Bu ağır depresyon tablosundan çıkmak için herşeyi yapacağım. Günün birinde belki ben de sağlıklı mutlu insanlar gibi normal bir hayat yaşayabileceğim, insanlara katkı vereceğim belki.

      Pes etmek yok! Bu da benim hikayemmiş ne yapalım, herkes lay laylom yaşayamıyor-herkes yıldızlarda yaşayamıyor. Ama belki kaderimin yönünü tersine çevirebilirim.

      Aşağıdaki videolar bana ilham kaynağı oluyor, size de olsun:


      Nick Vujicic, dünyaya kolsuz-bacaksız gelerek, milyonlarca insana yaşamıyla ilham kaynağı oluyor…
      Aşağıdaki video, hayatta bir kez olsun yere düşüp de kalkacak yaşama sevincini kendinde bulamayanlara:

      http://www.youtube.com/watch?v=6_3af5A8tQ4



      Jill Bolte Taylor'un eline pek az beyin araştırmacısına nasip olacak bir araştırma fırsatı geçti: Büyük bir felç geçirdi ve beyninin hareket, konuşma, farkındalık gibi beyin işlevlerinin birer birer iptal oluşunu izledi. Şaşırtıcı bir öykü.




      Ve Jill diyor ki:
      http://www.ted.com/talks/lang/tr/jil...f_insight.html
      Tebrik ederim ,sana da bu yakışırdı zaten.

      Yorum


      • #33
        Teşekkürler Olric, nçok detsek oldun. Sana da teşekkür ederim yapicihasar... İyi ki varsınız...

        Yorum


        • #34
          Phoenix.Su çok geçmiş olsun İNŞ. atlatırsın ve daha iyi olursun. ben ne olduğunu neyim olduğunu bilmeden k.b.b ve nöroloji arasında 2 yıl gittim geldim doktorlar birbirine attılar ve en son psikiyatriye gönderdiler şuan iyi gibiyim çokta iyideğil aslında ama eskiye göre iyi,benim 2 yılım ne yaptığımı sorunumun psikiyatri ile ilgili olduğunu bilmeden geçti sen en azından bilinçli ve belli konuları aşmış bi insansın bunuda aşarsın yolun çoğunu bitirmişsin bi depresyon kalmış pes etme
          içindeki öküz e oha de.

          Yorum


          • #35
            Kıyamadım şimdi...
            Yak bi sigara...

            Yorum


            • #36
              Orjinal yazı sahibi: Phoenix.Su View Post
              Milaa ço teşekkürler bana ilham olduğun için! Ve sevgili forum üyeleri hepinize destekleriniz için minnettarım... 12 Şubat doğum günümdü, bugünü ölüm günüm yapacaktım sayenizde atlattım. Ve tekrar savaşa devam diyorum!

              Ya savaş meydanında savaşırken ya da zaferimi yaşarken öleceğim!

              Size teşekkür ederim. Yaşama dürtüm yok. Yaşama sevincimi tekrar kazanmak için uğraşacağım. Bu ağır depresyon tablosundan çıkmak için herşeyi yapacağım. Günün birinde belki ben de sağlıklı mutlu insanlar gibi normal bir hayat yaşayabileceğim, insanlara katkı vereceğim belki.

              Pes etmek yok! Bu da benim hikayemmiş ne yapalım, herkes lay laylom yaşayamıyor-herkes yıldızlarda yaşayamıyor. Ama belki kaderimin yönünü tersine çevirebilirim.

              Aşağıdaki videolar bana ilham kaynağı oluyor, size de olsun:


              Nick Vujicic, dünyaya kolsuz-bacaksız gelerek, milyonlarca insana yaşamıyla ilham kaynağı oluyor…
              Aşağıdaki video, hayatta bir kez olsun yere düşüp de kalkacak yaşama sevincini kendinde bulamayanlara:

              http://www.youtube.com/watch?v=6_3af5A8tQ4



              Jill Bolte Taylor'un eline pek az beyin araştırmacısına nasip olacak bir araştırma fırsatı geçti: Büyük bir felç geçirdi ve beyninin hareket, konuşma, farkındalık gibi beyin işlevlerinin birer birer iptal oluşunu izledi. Şaşırtıcı bir öykü.




