intihar etmek istiyorum ama cesaret edemiyorum..benim gibi düşünen var mı?

[fahri83]

Ben de intiharı gittikçe daha fazla düşünmeye başlıyorum. Bir arkadaş intihar etme nedenlerinizi yazın en azından bilimsel birşey ortaya çıkabilir demiş. Benim nedenlerim şunlar:
-Kendime güvenim kalmadı. Yeryüzü üzerinde en fazla kimden nefret ediyorsun deseler cevabım kendimden olurdu. Nedeni ise bir çeşit bağımlılığımın olması ve 15 yıldır mücadele etmeme rağmen buna son verememem. 15 yıldır hergün kendime karşı yenilmek karaktersizliğimi ve acizliğimi son noktaya getirdi.
-Yukarıdaki nedenin bir sonucu olarak çevremde kimse kalmadı. Dertleşecek veya bu sorunlarımı söyleyebileceğim bir tane dahi arkadaşım kalmadı. Aslında bu bir çeşit çıkmaz döngü. Başarısızlık kendine saygıyı azaltıyor, kendine saygı azaldıkça başarısızlık geliyor. Kısacası değil evlenebilecek bir insan bulmak, ayaküstü 5 dakika konuşacak birisini dahi bulamaz oldum.
-Bağımlılığım vücuduma da zarar veriyor. Yani zaten bir çeşit intihar halindeyim.
-İnançlı bir adamım ama inancım da bana yardım edecek güçte değil. Genelde işlerim hep ters gidiyor. Kendimi bu b*kun içinden çıkarmak için her ne hamle yapıyorsam, sıkıntı yaratacak olaylar vuku buluyor bu da stress yarattığı için yine aynı çukurun içine düşüyorum. Kısacası yukarıdan yakın zamanda etkili bir yardım gelmezse, işim daha da zor görünüyor.
-Beni en fazla zorlayan şey ise bir kızın önce bana aşık olup beni de kendine aşık etmesi sonra da terkedip gitmesi oldu. Bu olaydan önce intihar etmeyi çok seyrek ve uzak görüyordum. Bundan sonra ise çok sık düşünmeye başladım. Aşık olduktan sonraki özlem duygusunun aşık olmadan önceki yanlızlık duygusundan çok daha fazla zarar verici olduğunu farkettim.
-Gerek bu kız olayı olsun gerekse de insanların genelde sorunlu olmayan veya sempatik veya zengin vs insanların yanında dolanmalarından ve hiçbir faydalarının olmamalarından dolayı ailemden başka nerdeyse herkesten nefret eder oldum.
-Kısacası yaş 29 a dayanırken yaşıtlarımın çocuklarının boyu boyuma yaklaşmaya başlarken, ben hayatta hiçbir baltaya sap olamamış hiçbir işini yoluna koyamamış, insanların yaşadığımdan bile çok fazla haberdar olmadıkları 0 noktasına yaklaşmış bir hayat sürmekteyim. Ama şunu da belirtim ki Rabbimi hala seviyorum ve ondan korkuyorum. Bu yazıyı da ona sitemden daha çok içimin dolduğunu hissettiğim ve gerçek hayatta anlatacak birilerini bulamadığım için ve diğer arkadaşlara da belki intiharların temelini teşkil eden şeyleri anlatan bilimsel bir yazı sunmak amacıyla yazıyorum. Örneğin 20 yaşında birisinin intihar etmesini herzaman saçma bulmuşumdur. Çünki bu kadar kısa bir süre, çözümün çok fazla aranmadığına dalalet eder. ve inançlı insanlar kendini kandırmasın, kuran ın türkçe mealini çok sık okuyan birisi olarak şunu söyleyebilirim ki intihar gerçekten de çok ağır bir günahtır ve ben dahil herkes bilmiş olsun ki gideceğimiz yerde tadacağımız acı burdakinden daha az olmayacaktır.

[Doğan]

Fahri hocam,
Yaş 29 da erken bence. Hayatta Birçok önemli olaylar ( peygamberlik verilme yaşına bakasınız ) yaş 40 ve ondan sonra gerçekleşir.
Ne bağımlılık var bilmiyorum ama İnşallah kurtulsunuz diyorum. Benimde sigara bağımlılığım var buda bir çeşit intihar zaten...
Kız meselesini anlıyorum. ( cidden anlıyorum ). Karşıma çok daha iyilerini çıkardı yaratan. Herşey kötü gitsede Hayat zaten çok kısa, şimdi bakınca eski hallerim için pişmanım resmen büyük aptallıkmış...
Hayat gerçekten çok kısa, umarım bundan sonra istediğin gibi olur olsun.

