Esim Borderline!

[rüzgar_86]

vay be sevgi nasıl bir şey ya gerçekten seviyorsan diren tedavi olsun zaman tanı bir süre ara ver ama çözümler üret boşanmak en son çözüm olmalı çünkü seviyorsun
sevgi nasıl bir şey ya ne olursa olsun seven insanlara gerçekten gıbta ile bakıyorum

Bir yıllık flörtten sonra evlendik,3 aydır evliyiz.Benim eşim de borderline büyük bir ihtimalle.Şöyle şikayetleri var:Pireyi deve yapıp yoktan kavgalar çıkarıyor.Bazen suçumun ne olduğunu bile anlayamıyorum.
Sürekli benimle ilgilenmiyorsun diyor,bir defasında 24 saat benimle ilgilenmeni istiyorum,dedi.Ve ilgilenmiyorsun deyip kavga çıkarıyor.Bir defasında benimle ilgilenmiyorsun deyip tv kumandasını çarptı.Bu gördüğüm ilk kırıp dökme davranışıydı.
Ne yaparsam yapayım,sevdiğime inandıramıyorum.Ve yine kavga çıkarıyor.
Ne kadar kavga çıkarırsa çıkarsın hep kendini haklı görüyor.Kavga çıkardığını kabul ediyor,sebebi de benim yeteri kadar ilgi göstermeyişimmiş. Mahsus canını yakmak için kavga çıkardım,diyor bi de.
Kendi söylediği kötü sözleri hiç düşünmüyor,ben bir tane kötü bir şey söylesem dünyanın en kötü insanı oluyorum.
Sürekli benden güzel bir şey yapmamı bekliyor.Benden bir söz duymak istiyor mesela,o sözü söylemezsem kızıyor.Ben nerden bileyim benden ne beklediğini?Sanki zihnini okumam gerekiyor.
Flört döneminde sürekli kavga çıkarırdı,bana ayrılalım derdi,ben de tamam derdim,ertesi gün bana yalvarmaya başlardı ayrılmayalım diye.
Birçok defa çıkardığı kavgalar yüzünden terk ettim.Sonra yeminler etti,bir daha yapmayacağım dedi.Beni ikna etti her seferinde.
Annesiyle de kavga ediyor ona da bağırıyor,çağırıyor.Annesi de bazen susuyor,bazen karşılık veriyor.Flört döneminde de annesiyle kavga ediyordu.Ama tabi niye kavga ettiklerini bana pek söylemiyordu.Bir defasında 3-4 saat kavga etmişler.
Bir gün önce beni sevdiğini söylerken,ertesi gün benim sana sevgim kalmadı diyor.Hatta bir defasında ben seni sevmiyorum ayrılalım dedi ve kırıcı sözler söyledi.Ben de karşılık verdim ve ayrıldık.Ertesi gün aradı,seni çok seviyorum dedi, 24 saat aradı,yalvardı,yakardı.Bana bir şans daha ver bir daha yapmayacağım dedi.
Bir kavga sonrasında intihara teşebbüs etti,camdan atlayacakken son anda kurtardım.O gün tvyi çarptı.Koltukları yerinden oynattı.Odada ne eşya varsa hepsini kırdı,döktü.Sonra soluğu ambulansla hastanede aldık.O gün akşama kadar evde,hastanede olmadığımız kepazelik kalmadı.vs.vs.
Şimdi de boşanmaya çalışıyorum.Ama halen de seviyorum:-(

[Absinthe]

Recep bey; Elinize sağlık güzel bir yazı olmuş.. Ee tabi anlayana.

[çakıl]