              Ve Jill diyor ki:
              http://www.ted.com/talks/lang/tr/jil...f_insight.html



              İzlemiştim bunları. Tebrik ederim. Yapman gerekeni yaptın. Ve emin ol forumdan bu kadar destek gelmesine şaşırdım,çok şanslısın. Her konuya bu kadar ilgi gösterilmezdi.
              Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

              Yorum


              • #37
                http://www.psikoloji.gen.tr/showthre...-Hayat%FDm-(1)



                Bu da benim hayatım,okumak istersin belki.
                Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

                Yorum


                • #38
                  Sağol Olric çok yaşa, sen de çok destek oldun... bu dünyada çok güzel insanlar da var. Bu güzel insanlar için bile hayat yaşamaya değer aslında. Bir de psikiyatrik rahatsızlıklar can yakmasa....
                  Dilerim sen de sosyal fobini aşarsın. Paxil yardımcı olmadı mı? Antidepresanlar depresyona pek çare olamıyor ama sosyal fobiye iyi gelen türde antidepresanlar var. Ayrıca "Utangaçlığınızı Yenin" harika bir sosyal fobi kitabı. Beyninde imgeleme yaptırıyor, bilişsel terapi yöntemleri sunuyor. ancak kitabın yeni basımı yok, piyasada bulabilirsen çok etkili....
                  sosyal fobi temelde yargılanma korkusu, insanların hakkımızda ne düşündüğüne aşırı derecede önem vermekten kaynaklanıyor. Tabi biyokimyasal yönü de var. Bir de beyinde işlenmemiş üzücü anılar sebep oluyormuş. Buna da EMDR tekniği iyi geliyor...

                  Yorum


                  • #39
                    Orjinal yazı sahibi: Phoenix.Su View Post
                    Sağol Olric çok yaşa, sen de çok destek oldun... bu dünyada çok güzel insanlar da var. Bu güzel insanlar için bile hayat yaşamaya değer aslında. Bir de psikiyatrik rahatsızlıklar can yakmasa....
                    Dilerim sen de sosyal fobini aşarsın. Paxil yardımcı olmadı mı? Antidepresanlar depresyona pek çare olamıyor ama sosyal fobiye iyi gelen türde antidepresanlar var. Ayrıca "Utangaçlığınızı Yenin" harika bir sosyal fobi kitabı. Beyninde imgeleme yaptırıyor, bilişsel terapi yöntemleri sunuyor. ancak kitabın yeni basımı yok, piyasada bulabilirsen çok etkili....
                    sosyal fobi temelde yargılanma korkusu, insanların hakkımızda ne düşündüğüne aşırı derecede önem vermekten kaynaklanıyor. Tabi biyokimyasal yönü de var. Bir de beyinde işlenmemiş üzücü anılar sebep oluyormuş. Buna da EMDR tekniği iyi geliyor...


                    Rica ederim,birinin elinden tutamayacaksak ne diye yaşıyoruz? Peki nedir bu EMDR? zararlı bişey mi? tedaviye başlamak istiyorum gerçekten,ama nasıl ve ne şekilde?
                    Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

                    Yorum


                    • #40
                      EMDR 1980'li yıllarda psikolog Dr. Francine Shapiro tarafından icat edilen bir teknik. Travmatik anılarımız, üzücü anılarımız beynimizde sanki hazmedilmemiş yiyecek gibi işlenmeden kalırlar. Anılar zaman içinde unutulsa da üzücü anılar bellekten silinmez. EMDR uzmanı psikoterapistin gözetimindee bu üzücü travmatik anılara gidilir göz hareketleriyle bu kayıtlar duyarsızlaştırılır. İster göz hareketleriyle ister kulağa çift yönlü ses vererek ister dizlere ritimli vurularak.

                      Bu yöntemle üzücü anı ve o anıdan dolayı orataya çıkmış inançlarımız işlendiği için sosyal fobi, depresyon, kişilik bozuklukları, panik bozukluk da tedavi oluyormuş. Artık kişi o üzücü anılarından zarar görmüyormuş. Sadece kötü deneyimler diyormuş, artık travmatik anının şu ana verdiği hasar ortadan kalkıyormuş. EMDR = Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme tekniği artık Türkiye'de de yapılıyor.

                      Yorum


                      • #41
                        Orjinal yazı sahibi: Phoenix.Su View Post
                        EMDR 1980'li yıllarda psikolog Dr. Francine Shapiro tarafından icat edilen bir teknik. Travmatik anılarımız, üzücü anılarımız beynimizde sanki hazmedilmemiş yiyecek gibi işlenmeden kalırlar. Anılar zaman içinde unutulsa da üzücü anılar bellekten silinmez. EMDR uzmanı psikoterapistin gözetimindee bu üzücü travmatik anılara gidilir göz hareketleriyle bu kayıtlar duyarsızlaştırılır. İster göz hareketleriyle ister kulağa çift yönlü ses vererek ister dizlere ritimli vurularak.