[koldüğmeleri]

Majör depresif ve intiharın eşiğinde birine böyle yaklaşmak çok yanlış .
Nasıl yaklaşacağınızı bilmiyorsanız yaklaşmayın lütfen .
Sonra çorbada tuzunuz olur hiç farketmezsiniz
İnce ve hassas durumlardır bunlar
Hiç hoş değil bu yaklaşım hemde hiççç !!!

Allah sana ''peki kulum dünyayı değilde beni istedin buyur cennetemi? !! diyecek o zman nerde kaldı Allahın seni imtihanı ? Sabretmesen Allaha sıgınmazsan Allah sana neden merhamet edip cennetine alsın...Sabır sabır sabır...

çok güzel yazılardııııı tebriklerrr

[Sare_]

Ben de intihar etmek istiyorum ama ahiret kısmını düşünüyorum.Bu dünyada zaten çok acı çekiyorum bir de o tarafta çekmek istemiyorum.Ama başka seçeneğim de kalmadı off.Sizin intihar edince üzülecek yakınlarınız vardır belki bende o bile yok.Kendi öz annem bana intihar etmemi söylüyor boşuna yaşıyor muşum zaten ben bu dünyada niye intihar etmiyormuşum

[koldüğmeleri]

annen ne derse desin sen kendin için yaşaa ahiretin için yaşa belki ileride kuracagın yuvan esin cocukların ıcın yasaa herkes hepimiz acı cekioruz ama sabır sabırrrr

[Sare_]

Evlenmeyi hiç istemiyorum.Benim imtihanlarım çok ağır ama..benim gibisi az vardır.Bendeki anne hiçkimsede yok bir bilseniz.Üvey anne yapmaz yaptıklarını.sabrede sabrede kafayı yedim artık.

[koldüğmeleri]

belki annende de psikolojik bir rahatszlık olabilir senin rahatsızlık tanın nedir

[Sare_]

Majör dep. 12 senedir..Yaşadıklarımı bir Allah bilir bir ben bilirim dayanma gücümün son noktasındayım artık.Ama çok uzun süredir ilaç kullanmıyorum antidepresanlar çok kötü yapıyor uyuşturuyor daha kötü oluyorum bıraktım..Evet onun da sinirleri bozuk ama doktora gitmiyor tedavi olmaz.Kendisinde sorun olduğuna inanmıyor hiç zaten ona göre herşey normal.bütün yaptıkları

[bozkırkurdu]

intihar kötü bir şey arkadaş benim de onu düşündüğüm zamanlar oldu .Ama çözümün bu olmadığını zamanla anladım.Seni çok iyi anlıyorum ben de üniversite öğrencisiyim rahatsızlığımdan ötürü sınıfta kaldım.Bazı insanlar çok garipsiyo saçma tepkiler veriyo.Şu anda çok iyi sayılmam okulumu bitiremeyebilirim diye korkuyorum çok başka çarem yok ama .Bu hayatı bi şekilde sürdürmek zorundayız.Dünya da ne kadar berbat şeyler olsa da..

[bitmişadam]