yardım

Merhabalar,

Çok çaresizim, yardımcı olabilirseniz çok sevinirim,
Borderline hastalığının varlığından yeni haberdar oldum.Sanırım sevdiğim insan borderline, yani özelliklerine uyuyor. 5 yıl birlikte olduğum, 5 yılın ardından da 2 yıldır ayrı olduğum , halada çok sevdiğimin insan.. Yaşananların sonuncunda hissettiklerim,o nun davranışları ve bazı konuşmalarından bir tablo oluştu gözümde, bunu araştırmak için nete baktığımda da direk borderline çıktı karşıma.
Benim oluşturduğum tablo şuydu, sevdiğim insanın öyle duvarları varki, geçmişinde yaşadığı acılardan, terkedilişllerden oluşturduğu. ve içine de kalbini hapsettiği.Güzel olmasını istiyor, ama güzel olacak her şeyi de mahvediyor. sonucunda da beni suçluyor.içindeki gerçeğe parmak bastığımda ise daha da öfkeleniyor, çığrından çıkıyor..O nu tanımadığımı söylüyor, kabullenmiyor, ve yükü bana atıyor. Dikenli duvarlar, her ulaşmaya çalışışımda daha fazla yaralandığım .. canavar gibi..
Bir o kadar sevgiye aç, ama bir o kadar olan sevgiyi mahvetmek için elinden geleni yapan biri.. Bir çok seven, birde sanki hiç sevmiyormuş gibi davranan biri..Geçmişte yaşadığı ,içine yer eden acıları benim üzerimden çıkartıyor.. Ortada hiçbir neden yokken..
Nasıl anlatabileceğimi, nerden başlayacağımı bilmiyorum anlatmaya..
Biz 5 yıl boyunca beraberdik, bu 5 yılda dönem dönem ağır yaralanmalar yaşadım.. İzmir de okuyordum o dönemde, o İzmir de yaşıyordu..Gün geldi okuldan mezun oldum, ciddiydi ilişkimiz..Okul bitince ben ailemin yanına dönmeye karar verdim.ailemin yanında, para biriktirip , ikimiz adına bir şeyler yapıp geri dönecektim izmir e , o nun yanına.. Ankara ya gitmemi istemedi, bu yüzden çok yıprattı beni..Neyse ben Ankara ya döndüm mecburen, uzak olduğumuz süreçte bazen , ben böyle bir ilişki istemiyorum diyip günlerce aramadığı dönemler oldu, yada konuşmak istemedi telefonda tersledi, arama dedi. bazen iyi oldu, bazen kötü..düzeldik, yine dibe vurduk vs..
Sonraki zamanlarda ben yemek takımı aldım, ve aldıktan sonra ona söyledim..Kıyamet o zaman koptu, al onları bensiz kullan, ben fikrim olmayan çatal bıçakta yemek yemem, kazık yemişsisindir dedi telefonu yüzüme kapadı.Ben aradım hep, anlatmaya çalıştım, o söylediklerinin gerçek düşüncesi olmadığını, içinde başka şeyler olduğunu söyledim. ama iletişim kurmamın imkanı yoktu kestirip atıyordu.. ben başka nedenler var ben o söylediğin nedenlere inanmıyorum diyince "sen inanmadığını biriyle bir ömür geçirebilecek misin onu düşün " dedi. sonradan itiraf etti ki, o kendine inanmadığı için öyle söylemiş, bunu benim üzerime atarak yaptı bunu.. yada ben ona yaşadıklarımızla ilgili düşüncelerimi anlatırken ,öfke ile ben kötü biriyim dimi diye sordu. Halbuki ben ona sen kötüsün demedim hiç. Çok sonradan anladım ki aslına o kendinin kötü biri olduğunu düşünüyormuş..O yemek takımı yüzünden beni haftalarca aramadı, ve çok ağır sözler sarf etti. arayan hep ben oldum konuşalım, anlaşalım diye. aramadı.. aramamın süresi metodu yok dedi, hiç umursamadı beni..1, 5 ay mücadele ettim, anlatmaya çalıştım.. anlamaya çalıştım. Her seferinde daha çok yaralayıcı sözler duysam da ... 2 ayın sonunda tüm çabama rağmen, bir daha aynı şeyi yap yine aynı tepkileri alırsın diyince.."bitsin o zaman seninle üzüleceğime sensiz olduğum için üzüleyim" dedim.Ve bunun yanında bizim ilişkimizin ona ciddi gelmediğini, zaman geçirmek gibi geldiğini, hep ciddi bir ilişkisi olsun diye istemiş, ama bizimki o na öyle gelmemiş.. Oysaki bana hep ciddi olduğunu söylerdi.. Bütün dünyam allak bullak oldu.. ailem olanlara tanık oldular ve onunla olmamı istemediler. ailemle sorun yaşdım bi yandan..

