Borderline sevgili ...

[.::yabancı::.]

o halde şimdi size hak verdim.Bari dikkat edin ki size zarar vermesin çünkü bu konuda uzun zamandır deneyimliyim ciddi anlamda zarar verme eğitimleri olabiliyor. Kendilerinde olamıyorlar bu dönemlerde benim arkadaşımın eşi onu öldürmeye çalışmış ve zor kurtulmuş elinde, olay geçtikten sonra eşi buna demiş ki iyi ki o an elimden kaçmışsın yoksa kendimde değildim ve seni öldürebililirdim demiş. Tabi boşanmalar vs oldu şuan bitti ama gene siz her halükarda can güvenliğinizi alın. daha sonra yapabiliyorsanız ailesine durumu izah edin ve hastaneye görünmesini söyleyin olmadı çevresinde birine söyleyin o gidip söylesin. bir saplantı durumu oluşuyor. ve şöyle bir durumları var ufak bir şey desen onun hayatını yıkmışk adar etki ettiğini görürlermiş. sen ona bişeyi söylersen onu eleştirmekten değil küfür etmiş gibi sayar böle bir hasta. yani çözümcül olabilecek bir durumda malesef değilsin başta olabilirsin die sandım ama detaylı dinleyince sizleri en doğru şeyi uzaklaşmaya çalışmak.

[.::yabancı::.]

benden nefret ettiğini söyleyen birinin hala benle iletişim kurmaya çalışması bana garip geliyor, acaba büyük nefret büyük aşkla aynı şeymidir... bir şey ya var ya yoktur gibi algı olması garip değilmi ?

Aynennn öyledir, nefret ediyor çünkü sizin en ufak bir sözünü onu en kötü şekilde aşağılamakla eş değer o ile sizin algı bambaşka.zaten terapistinizle konuşuranız bu detayları cok ii verir. Psikolog arkadaşımla da geçen gün bu konuyu konuşmuştuk böyle şeyler demişti tam olarak.

[salvia]

hastalığı var diye bağımı koparmıyorum hatta böyle bir hastalığı varmı onu bile bilmiyorum ama ayrılıktan sonra çok uzun süre terapi aldım. Günlük tutma huyum vardır ve bunları psikatristimle beraber okuduk, yaşadıklarıma istinaden emin olmamakla beraber borderline oldugunu ancak ona getirebilmem halinde kesin teşhis koyabileceğini söyledi. Hemen hemen bir çok ortak noktası var; örneğin sürekli içinde bir boşluk vardı ve ben dolduramıyordum, eleştiri yapmak imkansız, empati yapamıyor, acayip cinsel talepleri vardı, sevişerek ayrılma gibi bir huyu vardı, mutlu olmaktan mutlu olmuyor ama mutsuz olduğunda çok mutlu oluyordu, ayrılıklarımızda en ufak bir üzüntüsü olduğunu hatırlamıyorum hatta buna çok şaşırıyordum, babası vefat ettiğinde bunu gayet sıradan bir şey gibi söylemişti, alkolik seviyesinde alkol alır uyardığımda öfkesi korkunç olurdu, şu anda benden ölesiye nefret ettiğini söylüyor... ayrılmamızın nedenini önce pek anlamamıştım şimdilerde ise anlıyorum zira küçük bir tartışmada bende güven sorunu yaratmaya başladın demiştim ve o günün gecesi ayrıdık. Melankolik ve sürekli depresyon haliyle uğraşmak çok yorucu, ayrıca iş yerinde hemen herkesle sorunlu olduğunu söylüyor lakin gidip konuştuğumda öyle bir şey olmadığını söylüyorlardı.

Elbette yardım etmek istedim özellikle bunun bir rahatsızlık olduğunu öğrendikten itibaren, annesi ve kankası ile bu konuyu konuştum, kendisi ile benim terapiste gidip belki sorunları çözeriz gibi bir yalanla terapiye götürmeyi denedim, kendini kaptmaması için çeşitli fikirler denedim lakin nafile ne terapiye razı edebildim ne bu konuyla alakalı bir kitap okumasını sağlayabildim. Hatta A.Altanın son kitabı borderline bir kadını anlatıyor hediye ettim ama bir yaklaşım göremedim.