şimdi bir insan neden intihar düşünür ve neden eder kendimden örnek vereceğim
ben durumu iyi bir ailenin en küçük oğluyum hep el üstünde tutuldum babam işçiydi
ve para kazanmıştı ama zor kazandığı için harcamazdı bana hep ablalarım kıyafet alırdı
oyuncaklarım olmadı çünkü paraydı çocukluk yaşayamadım anlayacağınız
gençliğe gelirsek kısa boylu ve parasız olduğum için öz güvenim olmadı ve hiç kız arkadaşım olmadı
taki 25 li yaşlarıma kadar babam vefat edince elim para gördü ve kpss ile devlet memuru oldu
çok güzeldi herşey ilk defa mazaya kendim gidip istediğim şeyleri alıyordum ama tuhaf bir duyguydu
hala çekiniyordum derken işyerinde arkadaşım borsa diye bişey öğreti bana altımda arabam ve param vardı
ama ben bunları görmemiştim bana ait değildi sanki kıymetini bilmiyordum taki kaybetmeye başlıyıncaya kada
başlarda kaygı yoktu oyun gibi geliyordu para kaybetmem sonra bir kızla tanıştım benden 4 yaş büyüktü ve
diğer kızlara göre daha masum ve saftı aşık oldum ve ilk defa bir kıza açıldım sonra çıkmaya başladık onu tanıdıkça
ve ilşki deniyormuş onuda öğrendik ilerleyince ağır depresyon geçirmiş neyse konuya döneyim kızla çıktım ama mutlu etmek
çok zor ama insan da istiyor bişeyler yapmak kölesi oldum çok güzeldi ve ben bu kızla evlenirim arkadaş dedim kendime
ama olmadı çünkü bu kız mütavazi görünsede çok zengindi ve ben paramın çoğunu borsada hiç etmiştim ne yapmalıydım
kredi çekmeliydim ve çektim yüksek bir mebla derken bir mebladaha ve sonunda tüm param bitti ve kredi boçlarımla baş başa
kaldım işte İNTİHAR ...
etmedim tabi inançlı biriydim edemezdim günaytı ve hala umut vardı fakat kız arkadaşım yoktu çünkü dürüstlük para eder
zannederdimde insanlar üzülmek istemiyor sıkıntıya gelemiyor ve ayrıldık
tabi annemle yaşıyorum annem bu arada bir ev alalım falandiyor paradan haberi yok
kahroluyorum geçiştiriyorum bir yandanda kızı özlüyorum sonra kredi kartımdan nakit avans çekip borsayadevam ettim sonra
1 kart 2 kart 3kart oldu borcum ödeyemez duruma geldim ama hiç kimse ile paylaşamıyorum
işyerine ve kız rezil olmamak için çabalar falan tekrar umut tekrar kartlara boç arada intihar düşüncesi sonra borçları ödeyemez duruma düştüm ve ailem bir arkadaşım aracılığıyla öğrendi
ben yıkılmıştım biricik annem çok üzgündü peki ben bunları neden düşünmemiştim daha önce ?
başıme ne geldiyse kendi kararlarım yüzünden geldi ve bugün itibariyle 15000 tl borcum var ve bugün gecikme yani askarisini
ödeyemedim arkadaş denilen mahluklara sakın güvenmeyim arkadaş kimsede parayok sizde var bilin insanlarda parayok
istediğim rakamda 3000 lira askarilerini kapatayım zaman kazanayım diye kimsecikler vermedi bu parayım pazartesi banka ara parayı yatır diye 1 ay sonrada maaşa haciz gelir ondan sonra yaşa yaşayabilirsen çıkmaz nedir
nasıl olur yaşıyorum burada yazan arkadaşlar sizlerin ne hissettiğinizi biliyorum intiharı düşünüyorum emin olun öyle allah korkusu falan da gelmiyor emin olun insanın aklına eğer geliyorsa sağlıklı bir insansınız çünkü bende öyle idim hafta sonu bir mucize bekliyorum olurmu olmazmı bilmiyorum ama olmaz ise intihar edeceğim sanırım benim bir korkum allah falan değil annem çok üzülecek ve yanlız kalacak belkide kalbi dayanmıyacak kolay değil evlat acısı ama onuda pilanladım arabamla kaza yapmayı düşünüyorum trafik kazası hem arkamdan
insanlar ne sıkıntısı vardıda intihar etti demez hayat güzelde olmadımı olmuyor düştünmü kalkamıyorsun çekmeyen anca
burda alllah, iyi düşün, mutlu ol gibi somut şeylerle avunur dururlar ben hak eetim böyle bir yaşantıyı kimseninde suçu olmadı
sadece arkadaşlıkların para olduğunu ve biricik anneme böyle bir acı yaşatacağım için çok üzgünüm
kaldıramıyorum o yükü verdi bana şuan kalbim ağrılar için de kıriz geçirsemde doğal yolla ölsem diyorum
ama yaşıyorum olmuyor... son iki

[Palyaco]