Ben bitsin o zaman dedikten sonraki günlerde, özür ve itiraflar başladı..Ama hala tutarsız ve dengesizdi, karalı değildi.. bi ben sevdiğime iyi bakamadım, kendine iyi bak dedi.. Bir özür diledi, bana verdiği acıdan ötürü, güvensizliğim neden oldu dedi, bunu yıkıcam , yardım et dedi..Meğer kendine güvenmediği içinmiş o çıkardığı acı..kabus de değişeyim dedi.. oysaki kabus olduğunu görmeye benim ihtiyacım vardı.. Ben bir süre konuşmak istemediğimi söyledim..böyle bi süreç geçti. sonra Ankara ya geleceğini söyledi, geldik konuştuk, hala anlamadığının farkındaydım. anlamış gibiydi ama değildi.. ben çok kırgındım, sarılmak istememde sarılamadım..ve benim o soğuk halimi sevgin bitmiş olarak algıladı ve bunu bana söyledi. ben çılgına döndüm, dahada kırıldım. hala o nu sevmediğimi düşünmesine deli oldum.. Bitsin ozaman dedim ve yanından koşarak uzaklaştım.. Sonra telefon etti İzmir e dönmek için terminale gitmiş, deli gibi ağlıyor, sen ben p..ç gibi bıraktın diye, hakkını helal et dedi kapadı.. Annem konuştu, mantıklı ol dedi. o bunu hayvan yerine konulmak gibi algıladı..

sonra yine telefonda konuşma süreci başladı, ben bisüre konuşmak istemiyorum lütfen dedim , anlamadı, abime mail attı, özür diledi, abim de ters bir cevap verdi, ruh sağlığın bozuk, kardeşimi üzeceksin ondan uzak dur dedi.. Abimin bu sözüne karşı öyle cevaplara verdiki.. ben bir kez daha öldüm..benim hayatta pes eteye çok müsait olduğumu, ama kılıma dokunmadığımı yazmış daha bir sürü kırıcı şey..
Bu durumdan sonra 2 kez telefonda konuştuk "beni affetmemekte haklısın , ben senin yerinde olsam affetmezdim, ama affedersen sevinirim, ben elimden geleni yaptım dimi?yapacağım bişey kalmadı " dedi."tamam ayrıldık ama ben arada yanına geleyim görüşelim olur mu" dedi. bunları bana sorması iyice sinirlendirdi beni.. ben tamam diyince olacak şeyler miydi ve ben o kırgınlıkla tamam diyebilir miydim?. SONRA BBEN HİÇBİRŞEYE HAZIR DEĞİLİM, AYYRILLMAYA DA DEDİ. SONRA HERŞEY GÜZEL OOOLUCEK HİÇ ÜZMİCEM SENİ DEDİ. BEN SANA İNANAMICCAM DEDİM. Bu sefer de beni suçladı.. bitirmek için güzel neden için rahat olsun dedi..gitmicektin yanımdan boka çevireceğimi biliyordum dedi..

sonra ayrıldık..bir hafta sürdü bu özür dilediği süreç..2 ay beni deli gibi yıprratışından sonra...
ve anladığını söylediğinde de dengesizdi,inanmamı bekliyordu ama tutarsızdı. benimse gerçekten güvenmeye ihtiyacım vardı.. O 1 HAFTA UĞRAŞTI VE BAKTI OLMUYOR ÇEKTİ GİTTİ.bi kere mesaj attı "organlarımı hiç bilmeyeceğin çocuklara bağışlayacam, gözlerimi kör ediccem inanmadın onlara inanamazmışsın "diye.. SONRA YAZDI ONA, NEDEN HALA KIRIYOSUN DİYE, NE OLUR DÜŞÜN BBENN SENİ SEVİYORUM DEDİM. hiç cevap gelmedi.. sonraki aylarda aradım, tersledi.. beni suçladı.. sonra hep yazdım 1, 5 yıl boyunca, tek bir cevap alamadım.. yazdım, anlatmaya çalıştım, sevdiğimi ama kırgın olduğumu söyledim.. tek bir cevap gelmedi.. sonra bir gün onu unutmamı , dünyasını kurduğunu, hayatının geri kalanını geçireceği insanı bulduğunu, hayatında hiç olmadı kadar mutlu olduğunu söyledi..sonra kız arkadaşı bana mesaj attı..