Kendinde sorun olmayan birine nasıl yardımcı olabilirsinizki ?

kabul etmemesi çok normal. bu tür hastalar ancak kendileri farkeder rahatsızlıklarını onlar genelde dik başlıdırlar ve siz ne kadar anlatmaya çalışsanızda hasta olarak görmezler kendilerini.vermiş olduğunuz her çaba malesefki boşa gider.. hatta bir şey daha belirteyim sevgilisiyseniz şayet yaptığınız iyilikler onun size kin duymasına kadar gidebilir. siz normal düşünürken o normal düşünmez ve yapılan her iyiliin altında farklı düşünceler yaratır. bence yalnız kaldıkça farkedecektir rahatsızlığını. ya da ancak dr a giderse ve hasta olduğunu kabul ederse farkedecektir.

[efeg27]

sanırım haklısınız, güven sorunu yaratmaya başladın demek birisi bana söylese daha dikkatli ol demektir ama bu onu ağır hakaret olarak algılamış olmalı... bana güveni yok benim niye olsun giib bir çıkarım yapmış olmalı... ancak bana gçre sorun bile teşkil etmeyen bir söylemden hakaret çıkarmak bana çok zor geliyor. bu kişilerin paranoyaları varmıdır ? bir c.tesi günü bir avm de beni gördü ve direk güvenliğe gidip ona zarar vereceğime dair şikayette bulunmuş, şaşkınlığımı siz tahmin edin.

[Milaa]

hastalığı var diye bağımı koparmıyorum hatta böyle bir hastalığı varmı onu bile bilmiyorum ama ayrılıktan sonra çok uzun süre terapi aldım. Günlük tutma huyum vardır ve bunları psikatristimle beraber okuduk, yaşadıklarıma istinaden emin olmamakla beraber borderline oldugunu ancak ona getirebilmem halinde kesin teşhis koyabileceğini söyledi. Hemen hemen bir çok ortak noktası var; örneğin sürekli içinde bir boşluk vardı ve ben dolduramıyordum, eleştiri yapmak imkansız, empati yapamıyor, acayip cinsel talepleri vardı, sevişerek ayrılma gibi bir huyu vardı, mutlu olmaktan mutlu olmuyor ama mutsuz olduğunda çok mutlu oluyordu, ayrılıklarımızda en ufak bir üzüntüsü olduğunu hatırlamıyorum hatta buna çok şaşırıyordum, babası vefat ettiğinde bunu gayet sıradan bir şey gibi söylemişti, alkolik seviyesinde alkol alır uyardığımda öfkesi korkunç olurdu, şu anda benden ölesiye nefret ettiğini söylüyor... ayrılmamızın nedenini önce pek anlamamıştım şimdilerde ise anlıyorum zira küçük bir tartışmada bende güven sorunu yaratmaya başladın demiştim ve o günün gecesi ayrıdık. Melankolik ve sürekli depresyon haliyle uğraşmak çok yorucu, ayrıca iş yerinde hemen herkesle sorunlu olduğunu söylüyor lakin gidip konuştuğumda öyle bir şey olmadığını söylüyorlardı.

Elbette yardım etmek istedim özellikle bunun bir rahatsızlık olduğunu öğrendikten itibaren, annesi ve kankası ile bu konuyu konuştum, kendisi ile benim terapiste gidip belki sorunları çözeriz gibi bir yalanla terapiye götürmeyi denedim, kendini kaptmaması için çeşitli fikirler denedim lakin nafile ne terapiye razı edebildim ne bu konuyla alakalı bir kitap okumasını sağlayabildim. Hatta A.Altanın son kitabı borderline bir kadını anlatıyor hediye ettim ama bir yaklaşım göremedim.

Kendinde sorun olmayan birine nasıl yardımcı olabilirsinizki ?

zor bir süreç bende arkadaşımda yaşadım. yazdıklarınızı okuyunca kendi arkadaşım yine belirdi gözümde. siz ne yaparsanız yapın sevgilinize yararınız olmayacaktır. bu konuda ailesi yaklaşımda bulunmalı, kendi sağlığınızı tehlikeye atıp yinede yardım etmek istiyorsanız sizin bileceğiniz iş ama ben uzak kalıp irtibat kurmamanızı öneririm.