şimdi bir insan neden intihar düşünür ve neden eder kendimden örnek vereceğim
ben durumu iyi bir ailenin en küçük oğluyum hep el üstünde tutuldum babam işçiydi
ve para kazanmıştı ama zor kazandığı için harcamazdı bana hep ablalarım kıyafet alırdı
oyuncaklarım olmadı çünkü paraydı çocukluk yaşayamadım anlayacağınız
gençliğe gelirsek kısa boylu ve parasız olduğum için öz güvenim olmadı ve hiç kız arkadaşım olmadı
taki 25 li yaşlarıma kadar babam vefat edince elim para gördü ve kpss ile devlet memuru oldu
çok güzeldi herşey ilk defa mazaya kendim gidip istediğim şeyleri alıyordum ama tuhaf bir duyguydu
hala çekiniyordum derken işyerinde arkadaşım borsa diye bişey öğreti bana altımda arabam ve param vardı
ama ben bunları görmemiştim bana ait değildi sanki kıymetini bilmiyordum taki kaybetmeye başlıyıncaya kada
başlarda kaygı yoktu oyun gibi geliyordu para kaybetmem sonra bir kızla tanıştım benden 4 yaş büyüktü ve
diğer kızlara göre daha masum ve saftı aşık oldum ve ilk defa bir kıza açıldım sonra çıkmaya başladık onu tanıdıkça
ve ilşki deniyormuş onuda öğrendik ilerleyince ağır depresyon geçirmiş neyse konuya döneyim kızla çıktım ama mutlu etmek
çok zor ama insan da istiyor bişeyler yapmak kölesi oldum çok güzeldi ve ben bu kızla evlenirim arkadaş dedim kendime
ama olmadı çünkü bu kız mütavazi görünsede çok zengindi ve ben paramın çoğunu borsada hiç etmiştim ne yapmalıydım
kredi çekmeliydim ve çektim yüksek bir mebla derken bir mebladaha ve sonunda tüm param bitti ve kredi boçlarımla baş başa
kaldım işte İNTİHAR ...
etmedim tabi inançlı biriydim edemezdim günaytı ve hala umut vardı fakat kız arkadaşım yoktu çünkü dürüstlük para eder
zannederdimde insanlar üzülmek istemiyor sıkıntıya gelemiyor ve ayrıldık
tabi annemle yaşıyorum annem bu arada bir ev alalım falandiyor paradan haberi yok
kahroluyorum geçiştiriyorum bir yandanda kızı özlüyorum sonra kredi kartımdan nakit avans çekip borsayadevam ettim sonra
1 kart 2 kart 3kart oldu borcum ödeyemez duruma geldim ama hiç kimse ile paylaşamıyorum
işyerine ve kız rezil olmamak için çabalar falan tekrar umut tekrar kartlara boç arada intihar düşüncesi sonra borçları ödeyemez duruma düştüm ve ailem bir arkadaşım aracılığıyla öğrendi
ben yıkılmıştım biricik annem çok üzgündü peki ben bunları neden düşünmemiştim daha önce ?
başıme ne geldiyse kendi kararlarım yüzünden geldi ve bugün itibariyle 15000 tl borcum var ve bugün gecikme yani askarisini
ödeyemedim arkadaş denilen mahluklara sakın güvenmeyim arkadaş kimsede parayok sizde var bilin insanlarda parayok
istediğim rakamda 3000 lira askarilerini kapatayım zaman kazanayım diye kimsecikler vermedi bu parayım pazartesi banka ara parayı yatır diye 1 ay sonrada maaşa haciz gelir ondan sonra yaşa yaşayabilirsen çıkmaz nedir
nasıl olur yaşıyorum burada yazan arkadaşlar sizlerin ne hissettiğinizi biliyorum intiharı düşünüyorum emin olun öyle allah korkusu falan da gelmiyor emin olun insanın aklına eğer geliyorsa sağlıklı bir insansınız çünkü bende öyle idim hafta sonu bir mucize bekliyorum olurmu olmazmı bilmiyorum ama olmaz ise intihar edeceğim sanırım benim bir korkum allah falan değil annem çok üzülecek ve yanlız kalacak belkide kalbi dayanmıyacak kolay değil evlat acısı ama onuda pilanladım arabamla kaza yapmayı düşünüyorum trafik kazası hem arkamdan
insanlar ne sıkıntısı vardıda intihar etti demez hayat güzelde olmadımı olmuyor düştünmü kalkamıyorsun çekmeyen anca
burda alllah, iyi düşün, mutlu ol gibi somut şeylerle avunur dururlar ben hak eetim böyle bir yaşantıyı kimseninde suçu olmadı
sadece arkadaşlıkların para olduğunu ve biricik anneme böyle bir acı yaşatacağım için çok üzgünüm
kaldıramıyorum o yükü verdi bana şuan kalbim ağrılar için de kıriz geçirsemde doğal yolla ölsem diyorum
ama yaşıyorum olmuyor... son iki