bir süre aramadım,yazmadım.. sonra duramadım mesajlar attım, bazen içimdeki acıyı kustum, bazen çok sevdiğimi yazdım..yine cevap gelmedi.. sonra aradım yüzüme söyle herşeyi dedim.. yüzüme kapadı.. sonra birkaç kez aradı , açamadım.. ve bir mesaj geldi bigün.."asabımı bozma, sinirlerimle oynama, ortalığı ayağa kaldırma, yeter nefretimi kazandın artık, seni sevmiyorum kafana sok artık , ben hayatımdaki kişiyle mutluyum, bir daha bişey yazma arama, hayatımın geri kalanında mutlu olabilmek için bu mesajı da atmak dahil, elimden geleni yapıcam" dedi.şoktaydım, dahada yaralandım..bir kaç isyan ettim yazdım.. sonra yazmadım artık.. biz ayrıldıktan 3 ay sonra hayatına birini sokmuş, kendisinden 13 yaş küçük bir kız..

[çakıl]

kendisinden 13 yaş küçük bir kız..

aradan 5 ay geçti, ben izmire gittim (bundan 1 ay önce)bende eşyaları vardı, son kezde görmek istiyordum.. izmire gittim, sözde eşyalarını verecektim, son kez görmekti gerçek.. çalıştığı yere gittim, baktım yok bekledim saatlerce.. sonra mesaj attım, eşyalarını vermek istediğimi söyledim.. geldi.. eşyalarını uzattım, elini uzattı el sıkıştık, sonra cansın sen diyip sarıldı bana.. sıkıca sarıldık.. biraz oturalım dedi.. yürürken birden öfkelendi ve bağırmaya başladı.. sonra duruldu.. sonra yine delirdi.. sarıldık, ağladık vs..sonra arkadaşının evine gittik, sarıldık uyuduk, sevdiğini söyledi.. şuanı görebildiği için çok mutlu olduğunu söyledi."ben gelmesem ne olacaktı" dedim "böyle gidecekti" dedi.. "birgün geleceğini biliyordum" dedi..sabah uyandı işe gidecekti, bırakıp gitmek ne zor dedi. o işe gitti akşam buluşacaktık yine. buluştuk, arkadaşlarıda vardı, normaldi her şey..eve dönüşte, ben çıktığı kızla ilgili bişey sordum verdiği cevap yaraladı içimi.. ağladım deli gibi.. sonra birden çıldırdı.. küfürler etti hemde çok ağır, aşağıladı beni..
delirmiş gibiydi.. saydı sövdü uyudu.. sabah olduğunda balkonda ağlıyordu yanına gittim sarıldım, o sarılmadı.. arkadaşları kalktı kahvaltı ettik.. birden bana onların yanında küfür etmeye başladı, o ağır sözleri söyledi. bir an beni öldüreceğini düşündüm, gözlerinde o denli nefret vardı.. neden 1 yıl önce gelmemişim, sen kendini ne sanıyon lanlar, küfürler.. dalga geçmeye mi geldin, katilim öldürdüğünü görmeye gelmiş.. ne şerefsizliğim kaldı, ne ailemin şerefsizliği kaldı.. bisürü şey..elindeki çakmağa baktı, "bu çakmak var ya dedi, bir gecelik bir insanın çakmağı bu dedi, bu kadar değerlisin işte gözümde" dedi. "hepiniz aynısınız " dedi..benim bişey dememe fırsat vermedi, "ne düşündüğümün umurunda olmadığını" söyledi, "ben yalnız kendimi düşünürüm kızım" dedi. Benimle bir o..spu gibi konuştu..sonra başka arkadaşları geldi ben içeri geçtim, sonra tutturdu hazırlansın götüreyim onu diye.. gelmicem sen git dedim. baktım yine öfkelenecek, herkesin huzuru daha fazla kaçmasın diye hazırlandım , bavulumu aldım, 2 miz çıktık evden.. beni durağa götüreceğini beklerken kendi evlerine götürdü.. yüzümü yıkıcam diye, o yüz yıkama üstümü değiştireceme döndü, sonra bi kahve içelim gir içeri dedi.. girdim. kahvede içmedik.. yine saydı sövdü, yarım saat uyuyalım gel dedi, ben uyumu cam dedim, yattı uyudu.. yarım saat sonra ben gidicem dedim, durdurdu, sonra kalktı.. evden çıktık.. yolları uzattı, derken bir yemek yiyelim öyle git dedi.. bir yandan ters tepkilerle daha da incitti, beni