[.::yabancı::.]

sanırım haklısınız, güven sorunu yaratmaya başladın demek birisi bana söylese daha dikkatli ol demektir ama bu onu ağır hakaret olarak algılamış olmalı... bana güveni yok benim niye olsun giib bir çıkarım yapmış olmalı... ancak bana gçre sorun bile teşkil etmeyen bir söylemden hakaret çıkarmak bana çok zor geliyor. bu kişilerin paranoyaları varmıdır ? bir c.tesi günü bir avm de beni gördü ve direk güvenliğe gidip ona zarar vereceğime dair şikayette bulunmuş, şaşkınlığımı siz tahmin edin.

tabi ki var...diyorum ya bir çeşit şizofrei ile karışık tabi unu bilimsel olarak kanıtlanma gibi bir şey değil ama gittiğim bir seminerde de bunu söylediler. Yani kurguladıkları apacık ama şu var.dereceleri var. mesela bütün hepsi böyle değildir.Sadece dönemleri ve zamanları var. zaten internetten okursanız bu bilgileri bulabilirsiniz. diyorum ya siz ona ufak bir söz söyleyin o başka algılar hatta 5 dk gibi bir süre susar ve öyle bşalar.çünkü o an kurgular beyninde.Lütfen beni psikolog veya bnzer bişy düşünmeyin yanlış bilgi vermiş gibi olmim ama birebir yaşadıklarımız ve duyduğum ve okuyup gittiğim seminerden belirtiyorum. Ama eğer orta yol bulmak istiyorsanız ilk başta herşey evet diyin ona tam olarak ruh hali durgun olmalı, daha sonra dolaylı yoldan şu şekilde yaklaşman olabilir.Bu arada siz erkekmisiniz? eğer bayansanız cok fazla yaklaşmayın. bir erkek gücüne müdahale etmeniz zor olur.Ama onun durgun olduğu bir dönemde yani, oturup insanlar ayrılıyor bunu normal görmek gerek gibi şeyler anlatıp en son kendi durumuna getirirsen o başka şeyler kurgulamadan senin belirtmek istediğini anlar. yani ona yaklaşmanın tek yollarından biri bu şekilde olabilir. Onu direk hedef alarak konşmaman gerekiyor.dolayı yoldan mevzuyu ona getirmen gerek.

[salvia]

sanırım haklısınız, güven sorunu yaratmaya başladın demek birisi bana söylese daha dikkatli ol demektir ama bu onu ağır hakaret olarak algılamış olmalı... bana güveni yok benim niye olsun giib bir çıkarım yapmış olmalı... ancak bana gçre sorun bile teşkil etmeyen bir söylemden hakaret çıkarmak bana çok zor geliyor. bu kişilerin paranoyaları varmıdır ? bir c.tesi günü bir avm de beni gördü ve direk güvenliğe gidip ona zarar vereceğime dair şikayette bulunmuş, şaşkınlığımı siz tahmin edin.

sevdiklerinden çok büyük zararlar gelebileceğini düşünüp bu tür davranışlarda bulunmalarını normal karşılayın.
şaşkınlığa uğramayın onlar için çok normal bir tutumdur bunlar

[efeg27]

Evet erkeğim, bana bir şey yapabilme gücü yok buna cesaret edebileceğini sanmıyorum zira bana bir şey yapabileceğini aklından geçirmemiştir. Ancak hala anlayamadığım kısım şu, benim gibi farkındalığı çok yüksek algıları son derece açık hatta psikoloji konusunda gayet başarılı birinin bu durumu anlayamaması, elbette insan sevgilisine teşhis koyamıyor lakin ayrılıktan sonra annesi ile bir konuşma yapmıştık annesinin söylediği bir kelime araştırmama neden oldu, annesi ideal aşk aradığını benimse ideal olmadığımı söylemişti halbuki kendisi bana 2 yıl boyunca tanıdığım tek ideal erkek derdi. Ego,NLP ve kişisel gelşim ile ilgili çok sayıda kitap okumuş hatta görselliği çok yüksek olduğu için narsistlik var diye düşünmüş, bu konuyla ilgili narsistle yaşamak adlı kitabı 4-5 kez okumuştum. Narsistlikteki semptomlar tam uymadığı ve her insan da bir miktar olduğu için saçmalıyorum diye düşünmüştüm, içindeki boşluğuda bir süre işsiz kalıp depresyonda olmasına bağlamıştım, hatta gel gitlerini de bunla ilintili olduğunu düşünmüştüm. Borderline kavramı o kadar genişmişki kısmen narsistlikte içeriyormuş.