Sonrasını neden düşünmüyorsun ? tamam intihar ettin,ee sonra ? sonra ne olacak fikrin var mı...bende düşündüm intihar etmeyi,hayatımı kendi ellerimle uçurumun dibine kadar ittim..dedigin gibi yaşamayan bilemez,ancak o duruma gelen insan o durumu yaşayan insan anlar ne lanet bir duygu oldugunu...hayatta iyiye dair bildigin ne varsa hepsi anlamsızlaşır..iyilikmiş,güzellikmiş banane dersin.. BANANE..ben bu haldeyken,birileri birilerine iyilik yapmış ya da dünya alevler içinde kalmış..BANANE..dersin..ama o son adımı atmayacaksın,çünkü nefes aldıgın sürece umut vardır...eger o adımı atarsan işte o zaman kaybedersin..ben de yeri geldim Allah'a neden bunları yaşıyorum dedim..ben ne yaptımda bu kadar kötü şey başıma geldi..ama bunları söylemem hiçbir şeyi dğiştirmiyordu..neden aramak insanı sadece yoruyor..hatta daha da kötüye gitmesien neden oluyor...neden demek yerine,nasıl demek gerek..nsaıl kurtulabilirim bu düşünceden...kalbim dayanmıyordu,ruhum öyle zarar görmüştü ki..ne konuşabiliyordum ne de hayattan zevk alabiliyordum..bilmiyorum belki hala da öyledir...psikolojim yerle bir oldu..umut denilen işkence var ya hani..hep kaybedersin,ama bir umut olur sonra o umudu da kaybedersin..hiçbir şeyin kalmaz..ben her şeyimi kaybettigimi düşündügüm anlarda sadece dua ettim..çünkü her şeye ragmen son bir umudum vardı..rabbim..ona sıgındım..dua ettim..rabbim dedim,her şeyi kendim yaptım..kendimi bu hale ben koydum..ama senden başka gidecek kimsem yok..kapına geldim,günahkar bir dille çaresizligimi sana bildiriyorum..ne olursun tut ellerimden..sen tutmazsın,düşerim..kaybederim..beni benimle bırakma Allahım..kalbimdeki sıkıntıları gider..kalbimi ferahlat..beni senin yolundan ayırma...eger içten bir dua edersek ben kabul olacagına inanıyorum ki öyle de oldu..kalbimdeki agırlık gitti,yaşadıklarım değişmedi ama en azından daha az hatırlıyorum..daha az zarar veriyor bana..intihar etmek bir şeyi değiştirmeyecek..dedigin gibi aileni üzeceksin daha beter..dogru yolda yürümeye niyet et..sen bir adım atarsan..rabbimiz bize koşarak gelir..Allah yardımcımız olsun.

[bitmişadam]

çok güzel yazmışsınız çok etkilendim ama ben hatayı defalarca yaptım ve annemi muhtaç ettim tekrar edem
ona bu acıları yaşatacağıma hiç var olmasaydım daha iyidi 67 yaşındaki kanser hastası annesine bunu yapan evlat ve bunları yaparken sonunu düşünemeyen birisi olarak bilemiyorum düşmanımın yaşamasını istemem sadece zaman kazanıyorum erteliyorum hayatı...

[durgun01]

herkes hayat hikayesinden kesitler sunmuş herkes derdini paylaşmış ve bir çok kişi intiharın eşiğinden dönmüş.bir çoğumuzun takıntıları sonra yıllardır süren depresyonlar , kronik ağrılar bir türlü bulunamayan huzur... ve bu kötü hayatın altında ezilerek bir maske oluşturduk hepimiz o maskenin altında yaşıyoruz.

öncelikle hepimizin bir ailesi var kendimizi değil onları düşünmek zorundayız. ayrıca bu evreni bu dünyayı okyanusları amazonları yaratan Allah o kadar büyük bir güce kadir ki hepimizi görüyor sıkıntıları görüyor bu dünya da ne kadar dert çeker ve bu dertlerin üstüne şükredersen mesela elin kolun için gözlerin için duyduğun için saçların olduğu için nimetler için Allah bunlarıda görecektir ve diyecektir ben daha çok sıkıntı vereyim ve daha çok zorlayayım der çünkü senin kulluğunu görmek ister ve ona göre mükafat alırsın cennetteki kademen artar.