suçladı.. bir yandan bırakmak istemiyor, bir yandan git demekten beter ediyor..yanında kalmam için bahaneler yaratıyor. en son yemeği yedik.. yemek boyunca yine aynı aşağılamalara mağruz kaldım. sonra kalkalım dedim.. beni durağa götürdü, otobüs geldi binmeden sarıldı bana.. ne yapacağımı şaşırmıştım. son kez sarılalım dedim sarıldım.. arkadaşıma gittim kalmak için.. sonraki gün Ankara ya dönecektim, yine aradım , yapma dedim , bize bunu yapma dedim. buluştuk.. bütün gün birlikteydik.. akşam oldu benim dönüş otobüsüm geldi, barışmıştık, ayrıldık sarılarak.. Ankara ya geldim.. telefonlaştık, mesajlaştık. sevdiğini söyledi vs.. sonra ben bişey dedim ve yine deli oldu. defol git dedi.. nasıl geldiysen güle güle gidersin dedi. ben mücadele edilemeyeceğini anlayyalı çok oldu dedi..ben yalvardım ettim, kar etmedi.. yine çok ağır sözler duydum.. tekrarr arradım , terslendim vs..bigün hayatında yeni insanlarla mutlu ol hoşça kal dedim. aradı sen beni ne sanıyon dedi. kendini anlattı düzgünce.. beni yerdi. bana sevgisinin ne kadar büyük olduğunu söyledi.konuşmanın sonunda, ama bundan sonra sana benden ancak bir abi, bir arkadaş olur dedi.
şok oldumm...
seni bırakmıcam, vazgeçmicem dedim.. delirdi.. benim tamlığımla oynama , sınırımı zorlama, hiç iyi olmaz dedi.. “öyle bir yemin ederim kine beni görürsün, ne sesimi duyarsın. Aileni aratma “ dedi. (ailemin onunla görüştüğümden haberi olmadığını biliyor)
Sonra sen nasıl istersen dedim, sevdiğimi söyledim. Cevap gelmedi.. Sonra ben dayanamadım yine yazdım. Önceki söylediklerini hatırlattım, şimdi tersi söylediklerini tersi davranışlarını anlattım. Kendini bir kere benim yerime koymasını istedim.nasıl yaralandığımı anlattım.o son söylediği ağır küfürleri söyledim..
Bana benimle boşuna yaşadığını, boşuna konuştuğunu söyledi, Allah bildiği gibi yaşatsın seni dedi, penceremin ufak olduğunu söyledi, insanoğlu çiğ süt emmiş dedi, bana o..spu muamelesi çekiyorsun hem de derinden , beni tanımadığını biliyordum dedi..
Sonra arada yazmalarım oldu.cevap alamadım. Aradım bigün geri döndü bana, “aramışsın “dedi. Sesini duymak istediğimi söyledim. Biraz havadan sudan konuştuk. Sonra tekrar eski konulara döndük” bana neden acı çektiriyorsun hala” dedi. Ben hiçbir şey istemiyorum, hiçbir şey düşünmek istemiyorum, ben kendimi tanımaya çalışıyorum neden mahvediyorsun” dedi..”sinir oluyorum sana” dedi. “Gelmicektin ondan böyle oldu” dedi.”aşk bitti anlamıyor musun, ne anlatıyorsun daha “ dedi. “ben kendim gibi yaşamak istiyorum” dedi. “senin isteklerin çok” dedi.kapadık telefonu. Ben 2 dakika sonra tekrar aradım seni seviyorum dedim. Durdu biliyor musun bunu dedim “biliyorum “dedi nerden biliyorsun diye sordum, hala arıyorsun çünkü dedi. Sen aramıyorsun ama dedim, ben eskiden arardım dedi.
Hala o Ankara da o nu bıraktığım günü unutamıyor. Dönüp dönüp bunu söylüyor. Bana da, arkadaşlarına da. O yaşanan günün nedenini anlatmaya çalışıyorum, beni çok kırmıştın sen diyorum. O zaman konuşacak hiçbir şey yok diyor.
O öfkesiyle bana küfürleri saydırdığı gün, benim travmalarım var diyip durdu.ben küfüre takılıyormuşum da, neden söylediğini , nedenlerini düşünmüyormuşum. Canım acıdı diye ben suçluyum. Oturup nedenlerini düşünmeliymişim.nedenlerinin farkındayım, ama bende insanım, düzgünce anlatmasını istiyorum içindeki tüm sıkıntılarını..yardım etmek istiyorum.