Aslında ilişkideyken genelde her şeye evet dediğim için yada kendi isteğimi değişik yollardan söylediğim için bu kadar sürdü veya rahatsızlığın başlarındaydı o yüzden farketmedim. Annesinin anlatığına göre kendisini kapatmış durumda bir nevi inzivaya çekiliyormuş sonra aniden coşup evden çıkıp gidiyormuş, ilginç olan annesi pek garipsemiyor, söylemlerinden onun da borderline olduğu konusunda şüphelerim var. Psikatristime sorduğumda bunun olma ihtimalinin yüksek olduğunu eğer kendinden büyük bir kardeşi varsa onunla ilişkisinin sorunlu olması gerektiğini söyledi. Nitekim ablası var ve hiç anlaşamazlar, ablası dengesiz deyip geçiyor.

[idiopatik]

Arkadaşım onunla beraberken nasıl birşeyin içinde olduğunu anlayamaman gayet normal. Çünkü borderline lar sevgisi en özel insanlardır hatta başka kimse size o duyguları yaşatamaz. Bir süre bütün benliğinizi kaplar. sizi tamamen kontrolü altına alırlar. Siz ters giden bir şeyler olduğunu anlarsınız ama tam olarak çözemezsiniz. Karşısındaki insanda bir süre sonra özgüven kaybı oluşabiliyo...

[salvia]

Evet erkeğim, bana bir şey yapabilme gücü yok buna cesaret edebileceğini sanmıyorum zira bana bir şey yapabileceğini aklından geçirmemiştir. Ancak hala anlayamadığım kısım şu, benim gibi farkındalığı çok yüksek algıları son derece açık hatta psikoloji konusunda gayet başarılı birinin bu durumu anlayamaması, elbette insan sevgilisine teşhis koyamıyor lakin ayrılıktan sonra annesi ile bir konuşma yapmıştık annesinin söylediği bir kelime araştırmama neden oldu, annesi ideal aşk aradığını benimse ideal olmadığımı söylemişti halbuki kendisi bana 2 yıl boyunca tanıdığım tek ideal erkek derdi. Ego,NLP ve kişisel gelşim ile ilgili çok sayıda kitap okumuş hatta görselliği çok yüksek olduğu için narsistlik var diye düşünmüş, bu konuyla ilgili narsistle yaşamak adlı kitabı 4-5 kez okumuştum. Narsistlikteki semptomlar tam uymadığı ve her insan da bir miktar olduğu için saçmalıyorum diye düşünmüştüm, içindeki boşluğuda bir süre işsiz kalıp depresyonda olmasına bağlamıştım, hatta gel gitlerini de bunla ilintili olduğunu düşünmüştüm. Borderline kavramı o kadar genişmişki kısmen narsistlikte içeriyormuş.

Aslında ilişkideyken genelde her şeye evet dediğim için yada kendi isteğimi değişik yollardan söylediğim için bu kadar sürdü veya rahatsızlığın başlarındaydı o yüzden farketmedim. Annesinin anlatığına göre kendisini kapatmış durumda bir nevi inzivaya çekiliyormuş sonra aniden coşup evden çıkıp gidiyormuş, ilginç olan annesi pek garipsemiyor, söylemlerinden onun da borderline olduğu konusunda şüphelerim var. Psikatristime sorduğumda bunun olma ihtimalinin yüksek olduğunu eğer kendinden büyük bir kardeşi varsa onunla ilişkisinin sorunlu olması gerektiğini söyledi. Nitekim ablası var ve hiç anlaşamazlar, ablası dengesiz deyip geçiyor.