                        Bu yöntemle üzücü anı ve o anıdan dolayı orataya çıkmış inançlarımız işlendiği için sosyal fobi, depresyon, kişilik bozuklukları, panik bozukluk da tedavi oluyormuş. Artık kişi o üzücü anılarından zarar görmüyormuş. Sadece kötü deneyimler diyormuş, artık travmatik anının şu ana verdiği hasar ortadan kalkıyormuş. EMDR = Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme tekniği artık Türkiye'de de yapılıyor.
                        Teşekkürler bilgiler için. Sanırım baya bilgin ve araştırmaların var bu konularda. Foruma tekrar girer misin bilmiyorum ama girmeyeceksen bile sana özelden email adresimi bırakacağım. Senden öğrenecek bişeyler var. Çözüm odaklı fikirlerin var. Bana yardımcı olmanı istiyorum lütfen.
                        Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

                        Yorum


                        • #42
                          Sizin gibileri görünce insanın nutku tutuluyor.Pek bir şey diyemiyor.İnşallah atlatırsınız sıkıntılarınızı.
                          Şimdi yoksun sonra yoksun
                          Orda yoksun zaten yoksun

                          Yorum


                          • #43
                            ilk mesajınızda ''iyileşince bu sorunları yaşayan insanlara yardımcı olmak istiyorum'' demişsiniz. bunu şimdiden başarıyorsunuz. kendinizle ilgili yardım almak isterken bir anda destek alışveriş zinciri kurulmuş

                            depresyonun genetik olup olmadığı, beyindeki hangi noktadan neden vs kaynaklandığı net olmasa da birincil sebebin umutsuzluk olduğu aşikar. ben de ilaçların tedavi edeceğine pek inanmam, ama insanları iyileştiren şeyin ilaçların iyi geldiği ve iyileşeceğim düşüncesi olduğunu düşünüyorum. sizde bu umut yok, bu sebeple zaten ilaçlar sizde daha az işe yarayacak belki de dediğiniz gibi yaramayacaktır.

                            ama spor? işe yarayacağını biliyorsunuz. birçok problemi atlatmışsınız ve önünüzde sosyalleşmenize tek engel depresyon kalmış. o zaman bir spor kursuna yazılın ve en azından verdiğiniz para boşa gitmesin diyerek zorlayın kendiniz. bir taşla iki kuş olabilir. spor yaparken kimseyle istemedikçe iletişime geçmek durumunda değilsiniz zaten. bilemiyorum aklıma ilk gelen bu oldu..

                            :54: geçmiş doğumgününüz kutlu olsun :54:
                            :65:
                            Orjinal yazı sahibi: V. HUGO
                            İYİ OLMAK KOLAYDIR, ZOR OLAN ADİL OLMAKTIR.

                            Yorum


                            • #44
                              Orjinal yazı sahibi: Phoenix.Su View Post
                              Eş bulmak kolay değil. Facebook, twitter hesaplarım yok. Çevrem yok, kariyerim yok...
                              Çok ağır süren-20 yıllık manik-depresif hastasıydım. Onu da yendim. Bu kadar ağır hastalıklarla dolu zor yıllar benden yaşama sevincimi aldı. Yaşama tutunamıyorum. Tek düşündüğüm ölüm. Ölmekten başka birşey istemiyorum....
                              demişsiniz...
                              Phoenix... İnan ki, yazdıklarınla senin durumunda olan birçok insana âdeta "tercüman" olmuşsunuz...
                              Çünkü, senin durumunda olan o kadar çok insan var ki...
                              (Hani, senin durumunda olan insanlar "benim gibisi yoktur" diye düşünür ya, onun için diyorum...)
                              Şimdi gelelim sadede... Hani, şunum yok, bunum yok diyorsunuz ya... Tamam onlarınız yok...
                              Olabilir... Her insanın kendine göre "şunu yoktur, bunu yoktur"... Ama, dikkat edin; sizin de "çok şeyiniz" vardır aslında...
                              Şimdi bakın ve şöyle düşünün; şu anda sizin yerinizde olmak isteyen... HİÇBİR ŞEY İSTEMEYEN;
                              SADECE "rahat bi nefes alıp-verebilmek" isteyen,
                              SADECE bir-iki adımı kendi kendine atabilmek isteyen,
                              SADECE gözleriyle etrafındakileri görebilmek isteyen,
                              SADECE bir iki cümleyi konuşabilmek ve duyabilmek isteyen. vs. vs. vs.
                              o kadar çok insan var ki... Yüzlerce, Binlerce...
                              Bunları getirin gözünüzün önüne ve bir de dönüp kendinize bakın;
                              Ne oluyor size? Sizin bütün bunlarınız ve daha fazlanız var... Bu durumda "negatif ve karamsar" olmaya hakkınız yok ki...
                              Bırakın bu saçma-sapan düşünceleri... Sizin durum ve konumunuzda olan birisinin böyle düşünmeye hakkı yok!
                              Bak, ne güzel söylüyorsun "benim durumumda (ve tabii daha zor durumda) olan insanlara yardım etmek istiyorum" diye...
                              O zaman, bir an evvel, kendini bu negatif düşünce ve davranışlardan sıyırıp, harekete geçmelisin...
                              Bu insanlar seni bekliyor... Sen kendini yetiştirmiş bir insansın... Bunu onlardan esirgememelisin...
                              Zaten buna hakkın da yok)
                              Bak, bu zamana kadar ne büyük badireler atlatmış ve nelerle mücadele etmiş ve hepsinin üstesinden gelmişsin...
                              Bundan sonra yapacakların inan ki, bu yaptıklarından daha kolay.. Sen bunu ispat etmişsin zaten...
                              Son sözüm; eğer nefes alabiliyorsak, daha ümit vardır ve daha yapacak çok şeyimiz var demektir...
                              Ve, hayatta hiçbir şey için "geç" değildir... Bilmem, anlatabildim mi? Veya, mesajı alabildiniz mi?)
                              Doğum gününüz kutlu ve mutlu olsun!)
                              Mutluluk;paylaşmaktır...