[çakıl]

içindeki tüm sıkıntılarını..yardım etmek istiyorum.
Travmaları şunlar, küçükken sevgi eksikliği yaşadığını söylüyor, bu yüzden sevgiye çok aç oolduğunu söylüyor. Daha 3-4 yaşlarında çocukken birini sevmiş, kız baraj kazası onucu ölmüş. Sonra ilkokulda birini sevmiş, onlarda başka şehre taşınmışlar bitmiş. Ortaokul ve lise dönemlerinde de aynı şeyleri yaşamış.Üniversite döneminde 3 yıllık bir ilişkisi olmuş, kızın babası çok tutucuymuş, ve istememiş kızının onunla olmasını, tehdit etmiş, sen kızıma nasıl bacaksın demiş.vs..sonra o ilişkide mecburen bitmiş. Sonraki senelerde kız başkasıyla evlenmiş. Bir gün biz birlikteyken, bana dedi ki “Zeynep in çocuğu olmuş” çok derinden söyledi. Sanki hala canı acıyormuşçasına..
Bu son görüşmelerimizde de söyledi hep, sevdiğinin başkasıyla evlendiğini, hatta çocuğu olduğunu bağırarak haykırdı yüzüme. Benim travmalarım var, git kendini kurtar dedi. Yerimde olsan, karşımda olur muydun, affeder miydin dediğimde “hayır “diyor..
Bu benim günahım sana ne oluyor diyor. Seni seviyorum diyorum susuyor.
Geçmişte hep kalbini gömmüş o gidenin arkasından. Şimdide bana ben kalbimi gömdüm diyor. Bitti diyor.kalbinin yarısını Zeynep le gömmüş, diğer yarısını benimle..Ona önceki işkillerinin kendi elinde olmadan , kendi hatası olmadan bittiğini, ama bizimkisinin öyle olmadığını, kendi elinle mahvetmemesi gerektiğini söylüyorum anlamıyor.
Neden direniyorsun diyorum “direnmek zorundayım” diyor.Tercihine saygı duyuyorum o zaman diyorum bu seferde “bunun bir tercih olduğunu” düşünüyorsun , beni tanımadığını biliyorum diyor.
AŞK BİTTİYSE, KALBİNİ GÖMDÜYSEN , NEDEN BENİ KARŞINDA GÖRÜNCE SARILDIN, SEVDİĞİNİ SÖYLEDİN DİYYE SORUYORUM. Geçmişten bir hayal gördüm, öyle oldu napayım diyor.
Ben düşünmekten yoruldum, hangisi gerçek, hangisi değil anlayamıyorum. Seviyor mu, sevmiyor mu.. nefret mi ediyor. İstiyor mu istemiyor mu? Anlayamıyorum. Bir şey söylediğinde, acaba bu gerçek düşüncesi mi , yoksa altında başka şeyler mi var diye düşünmekten yoruldum..
Bana aşık olduğunda, arkadaşlarına gidip “ben aşık oldum” diye ağlamıştı..
Terk edilme korkusuyla başlamış ilişkimiz.Ve geçmişi hatırlatacak bir olay yokken, varmış gibi bizim ilişkimizi yıprattı. Benim başka şehre gitmem korkuttu onu, çünkü önceki aşklarında başka şehre gidenler, terk edip gitti. Beni de öyle sandı, gidicem diye deli gibi yaraladı.. Zeynep in babasının söylediği tek bir söz bizim ilişkimize yansıdı. O güvensizlik duygusu. O duygunun acısını da benden çıkarttı.içinde yaşadığı ne acı varsa, benden çıkardı, yükü bana atıp, kendini aklayarak.. Kendi eliyle mahvetti, bitirdi bizi.. şimdi dönüp baktığında şunu söylüyor eminim “o da terk etti” halbuki farında değil ki kendi eliyle mahvetti, korkularını gerçeğe kendi çevirdi. Korumak isterken , tersini yaptı. Ve ben anlatamıyorum. Hiçbir şekilde beni duymuyor, kestirip atıyor.