mesela bende borderline 'ım ve anlattıklarının çoğunu bizzat yaşadım.Ailemden annem de borderline ve ablamla hiç geçinemiyoruz. anneme ise gereksiz tepkiler gösterebiliyorum ve senin sevgilinde de olan durumu bende yaşıyorum. bir anda o kadar sosyal çevrem oluyorki 100lerce arkadaşa sahip oluyorum eve gelmek istemiyorum ve öyle bi an oluyorki bir anda ama eve kapanıyorum herkesi siliyorum..sadece silemediğim bir sevgilim oluyor. ona da kan kusturuyorum..gerçi bunlar eskidendi şimdi hastalığımın farkındayım ve üstesinden geliyorum...umarım kız arkadaşında farkeder.

[Milaa]

Evet erkeğim, bana bir şey yapabilme gücü yok buna cesaret edebileceğini sanmıyorum zira bana bir şey yapabileceğini aklından geçirmemiştir. Ancak hala anlayamadığım kısım şu, benim gibi farkındalığı çok yüksek algıları son derece açık hatta psikoloji konusunda gayet başarılı birinin bu durumu anlayamaması, elbette insan sevgilisine teşhis koyamıyor lakin ayrılıktan sonra annesi ile bir konuşma yapmıştık annesinin söylediği bir kelime araştırmama neden oldu, annesi ideal aşk aradığını benimse ideal olmadığımı söylemişti halbuki kendisi bana 2 yıl boyunca tanıdığım tek ideal erkek derdi. Ego,NLP ve kişisel gelşim ile ilgili çok sayıda kitap okumuş hatta görselliği çok yüksek olduğu için narsistlik var diye düşünmüş, bu konuyla ilgili narsistle yaşamak adlı kitabı 4-5 kez okumuştum. Narsistlikteki semptomlar tam uymadığı ve her insan da bir miktar olduğu için saçmalıyorum diye düşünmüştüm, içindeki boşluğuda bir süre işsiz kalıp depresyonda olmasına bağlamıştım, hatta gel gitlerini de bunla ilintili olduğunu düşünmüştüm. Borderline kavramı o kadar genişmişki kısmen narsistlikte içeriyormuş.

Aslında ilişkideyken genelde her şeye evet dediğim için yada kendi isteğimi değişik yollardan söylediğim için bu kadar sürdü veya rahatsızlığın başlarındaydı o yüzden farketmedim. Annesinin anlatığına göre kendisini kapatmış durumda bir nevi inzivaya çekiliyormuş sonra aniden coşup evden çıkıp gidiyormuş, ilginç olan annesi pek garipsemiyor, söylemlerinden onun da borderline olduğu konusunda şüphelerim var. Psikatristime sorduğumda bunun olma ihtimalinin yüksek olduğunu eğer kendinden büyük bir kardeşi varsa onunla ilişkisinin sorunlu olması gerektiğini söyledi. Nitekim ablası var ve hiç anlaşamazlar, ablası dengesiz deyip geçiyor.

Eminim ilşkinizin ilk yıllarında onun çok farklı kişiliği olduğunu düşündüğünüz için dahada bağlanmıştınız. zamanla git geller yormaya başlıyor. hakaretler ve sonrasında bitmek tükenmek bilmeyen suçlanmalar. hiç bir mantığı yokken yere göğe koyulamamalar. bende arkadaşım sayesinde bir çoğunu yaşadım ki şükretmem gerekiyorki bir ilşkide yaşamadım bunu. Annesi sizinle bu tür bir rahatsızlığı varmı yokmu eminimki paylaşmaz annelik iç güdüsü ama siz hala onu anlamaya çalışır belki iyileşir belki değişir diye düşünürseniz yanılırsınız. bende siz gibi yollar denedim kendi psikiyatristimi önerdim kii psikiyatristimlede arkadaşımla tanıştıktan sonra tanıştım taki yakın genç bir akrabamı kaybettiğimde ölüye bile saygısı olmadığını gördüm o an bana ulaşacağı tüm yolları tıkayıp kendisini sildim. kendinizin değerli olduğunu düşünüyorsanız uzak durun derim heleki böyle algısı kapalı yardım etmekten uzak bir ailesi varsa...