                              Yorum


                              • #45
                                Orjinal yazı sahibi: POZİTİF View Post
                                demişsiniz...
                                Phoenix... İnan ki, yazdıklarınla senin durumunda olan birçok insana âdeta "tercüman" olmuşsunuz...
                                Çünkü, senin durumunda olan o kadar çok insan var ki...
                                (Hani, senin durumunda olan insanlar "benim gibisi yoktur" diye düşünür ya, onun için diyorum...)
                                Şimdi gelelim sadede... Hani, şunum yok, bunum yok diyorsunuz ya... Tamam onlarınız yok...
                                Olabilir... Her insanın kendine göre "şunu yoktur, bunu yoktur"... Ama, dikkat edin; sizin de "çok şeyiniz" vardır aslında...
                                Şimdi bakın ve şöyle düşünün; şu anda sizin yerinizde olmak isteyen... HİÇBİR ŞEY İSTEMEYEN;
                                SADECE "rahat bi nefes alıp-verebilmek" isteyen,
                                SADECE bir-iki adımı kendi kendine atabilmek isteyen,
                                SADECE gözleriyle etrafındakileri görebilmek isteyen,
                                SADECE bir iki cümleyi konuşabilmek ve duyabilmek isteyen. vs. vs. vs.
                                o kadar çok insan var ki... Yüzlerce, Binlerce...
                                Bunları getirin gözünüzün önüne ve bir de dönüp kendinize bakın;
                                Ne oluyor size? Sizin bütün bunlarınız ve daha fazlanız var... Bu durumda "negatif ve karamsar" olmaya hakkınız yok ki...
                                Bırakın bu saçma-sapan düşünceleri... Sizin durum ve konumunuzda olan birisinin böyle düşünmeye hakkı yok!
                                Bak, ne güzel söylüyorsun "benim durumumda (ve tabii daha zor durumda) olan insanlara yardım etmek istiyorum" diye...
                                O zaman, bir an evvel, kendini bu negatif düşünce ve davranışlardan sıyırıp, harekete geçmelisin...
                                Bu insanlar seni bekliyor... Sen kendini yetiştirmiş bir insansın... Bunu onlardan esirgememelisin...
                                Zaten buna hakkın da yok)
                                Bak, bu zamana kadar ne büyük badireler atlatmış ve nelerle mücadele etmiş ve hepsinin üstesinden gelmişsin...
                                Bundan sonra yapacakların inan ki, bu yaptıklarından daha kolay.. Sen bunu ispat etmişsin zaten...
                                Son sözüm; eğer nefes alabiliyorsak, daha ümit vardır ve daha yapacak çok şeyimiz var demektir...
                                Ve, hayatta hiçbir şey için "geç" değildir... Bilmem, anlatabildim mi? Veya, mesajı alabildiniz mi?)
                                Doğum gününüz kutlu ve mutlu olsun!)
                                + son durum ne
                                Mutluluk;paylaşmaktır...

                                Yorum

                                İşleniyor...
                                X