O Kimseyi üzmemiş öyle diyor, “kendi seçimlerin sonucunda üzül” diyor. Bunun yükünü bana atma diyor. Ben çok demokratım diyor. Beni anladığını suçlamadığını söylüyor. Ama suçluyor..
Ben arkadaşlarımla, ailemle hiç problem yaşamadım diyor” ama arkadaşlarıyla böyle sorunlar yaşayacak bir durum gerçekleşmiyor ki..
“Bundan sonra seveceğin kişi çok kötü acı çekecek, şimdi daha acımasızsın, ondan daha kötü çıkaracaksın acını “diyorum.”evet, aynen öyle” diyor.”en azından bu kadar tanıyabilmişsin “ diyor. Ama kimseyi üzmeyen bir insan olduğunu da söylüyor. Çok geniş pencereden bakabildiğini, çok tecrübeli olduğunu, insanları çok iyi tanıdığını, çok iyi anlayabildiğini çok demokrat bir insan olduğunu, erkesin onu sevdiğini söylüyor.
Onu tanısanız,, konuşmalarından çok aklı başında, çok düşünceli, anlayışlı , çok tutarlı biri olduğunu sanırsınız. Çok iyi konuşur, herkes sever, herkesle arkadaştır, insanlarla tanışmayı, muhabbet etmeyi sever.. birine şu yaptıklarını anlatsam refik mi , o yapmaz der inanmaz..Birisi ona “hayatımda senin kadar tutarlı bir insan görmedim “demiş. Bunu bana söyledi. Bende “içinde ne kadar tutarsızsın bilmiyor dimi” dedim. Evet dedi. Ama sonrasında ben çok tutarlı bir insanım diyor , kabul etmiyor bunu..
İçim yanıyor dedi bana, yanındayken.. biliyorum dedim.. sakın içindekileri tutma, benimle paylaş dedim. Tamama dedi. Ama olmuyor işte. Biz yine ayrıyız. Ve sanırım hep ayrı olucaz..
Birlikteyken anlatamadım, şimdi ayıyız ve onun gözünde birde terk eden konumundayım. Şimdi ben hiç duymayacak. Anlatamıcam onu ne kadar sevdiğimi ve yanında olduğumu..
Hayatına soktuğu kişiyi de , düşünmemek için sokmuş hayatına, düşünürse kafayı yermiş. Çocuk büyütmek istemiş canı..1 yıl sürdü sanırım ilişkileri, sonra ayrılmış..
Şimdide ona ilgi duyan bir kız vardı önceden biz birlikteyken, face de onunla arkada olmuş. Neden olduğunu tahmin edebiliyorum..canım çok yanıyor artık ve ne yapacağımı şaşırdım..
Onsuz yaşayamayacağımı düşünüyorum, ama onla da olmuyor..Nasıl davranmalıyım ben, neler demeliyim neler dememeliyim, nasıl yaklaşmalıyım, gerçeği nasıl göstermeliyim.
YANINDAYKE DOKTORA GİTSEN Bİ DEDİM, BBEN DOKTORDAN DAHA İYİ BİLİYORUMDUR DEDİ, DOKTOR KOMLEKSE GİRERMİŞ..
BEN GERÇEKTEN ŞAŞIRDIM. ÇOK MUTSUZUM, ARTIK BENİMDE psikolojim alt üst, ölmek istiyorum..
Nasıl düzelecek, ben ne yapmalıyım..

[çakıl]

Biraz karışık ve uzun oldu anlatıklarım ama. bu çook kısa bir özet oldu..

[Nihil]

Boşanıp sosyal fobik bir kızla evlen.