[salvia]

Eminim ilşkinizin ilk yıllarında onun çok farklı kişiliği olduğunu düşündüğünüz için dahada bağlanmıştınız. zamanla git geller yormaya başlıyor. hakaretler ve sonrasında bitmek tükenmek bilmeyen suçlanmalar. hiç bir mantığı yokken yere göğe koyulamamalar. bende arkadaşım sayesinde bir çoğunu yaşadım ki şükretmem gerekiyorki bir ilşkide yaşamadım bunu. Annesi sizinle bu tür bir rahatsızlığı varmı yokmu eminimki paylaşmaz annelik iç güdüsü ama siz hala onu anlamaya çalışır belki iyileşir belki değişir diye düşünürseniz yanılırsınız. bende siz gibi yollar denedim kendi psikiyatristimi önerdim kii psikiyatristimlede arkadaşımla tanıştıktan sonra tanıştım taki yakın genç bir akrabamı kaybettiğimde ölüye bile saygısı olmadığını gördüm o an bana ulaşacağı tüm yolları tıkayıp kendisini sildim. kendinizin değerli olduğunu düşünüyorsanız uzak durun derim heleki böyle algısı kapalı yardım etmekten uzak bir ailesi varsa...

borderline bir hastalıktır. borderline olan biri evet saygıya önem vermez ama onu da çok değersiz gibi görmemek gerekiyor.neden biliyor musunuz? duyguları inanın hat safha da olduğu için böyle tepkiler veriyor. onların duyguları inanılmaz derin hissedemeyeceğiniz kadar ulaşılmaz bir noktada çünkü.

[efeg27]

Evet haklısın bende özgüven kaybı oluşmuştu bu yüzden terapiste gittim ve 3 ayda kendime geldim. Dediğin gibi yaşadığım ilişkiyi bugüne kadar yaşamış değildim bir nevi bağımlılıktı ki ben kolay bağ kuramazdım. Umarım kısa sürede çözülür ama psikolog bana hemen olmayacağını söylüyor lakin borderline ların bu kadar takıntılı olanına az rastlanıldığını da ekliyor. Gerçekten çok zor durum... bu rahatsızlığı kabul ed,p tedavi görenler varsa nasıl kabullendiklerini bilmek isterim zira hem hayat deneyimi olacak ve belki de gerekecek, tanıdığım kadarıyla bir şekilde yine bir yerde karşıma çıkacaktır. Büyük nefreti yine büyük aşka dönüşmüş olaraktan tabi... Gitmek istiyorum artık ve gitmesini de istiyorum hayata yeniden başlamalıyım ama o oldukça ve beni tüketmediği sürece bitmeyecek gibi.

[idiopatik]

Evet haklısın bende özgüven kaybı oluşmuştu bu yüzden terapiste gittim ve 3 ayda kendime geldim. Dediğin gibi yaşadığım ilişkiyi bugüne kadar yaşamış değildim bir nevi bağımlılıktı ki ben kolay bağ kuramazdım. Umarım kısa sürede çözülür ama psikolog bana hemen olmayacağını söylüyor lakin borderline ların bu kadar takıntılı olanına az rastlanıldığını da ekliyor. Gerçekten çok zor durum... bu rahatsızlığı kabul ed,p tedavi görenler varsa nasıl kabullendiklerini bilmek isterim zira hem hayat deneyimi olacak ve belki de gerekecek, tanıdığım kadarıyla bir şekilde yine bir yerde karşıma çıkacaktır. Büyük nefreti yine büyük aşka dönüşmüş olaraktan tabi... Gitmek istiyorum artık ve gitmesini de istiyorum hayata yeniden başlamalıyım ama o oldukça ve beni tüketmediği sürece bitmeyecek gibi.

Bu şekilde takıntılı bir borderlinede en nefret ettiği kişi en çok sevdiği kişidir diye okumuştum. O nefret tamamen sevgisinden...

[salvia]

Bu şekilde takıntılı bir borderlinede en nefret ettiği kişi en çok sevdiği kişidir diye okumuştum. O nefret tamamen sevgisinden...

kesinlikle doğru...o nefret aslında kötü huylu bir nefret değil asla