bende çok isyan ederim tutamam küfrederim fakat bu bizim doğamızda var.ayrıca biz kendimizi kötüye sokuyoruz ama demek istediğim şu ki ceza evindeki insanları düşünün bu dünya da mutluluk onlara ve insan öldürenler var aralarında.

hepimizin başına bir çok şey gelebilir önemli olan insan olmaktır şükretmektir kendinizi salmayın arkadaşlar dertleşecek birilerini bulun ve dertlerinizi anlatın doktorlar bir yerden sonra kendi hayatlarına devam edecekler yani artık umursamıyorlar bir yerden sonra.

aktivitelere katılın bir yerden sonra rahatlayacaksınız birazda olsa. ama asla Allahımıza olan inancınızı yitirmeyin.Ölene kadar yaşayın gerekirse dilenci olarak ya da parasız rezil olarak ama ölene kadar yaşayın isyan edin küfredin ama yaşayın.

bana destek olan sitedeki arkadaşlarıma çok teşekkür ederim.bende şimdi biraz da olsa destek olmaya çalıştım.

[dreamer8]

Et dostum bak ne güzel geçen gün nasıl intihar edeyim diye düünmüşsün.Denemekten ne zarar çıkar.Belki başarılı olursun.Azimle çalış.İntihar hikayelerini dinle....Öneriler al.Stres yapma.Herşeyin vardır bir kolayı.......
Ne demek intihar yaaa.İyi misin dostum sen.Sen mi verdin canını kendine.Çekeceksin.Allah sana bu yükü verdiyse taşıyacaksın.Dayanamadığın anda zaten O seni yanına alır....

hayatım rezalet ağır anksiyete hastasıyım...hicbir işim düzgün gitmez..çok uğraştım mücadele ettim hayatla ama vücudum sıkıntıları kaldırmıyor artık...
intihara da cesaret edemiyorum günah olduğundan değil korkuyorum..
iyi bir insanım inanclıyım..rezil oluyorum millete ailem bile inanmıyor bana işimi yapamıyorum işsizim, evlenemiyorum, bir düzen kuramıyorum, birsürü doktor, birsürü ilac kullandım nafile, paramı almaktan beni eleştirmekten başka birşey yapmadılar...

aşırı sıkıntı, carpıntı, gerilim tipi baş ağrısı, kızarma, cabuk yorulma ne ararsan var bende..aşırı sinirlilik..

gecen intihar edecektim nasıl edeyim diye düşündüm cesaret edemedim...

bazen düşünüyorum bunlar dünya imtihanı diye ama Allah'ım neden bu kadar uzun sürdü hayatıma dönüp bakıyorum hep sıkıntı olaylar zaten bu kadar dayanmam mucize sanki özenle seçilmiş gibi hissediyorum kendimi...

[sibel_87]

Et dostum bak ne güzel geçen gün nasıl intihar edeyim diye düünmüşsün.Denemekten ne zarar çıkar.Belki başarılı olursun.Azimle çalış.İntihar hikayelerini dinle....Öneriler al.Stres yapma.Herşeyin vardır bir kolayı.......
Ne demek intihar yaaa.İyi misin dostum sen.Sen mi verdin canını kendine.Çekeceksin.Allah sana bu yükü verdiyse taşıyacaksın.Dayanamadığın anda zaten O seni yanına alır....

iyi misin dostum sen demişsin ya iyi olmadığı kesin! intiharı düşünen birine dayan,sabret,geçer,önemseme,allah herşeyin iyisini bilir falan diyosunuz yaa intiharı ne kadar keyfi ve basit gördüğününüzü ortaya koyar bu,,arkadaş evlenemiyorum,işsizim,düzen kuramıyorum diyor daha nasıl ve neye dayanması gerekiyor ve şuna emin olun hastalığınızdan kurtulamazsanız bu ömür boyu devam edicektir ,,bu da demek oluyor kii hiçbizaman evlenemezszin,çalışamazsın,hayatını sürdüremezsinn,,insan ömrü ortalama 20 yıl desek tamam dicem dee adamm 80 yaşına kadar kaç gün dayanabilir buna,,hayat zatenn bunlar üzerine kurulu,,okb,anksiyete,sosyal fobi,panik atak vs.. yılardırr yaşayan insanlar varr allah yanına almayı değil izlemeyi tercih ediyor kimbilir belkide korku filmi izlemeyi daha cazip buluyor...