[çakıl]

Selam,
Bu dediklerini bir yapabilsem, mantık çok geride kaldı bende..
Garip gelecek ama, hala sevgisine inanıyorum, bunu 5 yıllık süreçte gördüm. Bir ilşkisi oldu evet, ama bir gecelik olan kısmın yalan olduğunu öğrendim.Canımı acıtmak için , içindeki acıyı benden çıkarmak için söylediğini bilsemde, yaralıyor bu sözler tabi..
Ben hala salak gibi uğraşıyorum işte,kendi yaralarımı ggeçtim, hala yaralanmayı göze alarak savaşıyorum öyle.. sonucun olmayacağını bile bile..
sevgimden tiksindim artık.
Hala sevdiğine eminim, ama yapacak bişey yok.. duymuyr, görmüyor adeta..Şimdi muhtemelen bi süre geçeccek beni düşünmemek için yollar arayacak..
5 yıl bouncca sevdi gerçekten, ama ben büyük hata yaptım ona göre ben onu terk edip gittim onun gözünde..Kendinide yaralıyor bbenide, git kendini kurtar dedi zaten..
düzelmez mi şimdi bu? yolu yöntemi yokmudur anlatabilmenin..
Kaçmak kolay olsa keşke de unutup gitsem..bu borderline a uyuyomu? ben bu teşhisi kendim koydum ama?

[çakıl]

Ben mi? kızla mı ? nedenini açabilirseniz sevinirim..

[çakıl]

nihil, merak ettim neden sosyal fobik biriyle evlenneyim, yani bir erkekle? bayanımda çünkü

[Nihil]

nihil, merak ettim neden sosyal fobik biriyle evlenneyim, yani bir erkekle? bayanımda çünkü

Sizi seviyorsa gerçekten değer verir. Kolay kolay da aşkından vazgeçmez. Dengesizlikler yapıp, duygu oyunları yapmaz. Borderlinelar gibi ona sevgi gösterdiğinizde kaçıp, kapıyı yüzüne kapattığınızda peşinizden koşmak gibi huyları yoktur.

[Nihil]

armudun sapı, üzümün çöpü,, dam üstünde saksağan ,, ağaç yaş iken eğilir..

dostum şakamı yapıyorsun.. sen sosyalfobiklik, bipolarlık, paranoyaklık, vb. rahatsızlıkların ikili ilişkilerdeki yansımalarını bilirmisin..ki kıyaslamaya kalkıp,, borderline olmadı sosyalfobikle evlen diyorsun,, birde evlenmek

bari bir dene de, bir bak ,değerlendir felan desen keşke , )

Sosyal fobik - Borderline ilişkisini çok iyi biliyorum. Tavsiyedir sadece borderline gördün kaç !

[çakıl]

Sizi seviyorsa gerçekten değer verir. Kolay kolay da aşkından vazgeçmez. Dengesizlikler yapıp, duygu oyunları yapmaz. Borderlinelar gibi ona sevgi gösterdiğinizde kaçıp, kapıyı yüzüne kapattığınızda peşinizden koşmak gibi huyları yoktur.

Boderline kişilikten normal insan davranışımı beklemeliyim, değer verdiğinde değer veriyormuş gibi davranmasını mesela, adam aşkını normal yaşayamıyorki, geçmişteki korkularından.keşke kapıyı yüzüne kapattığımda da gerçekten koşsa.. geçekten savaşsa.

[Nihil]

Boderline kişilikten normal insan davranışımı beklemeliyim, değer verdiğinde değer veriyormuş gibi davranmasını mesela, adam aşkını normal yaşayamıyorki, geçmişteki korkularından.keşke kapıyı yüzüne kapattığımda da gerçekten koşsa.. geçekten savaşsa.

Onlar kimseye değer vermezler

[çakıl]

Hekes kaçılması gerektiğini söylüyor tamam da.. şimdi siz gerçekten böyle bir insanı seviyorsanız..Bunu alt etmenin bir yolu yokmudur, başka bir çözüm yok mudur kaçmaktan başka? o derece mi imkansız yani? Tamam belki yıprratıcı bir seçim benimkisi, değişir görür diye uğraşmam ama, sonuca değecekse, kaçmak doğru mudur? Sevince kaç gitsin olmuyor ne yapayım? öylece bırakayım mı?